ਉਦਯਾਚਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਯਮੁਨਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉੱਤਰੀ ਪਹਾੜ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ,
ਮੂਲਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਸ੍ਤਮਾਨਾਚਲੇ ਰਵਿਮ੍
ਫਿਰ, ਮੂਲ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਤਥਾ ਚੈਕਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਾਂਬੋ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਂਬ ਨੇ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਧਰਤੀ।
ਏਵਂ ਸਾਂਬਪੁਰਂ ਨਾਮ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਕੁਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਾਂਬਪੁਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਲ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਾਂਬਪੁਰਂ ਨਰਾਃ 177.
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵ ਸਾਂਬਪੁਰ ਦੇ ਅਸਲ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਦਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਭੇਦਕਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਾਂਤ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਾਖ੍ਯਾਨਂ ਮਹਾਪਾਤਕ ਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਹ ਕਥਾ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਸਾਮ੍ਬਵਚਨਤ੍ਰਯਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ 'ਸਾਂਬ ਵਲੋਂ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ' ਨਾਮਕ ਸੌ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮਾਰ੍ਥਮਨ੍ਨਮੁਗ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਤਿੱਖਾ ਖਾਣਾ ਦਿਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਸ੍ਯ ਉਪੋष੍ਯ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ,
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਣਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਧਾਨ੍ਨਪਟੁਭੋਜਨੈਃ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ,
ਹਰ੍षਸ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਞ੍ਜਾਤੋ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ
ਰਾਮ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਚ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਜੀ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਕਾਮਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੈ ਪ੍ਰਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ, ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਲਾਵਣੇ ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਯਾਮष੍ਟਸਪ੍ਤਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵਲੋਂ ਲਾਵਣ ਦੇ ਵਧ ਦੇ ਰਾਮਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਵਾਲਾ ਅੱਠ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਵਿਨਾਪਰਾਧੋ ਮਨੁਜਃ ਸਾਪਰਾਧਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਕਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾਚਰਣੇਨੈਵ ਕਰਣੇਨ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿੰਦਨਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਸ੍ਯ ਰਾਜਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਤੁ ਭੋਜਨਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਦੰਦ ਕਾਂਡ ਨਾਲ ਖਾਣਾ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ,
ਮੈਥੁਨਂ ਸ਼ਵਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਪੁਰੀषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਮੇਵ ਚ
ਸੰਭੋਗ ਕਰਨਾ, ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ, ਅਤੇ ਪਖਾਨਾ ਕਰਨਾ,
ਅਭਾष੍ਯ ਭਾषਣਂ ਚੈਵ ਪਿਣ੍ਯਾਕਸ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਖਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ,
ਗੁਰੋਸ਼੍ਚਾਲੀਕਨਿਰ੍ਬਨ੍ਧਃ ਪਤਿਤਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਾ ਜਾਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ।
ਅਦਾਨਂ ਤੁਵਰਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਜਾਲਪਾਦਵਰਾਕਯੋਃ
ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਹਰਾ ਜਾਂ ਕੱਚਾ ਭੋਜਨ ਨਾ ਦੇਣਾ।
ਤਥੈਵ ਦੇਵ ਪੂਜਾਯਾਂ ਨਿषਿਦ੍ਧਕੁਸੁਮਾਰ੍ਚ੍ਚਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ।
ਪਾਨਂ ਸੁਰਾਯਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਅਨ੍ਧਕਾਰੇ ਪ੍ਰਬੋਧਨਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ ਜਾਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਗਣਾ।
ਅਪਰਾਧਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਮਯਾ ਧਰੇ 179.
ਧਰਤੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੈਂਤੀਹ ਅਪਰਾਧ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਦੂਰਸ੍ਥੋ ਨ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਸਵਾਸਾਃ ਪਂਚਗਵ੍ਯਾਸ਼ੀ ਮਲਸਂਵਸ੍ਤ੍ਰਕਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨੀਲੀਵਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪੂਜਾ ਰਾਖਸਸੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ, ਪੰਜ ਗਉ ਉਤਪਾਦ ਖਾਣਾ, ਜਾਂ ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਵਿਧੀ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰੋਃ ਕ੍ਸ਼ਯਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਪਰਾਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਪਰਾਕਂ ਚ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ, ਪਰਾਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਵੀ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।