ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਣਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਧਾਨ੍ਨਪਟੁਭੋਜਨੈਃ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ,
ਹਰ੍षਸ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਞ੍ਜਾਤੋ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ
ਰਾਮ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਚ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਜੀ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਕਾਮਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੈ ਪ੍ਰਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ, ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਲਾਵਣੇ ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਯਾਮष੍ਟਸਪ੍ਤਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵਲੋਂ ਲਾਵਣ ਦੇ ਵਧ ਦੇ ਰਾਮਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਵਾਲਾ ਅੱਠ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਵਿਨਾਪਰਾਧੋ ਮਨੁਜਃ ਸਾਪਰਾਧਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਕਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾਚਰਣੇਨੈਵ ਕਰਣੇਨ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿੰਦਨਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਸ੍ਯ ਰਾਜਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਤੁ ਭੋਜਨਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਦੰਦ ਕਾਂਡ ਨਾਲ ਖਾਣਾ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ,
ਮੈਥੁਨਂ ਸ਼ਵਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਪੁਰੀषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਮੇਵ ਚ
ਸੰਭੋਗ ਕਰਨਾ, ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ, ਅਤੇ ਪਖਾਨਾ ਕਰਨਾ,
ਅਭਾष੍ਯ ਭਾषਣਂ ਚੈਵ ਪਿਣ੍ਯਾਕਸ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਖਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ,
ਗੁਰੋਸ਼੍ਚਾਲੀਕਨਿਰ੍ਬਨ੍ਧਃ ਪਤਿਤਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਾ ਜਾਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ।
ਅਦਾਨਂ ਤੁਵਰਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਜਾਲਪਾਦਵਰਾਕਯੋਃ
ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਹਰਾ ਜਾਂ ਕੱਚਾ ਭੋਜਨ ਨਾ ਦੇਣਾ।
ਤਥੈਵ ਦੇਵ ਪੂਜਾਯਾਂ ਨਿषਿਦ੍ਧਕੁਸੁਮਾਰ੍ਚ੍ਚਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ।
ਪਾਨਂ ਸੁਰਾਯਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਅਨ੍ਧਕਾਰੇ ਪ੍ਰਬੋਧਨਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ ਜਾਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਗਣਾ।
ਅਪਰਾਧਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਮਯਾ ਧਰੇ 179.
ਧਰਤੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੈਂਤੀਹ ਅਪਰਾਧ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਦੂਰਸ੍ਥੋ ਨ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਸਵਾਸਾਃ ਪਂਚਗਵ੍ਯਾਸ਼ੀ ਮਲਸਂਵਸ੍ਤ੍ਰਕਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨੀਲੀਵਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪੂਜਾ ਰਾਖਸਸੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ, ਪੰਜ ਗਉ ਉਤਪਾਦ ਖਾਣਾ, ਜਾਂ ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਵਿਧੀ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰੋਃ ਕ੍ਸ਼ਯਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਪਰਾਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਪਰਾਕਂ ਚ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ, ਪਰਾਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਵੀ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਪਵਾਸਸ੍ਤੁ ਪਂਚਾਹਂ ਪਂਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਪੰਜ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਗਉ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨੀ।
ਪੁष੍ਪਾਭਾਵੇऽਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਵਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਚ ਕਾਰਯਨ੍
ਜੇ ਫੁੱਲ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਅਰਚਨਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਪਾਨੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਦੋਜਾਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੂਰ੍ਚ੍ਚੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗੋਪ੍ਰਦਾਨਤ੍ਰਯੇਣ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਕੂਰਚ ਵਿਧੀ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਪਰਾਧੈਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ੍ਤਵਂ ਪਠਨ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਪਰਾਧਾਂ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਰੁਵਾਚੇਦਂ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ 179.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖੀ।
ਮੁਹੁਰ੍ਤ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਭੂਰੀਣਿ ਕृਤਾਨਿ ਤੁ ਨਰੈਃ ਸਦਾ
ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦੁਪਾਯੋऽਤ੍ਰ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਨृषੁ ਤੁष੍ਯਸਿ
ਕੀ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਐਸਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ?
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਕृਤੋਪਵਾਸਃ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਗਂਗਾਯਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।