ਮੁषਿਤਾਚ੍ਛਿਦ੍ਰਕਰਣੈਸ੍ਤਦ੍ਦਾਨਫਲਭੋਕ੍ਤृਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਛੇਦ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਖਾਧੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ
ਮੌਨਵ੍ਰਤਧਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਰ੍ਥਹੇਤਵੇ 180.
ਜੋ ਲੋਕ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਕਿਸੇ ਲਾਭ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਜ੍ਞ ਉਵਾਚ ਯਾਵਤ੍ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਤੇ ਭੂਯਾਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਨ੍ਤ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ
ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਭਰ ਜਾਂਦਾ, ਤੂੰ ਥਿਰ ਰਹਿ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰ।
ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਯਾਵਦਾਗਮਨਂ ਮਮ
ਮੇਰੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ।
ਸੋऽਹਮਦ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਵ ਕਾਰੁਣ੍ਯਪੂਰਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਅਨਯਾ ਕਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤੁ ਵਿਧਿਨਾ ਸਹ ਰਾਜਾ ਸਮੀਪਗਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਅਕਸ੍ਮਾਦਾਗਤਂ ऋषਿਮ੍
ਇਸ ਮਹਿਲਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਾਂਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਆਏ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਯਾਸ੍ਤਲੇ ਵਿਲੁਲਿਤਃ ਪਾਦੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਏ।
ਸਦਾ ਯਜ੍ਞਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਗृਹਮਾਗਮਨੇ ਤਵ
ਜਦ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੇਂ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਦਂ ਪਾਦ੍ਯਮਿਦਂ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਮਧੁਪਰ੍ਕਮਿਮਾਂ ਚ ਗਾਮ੍
ਇਹ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਇਹ ਅਰਘ ਹੈ, ਇਹ ਮਧੁਪਾਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਗਾਂ ਵੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਰੰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫੌਰਨ ਆਖਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯੇਨਾਹਂ ਤੋषਿਤੋऽਭਵਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਕਿਂ ਤਦ੍ਵਦ ਯਥਾਕਾਰ੍ਯਂ ਯੇਨ ਸਿਦ੍ਧਂ ਭਵੇਦਿਦਮ੍ ਯਾ ਸਾ ਤੇ ਰਾਜਮਹਿषੀ ਤਾਮਾਨਯ ਵਰਾਨਨਾਮ੍ ।। 180.
ਦੱਸ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾ ਦਾਸੀ ਵਰਾਰੋਹਾ ਪ੍ਰਭਾਵਤ੍ਯਪਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਦਾਸੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਨੀਵੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਃਪੁਰਾਦ੍ਦੇਵੀ ਸਦਾਸੀ ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਤਾ
ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਆਪਣੀ ਦਾਸੀ ਸਮੇਤ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
ਸਮਾਸੀਨਾਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਨਤਾਨਨਾਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਬੈਠ ਗਈ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਨਿਮਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਪਿਤਰੋ ਲੋਕੇ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਵੀ ਪਿਤਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਏਕੋ ਵृਦ੍ਧੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਪ੍ਰਾਣਿਭਿਰਾਵृਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁੱਢਾ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੱਖਮ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿਰਾਸ਼ੋ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਸ ਨਿਰਯੇऽਸ਼ੁਚੌ
ਉਹ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਗੰਦੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਤੇਨਾਤ੍ਮਕਰ੍ਮਜਨਿਤਂ ਮਮ ਕਰ੍ਮ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਾ ਦਾਸੀ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਨ੍ਤੁਃ ਕਿਲੋਚ੍ਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਦਾਸੀ ਦੀ ਜੋ ਦਾਸੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਉਲਾਦ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਤਸ੍ਯਾ ਆਨਯਨੇऽਤ੍ਵਰਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਤੁਰ ਪਈ।
ਸਾ ਚੈਕਾਨ੍ਤੇ ਚ ਦਿਵਸੇ ਪਾਨਮਾਂਸਰਤਾ ਸਦਾ 180.
ਉਹ ਜਿਹੜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਣ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਿਨ ਇਕੱਲੀ ਸੀ।
ਸੇਵਕੈਃ ਸਾ ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯ ਆਨੀਤਾ ਮੁਨਿਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਆਏ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾ ਵੈ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਦੀ ਪੱਕੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ।
ਤਰ੍ਪਣਂ ਚਾਪਿ ਨੋ ਦਤ੍ਤਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚਾਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਪਿਤॄਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਵੈ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਪਤ੍ਨੀ ਚ ਮਥੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਨृਪਃ ਸਪੁਰਸਜ੍ਜਨਃ
ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲੋਕ ਵੀ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਨੀਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਨਾ ਸਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ ਮੁਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟਃ ਸ ਵੈ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਨ ਚ ਤਨ੍ਤੁਰ੍ਵਿਚੇਤਨਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਜੀਵ ਤਾਂ ਦਿੱਸਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬੇਹੋਸ਼ ਸੀ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਕਰੋਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਚਾਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤ੍ਵਿਯਮ੍ ।।180.
ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਇੱਥੇ ਪੂਰਵ ਦੱਸੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।