ਯਸ੍ਤੋषਿਤੋ ਨਾਰਦੇਨ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰਾ ਵਰਣਨ ਕਰੋ।
ਯਃ ਸ੍ਤੁਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰ ਤੇਨ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਸਦਾ
ਹੇ ਵੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਂਗਾਵਯਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯੋऽਭੂਦ੍ਰਵਿਰ੍ਯਥਾ
ਸੂਰਜ ਸਾਂਬ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਅਧ੍ਯਾਪਯਤ੍ਸਾਂਬਯੁਤੋ ਰਵਿਰ੍ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੋऽਭਵਤ੍
ਸੂਰਜ, ਸਾਂਬ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ 177.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਕृष੍ਣਗਂਗਾਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਗੰਗਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਗਚ੍ਛਤਿ ਏਵਂ ਸਾਂਬਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੇਨ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਤੁ ਨਭਸ੍ਤਲਾਤ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਉਂ, ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸਾਂਬ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਵਿਧਾਕृਤਾਤ੍ਮਯੋਗੇਨ ਸਾਂਬਕੁष੍ਠਮਪੋਹਿਤਮ੍
ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯੋਗ ਕਰਕੇ, ਸਾਂਬ ਦਾ ਕੋੜ੍ਹ ਦਾ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਂਬਸ੍ਤੁ ਸਹ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਰਥਸ੍ਥੇਨ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਸਾਂਬ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਥ ਵਿਚ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ।
ਭਵਿष੍ਯਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਖ੍ਯਾਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਨਵਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸਦਾ ਨਵੀਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦਯਾਚਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਯਮੁਨਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉੱਤਰੀ ਪਹਾੜ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ,
ਮੂਲਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਸ੍ਤਮਾਨਾਚਲੇ ਰਵਿਮ੍
ਫਿਰ, ਮੂਲ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਤਥਾ ਚੈਕਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਾਂਬੋ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਂਬ ਨੇ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਧਰਤੀ।
ਏਵਂ ਸਾਂਬਪੁਰਂ ਨਾਮ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਕੁਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਾਂਬਪੁਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਲ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਾਂਬਪੁਰਂ ਨਰਾਃ 177.
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵ ਸਾਂਬਪੁਰ ਦੇ ਅਸਲ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਦਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਭੇਦਕਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਾਂਤ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਾਖ੍ਯਾਨਂ ਮਹਾਪਾਤਕ ਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਹ ਕਥਾ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਸਾਮ੍ਬਵਚਨਤ੍ਰਯਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ 'ਸਾਂਬ ਵਲੋਂ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ' ਨਾਮਕ ਸੌ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮਾਰ੍ਥਮਨ੍ਨਮੁਗ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਤਿੱਖਾ ਖਾਣਾ ਦਿਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਸ੍ਯ ਉਪੋष੍ਯ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ,
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਣਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਧਾਨ੍ਨਪਟੁਭੋਜਨੈਃ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ,
ਹਰ੍षਸ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਞ੍ਜਾਤੋ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ
ਰਾਮ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਚ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਜੀ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਕਾਮਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੈ ਪ੍ਰਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ, ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਲਾਵਣੇ ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਯਾਮष੍ਟਸਪ੍ਤਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵਲੋਂ ਲਾਵਣ ਦੇ ਵਧ ਦੇ ਰਾਮਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਵਾਲਾ ਅੱਠ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਵਿਨਾਪਰਾਧੋ ਮਨੁਜਃ ਸਾਪਰਾਧਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਕਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾਚਰਣੇਨੈਵ ਕਰਣੇਨ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿੰਦਨਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਸ੍ਯ ਰਾਜਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਤੁ ਭੋਜਨਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਦੰਦ ਕਾਂਡ ਨਾਲ ਖਾਣਾ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ,