ਬਲਯੁਕ੍ਤਾ ਯਯੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਿਰ੍ਬਲਸ੍ਯ ਕੁਤੋ ਗਤਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਚਲੇ ਗਏ; ਜੋ ਬੇਬਸ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਿੱਥੇ ਕੋਈ ਰਾਹ ਹੈ?
ਤੇ ਸ੍ਵਧਾਪੂਜਿਤੈਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ 180.
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਤ੍ਰਿਕਾਲਜ੍ਞ ਦਿਵ੍ਯਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਦਿਵਂ ਗਤਾਃ
ਤੂੰ, ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸੁਰਗ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਲੋਮਾਨੁਲੋਮਾਨਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਸਿੱਧਾ ਜਾਂ ਉਲਟ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਪृष੍ਟਃ ਸ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਕਥਯਾਮਾਸ ਕਾਰਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਰਨ ਦੱਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਤਵਾਪਿ ਸਨ੍ਤਤਿਸ੍ਤਾਤ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦੈਵਾਦ੍ਯਥੋਚਿਤਾ
ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਵੀ ਭਾਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
ਵਦ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਂ ਵਚੋ ਮਮ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ, ਜੇ ਮੇਰਾ ਕਹਿਆ ਸੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਮੇ ਯੇ ਮਮ ਦੇਹੇ ਤੁ ਭਵਨ੍ਤਿ ਮਸ਼ਕਾਃ ਕृਸ਼ਾਃ
ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਹ ਪਤਲੇ ਮੱਛਰ ਹਨ—
ਤਨ੍ਤੁਮਨ੍ਤ੍ਰਮਹਂ ਤੇषਾਂ ਮਮ ਤਨ੍ਤੁਮਯੀ ਸਕृਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਧਾਗੇ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਧਾਗੇ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹਿष੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੇषਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਾਸੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ
ਮਹਿਸੀ ਕੋਲ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਣ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਦਾਸੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਸਨ੍ਤਤੇਸ੍ਤਨ੍ਤੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕृਤੇ ਵਯਮ੍
ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਉਸ ਦਾ ਧਾਗਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ—
ਸ੍ਥਿਤਾ ਏਤਾਵਦੇਵਂ ਤੁ ਕਾਲਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਹੇऽਮ੍ਬੁਧੌ 180.
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਸ ਤ੍ਰਿਕਾਲਜ੍ਞੋ ਮੋਹਾਵਿष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ:
ਵਿਧਿਰਤ੍ਰ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯਾ ਯੇਨ ਯੂਯਂ ਸਪੁਤ੍ਰਿਣਃ
ਉਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮੌਜੂਦ ਹੋ?
ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਯਾਂ ਯਾਂ ਗਤਿਮਧੋਮੁਖੀਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀ ਜਿੰਦਗੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਣ੍ਡੋਦਕਂ ਦਾਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਤਥਾ
ਸ਼ਰਾਧ, ਪਿੰਡ, ਪਾਣੀ, ਦਾਨ — ਚਾਹੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ —
ਅਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ ਕੁਲੇऽਸ੍ਮਾਕਂ ਯੋ ਨੋ ਦਦ੍ਯਾਜ੍ਜਲਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਹੋਵੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਅੰਜਲੀ ਦੇਵੇ।
ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਤਿਲਮਿਸ਼੍ਰਂ ਜਲਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੀਰਥ ਵਿਚ, ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਪਾਣੀ ਦਾ ਅੰਜਲੀ,
ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸ੍ਤ੍ਰਿਗੋਤ੍ਰੇ ਪਿਤृਨਾਮ ਸਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਗੋਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ,
ਆਦਾਵੇਕਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵੈ ਤਰ੍ਪਣੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਅੰਜਲੀ ਲੈਣੀ, ਫਿਰ ਦੋ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੰਜਲੀਆਂ ਤਰਪਣ ਲਈ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤृਪ੍ਯਧ੍ਵਮਿਤਿ ਚਾਨ੍ਤੇ ਵੈ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ 'ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੋ' ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਨਿਯਮਤ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੋ।
ਪਿਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਥਮਤੋ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤ੍ਰੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾਚਰਨ੍ 180.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਉਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੀ।
ਏਵਂ ਮਾਤਾਮਹਃ ਸ਼ਰ੍ਮਾ ਗੋਤ੍ਰੇ ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਗੋਤ੍ਰ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ।
ਮਧੁਵਾਤੇਤ੍ਯृਚਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
'ਮਧੁਵਾਤਾ' ਵਾਲੀ ਰਿਚ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਉਚਾਰੋ।
ਏਵਂ ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਬੁਧਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾ ਵਾਲੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰੇ।
ਗੋਤ੍ਰੋਚ੍ਚਾਰਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਅਸੂਰ੍ਯਾਨ੍ਨਾਸ਼ਯਾਮਹੇ
ਗੋਤ੍ਰ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹੋ — ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਤ੍ਰਾਯੈ ਮਾਤ੍ਰੇ ਮਹ੍ਯੈ ਤੁ ਦੇਵ੍ਯੈ ਚਾਸਨਕਰ੍ਮਣਿ
ਗੋਤ੍ਰ, ਮਾਂ, ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਤੇ ਦੇਵੀ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ,
ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਸਂਕਲ੍ਪੇ ਤੁ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨੇऽਵਨੇਜਨੇ
ਅਰਘ ਦੇ ਪਾਤਰ ਦੀ ਨੀਅਤ, ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ,
ਗੋਤ੍ਰਾਯੈ ਮਾਤੁਰ੍ਮਹਾਯੈ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਜ੍ਞੇਯਕਰ੍ਮਣਿ
ਗੋਤ੍ਰ, ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਤੇ ਦੇਵੀ — ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ,
ਪ੍ਰਥਮਾ ਚਾਸ਼ਿषਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਕਾਰਿਕਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।