ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਿਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਥਮਤੋ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤ੍ਰੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾਚਰਨ੍ 180.

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਉਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੀ।

ਏਵਂ ਮਾਤਾਮਹਃ ਸ਼ਰ੍ਮਾ ਗੋਤ੍ਰੇ ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਤਥਾ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਗੋਤ੍ਰ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ।

ਮਧੁਵਾਤੇਤ੍ਯृਚਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸਮੁਦੀਰਯੇਤ੍

'ਮਧੁਵਾਤਾ' ਵਾਲੀ ਰਿਚ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਉਚਾਰੋ।

ਏਵਂ ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਬੁਧਃ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾ ਵਾਲੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰੇ।

ਗੋਤ੍ਰੋਚ੍ਚਾਰਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਅਸੂਰ੍ਯਾਨ੍ਨਾਸ਼ਯਾਮਹੇ

ਗੋਤ੍ਰ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹੋ — ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਗੋਤ੍ਰਾਯੈ ਮਾਤ੍ਰੇ ਮਹ੍ਯੈ ਤੁ ਦੇਵ੍ਯੈ ਚਾਸਨਕਰ੍ਮਣਿ

ਗੋਤ੍ਰ, ਮਾਂ, ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਤੇ ਦੇਵੀ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ,

ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਸਂਕਲ੍ਪੇ ਤੁ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨੇऽਵਨੇਜਨੇ

ਅਰਘ ਦੇ ਪਾਤਰ ਦੀ ਨੀਅਤ, ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ,

ਗੋਤ੍ਰਾਯੈ ਮਾਤੁਰ੍ਮਹਾਯੈ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਜ੍ਞੇਯਕਰ੍ਮਣਿ

ਗੋਤ੍ਰ, ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਤੇ ਦੇਵੀ — ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ,

ਪ੍ਰਥਮਾ ਚਾਸ਼ਿषਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਕਾਰਿਕਾ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਪਿਤੁਰਕ੍ਸ਼ਯਕਾਲੇ ਤੁ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦਤ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍

ਪਿਤਾ ਦੀ ਅਟੱਲਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਵੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਵਾਰ੍ਯਪਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਤਦਾਨਨ੍ਤ੍ਯਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ 180.

ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤੁ ਪਿਤਰੋ ਹृष੍ਟਾ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਸਦਾ ।। ਜੋषਮਾਸ੍ਸ੍ਵ ਤ੍ਰਿਕਾਲਜ੍ਞ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਨਰਕਾਯ ਵੈ

ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ: 'ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਨਰਕ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।'

ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਚਿਰਂ ਤੁ ਵਸਿਤੁਂ ਮੁਨੇ ਯੇ ਮਯਾ ਚਾਗਤਾ ਦृष੍ਟਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤਰੋऽਥ ਵੈ

ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।

ਬਹਵਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮਨਸੋ ਬਹਵੋ ਦੁਃਸ੍ਥਮਾਨਸਾਃ

ਕਈ ਪਿਤਰ ਮਨੋਂ ਸੁਖੀ ਸਨ, ਤੇ ਕਈਆਂ ਦੇ ਮਨ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਮੌਨੇਨ ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਕਿਮੇਤਦ੍ਵਦ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਯਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਫਲਂ ਭਵੇਤ੍

ਉਹ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਸ੍ਰਾਧ ਕਿਹੜੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ?

ਨਰਸ੍ਯ ਕਰਣਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ

ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਅਪਾਤ੍ਰੇ ਮਲਿਨਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ਪਾਪਾਯ ਜਾਯਤੇ

ਜੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਗੰਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਣਯੋਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਤਿਲਮਨ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ੈਰ੍ਹੀਨਮਾਸੁਰਂ ਤਦ੍ਭਵੇਦਿਤਿ

ਜੇ ਸ੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਤਿਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਥਾ ਦਾਸ਼ਰਥੀ ਰਾਮੋ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ—

ਰਾਵਣਂ ਸਗਣਂ ਘੋਰਂ ਤੁष੍ਟੇਨ ਸਹ ਸੀਤਯਾ

ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ—

ਸੀਤਾਵਾਕ੍ਯਪ੍ਰਤੁष੍ਟੇਨ ਤਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਵਰਂ ਵਿਭੁਃ 180.

ਜਦ ਸੀਤਾ ਉਸਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ।

ਕ੍ਰੋਧਾਵਿष੍ਟਾਨਿ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਧਿਪਾਤ੍ਰਯੁਤਾਨਿ ਚ

ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ, ਭਾਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਉਹ—

ਤ੍ਰਿਜਟੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਯਚ੍ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍

ਤੇ ਜੋ ਸ੍ਰਾਧ ਬਿਨਾ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤ੍ਰਿਜਟਾ।

ਤੁष੍ਟੇਨ ਵੈ ਵਾਸੁਕਯੇ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ

ਜੋ ਕੁਝ ਖੁਸ਼ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਖੁਲ ਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।

ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਯੋਚਿਤਾ ਦੇਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਨਾਦਦਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ

ਯਜਨਾ ਲਈ ਜੋ ਦੱਖਣਾ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ ਨਾ ਦੇਵੇ—

ਅਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਣਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਕ੍ਰਿਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਨਾਪਿ ਚ

ਜੋ ਸ੍ਰਾਧ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਉਹ—

ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਨ ਨਮੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਰੁਂ ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍

ਜੋ ਚੇਲਾ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—

ਸਰ੍ਵਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਨਾਗਰਾਜਾਯ ਵਾਰ੍षਿਕਮ੍

ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਤਦ੍ਵਦਲੀਕਕਰਣਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਾਨਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤਥਾ

ਹੁਣ ਦੱਸ, ਜੇ ਝੂਠ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਧ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?