ਏਤਾਸ੍ਤੁ ਵਰਨਾਰ੍ਯੋ ਵੈ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਦੇਵਯੋਨ੍ਯੋ ਦਦੁਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ षੋਡਸ਼
ਇਹ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਖੇਡ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ; ਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵ-ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਸਾਮ੍ਬਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਤੇ ਚ ਮਨਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਸੰਬ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਕ ਉਠੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਕਥਿਤੁਂ ਤੇ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਕ੍ਰਿਯਾਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸੋਸ੍ਤਿ ਨਰਕਸ੍ਤਦ੍ਵਿਪਰ੍ਯਯਾਤ੍
ਜੋ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵਸਦਾ ਹੈ; ਉਲਟ ਕਰਮ ਕਰਣ ਨਾਲ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਸ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਭਵਤਿ ਤਾਵਤ੍ਪੁਰੁष ਉਚ੍ਯਤੇ 177.
ਜਦ ਤੱਕ ਬੋਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰਕੇ ਪੁਰੁषਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਿਪਰੀਤੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਨਰਕ ਵਿਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਲਟ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਆਸਨੇषੂਪਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਤਾਸਾਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਂ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਜੋ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠੀਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਲਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੀ।
ਤਾਵਤ੍ਸਭ੍ਯਾਸਨਾਨ੍ਯੇਵ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਚ ਵਿਭਾਗਸ਼ਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਸਭਾ ਦੇ ਆਸਨ ਰਹੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਸਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਾਮ੍ਬਃ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਕਰਸਂਪੁਟਮ੍
ਫਿਰ ਸੰਬ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੂਪਮਤੀਵਾਸ੍ਯ ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਯੈਵ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਸੰਬ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ—
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛਤ ਸ੍ਵਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
“ਉਠੋ, ਸਾਰੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਓ।”
ਸਾਂਬਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਤਸ੍ਥੌ ਵੇਪਮਾਨਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਸੰਬ ਉਥੇ ਹੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਕਥਯਾਮਾਸ ਨਾਰਦਾਯ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਣੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਰਹੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕृਤ੍ਯੇ ਵਿਭਾਵਨਾ
ਕੋਈ ਪਲ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਇਕੱਲਾਪਣ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕਰਮ ਵਿਚ ਕੋਈ ਲੁਕਾਅ ਨਹੀਂ।
ਏਕਵਾਸਾਸ੍ਤਥਾ ਗੌਰੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਵਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ 177.
ਕੁਝ ਇੱਕ ਚਾਦਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਕੁਝ ਗੋਰੀਆਂ, ਕੁਝ ਕਾਲੀਆਂ, ਪਰ ਸਭ ਦੀ ਰੰਗਤ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸੁਰੂਪਂ ਪੁਰੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਸੋਹਣਾ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਹਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤੀਵ ਮਾਨੀ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋऽਤਿਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਾਣੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਸ੍ਤ੍ਵੇਵਮੇਵਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਵਚਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ—
ਯਥਾ ਏਕੇਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਰਥਸ੍ਯ ਨ ਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਇੱਕ ਪਹੀਏ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦਾ,
ਪੁਂਸਃ ਸੁਦृष੍ਟਿਪਾਤੇਨ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤਾਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪੁਰਖ ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਾਂਬਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਅਨਙ੍ਗੇਨ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਂਬ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬਿਨਾ ਛੂਹੇ ਹੀ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਂਬਸ੍ਤੁ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਤਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕृਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਂਬ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤੁ ਲੋਕੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭ੍ਯੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਿਹਾਰ੍ਹਸ੍ਯਮੇਯਾਤ੍ਮਨ੍ਮਯਾ ਨੁ ਕਥਿਤਂ ਹਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਸੁਭਾਉ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸਾਂਬਂ ਤੁ ਵਿਰੂਪਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ 177.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਸਾਂਬ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੂੰ ਅਸੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਸ਼ਰੀਰਾਤ੍ਤੁ ਗਲਦ੍ਰਕ੍ਤਂ ਪੂਤਿਗਨ੍ਧਯੁਤਂ ਸਦਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਰਹੇਗਾ ਤੇ ਮਾੜੀ ਵਾਸ ਆਉਂਦੀ ਰਹੇਗੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਨਾਰਦੇਨੈਵ ਸਾਮ੍ਬਸ਼ਾਪਵਿਨਾਸ਼ਕਃ
ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਹੀ ਸਾਂਬ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਂਬ ਸਾਂਬ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ृਣੁ ਜਾਂਬਵਤੀਸੁਤ
ਹੇ ਸਾਂਬ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਣ।
ਨਮਸ੍ਕੁਰੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵੇਦੋਪਨਿषਦਾਦਿਭਿਃ
ਵੇਦਾਂ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।
ਸਾਂਬ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਃ ਕਥਂ ਤੁष੍ਟੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ ਵੈ ਮੁਨੇ
ਸਾਂਬ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗਾ?