ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਲਪਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨਃ ਸ ਤਦਾਗਤਃ

ਉਸ ਦੀ ਵਿਲਾਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।

ਤੈਸ੍ਤੈਰੁਪਾਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਜੀਵਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਨਰਮ੍ 176.

ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਸਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਕਥਿਤਂ ਚ ਕੁਲਂ ਮਹਤ੍

ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਕੁਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।

ਤਤਃ ਸ ਵਿਮਨਾ ਜਾਤੋ ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨੇਨ ਚ

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਗਮ ਸੰਬੰਧ ਕਰਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਚ ਸੁਰਾਪਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਦਿ ਜਾਯਤੇ

ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰਾ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਵੇ,

ਮਾਤਰਂ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਂ ਚ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਂ ਵਧੂਮ੍

ਮਾਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਭੈਣ, ਧੀ ਅਤੇ ਵਹੁਟੀ,

ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਪਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸੰਗਤਿ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲਾ,

ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਂਚਾਲੀ ਜ੍ਯੇष੍ਠਭ੍ਰਾਤਰਮੇਵ ਤਮ੍

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨਿਆ,

ਰਤ੍ਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍

ਜਵੇਹਰ, ਕਪੜੇ, ਧਨ, ਅਨਾਜ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ,

ਕਾਲਿਞ੍ਜਰਸ੍ਯ ਭੂषਾਰ੍ਥਮਾਰਾਮਾਰ੍ਥਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਕਲਿੰਜਰ ਦੀ ਸੋਭਾ ਲਈ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ,

ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍

ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਜਗਾਈ,

ਪਂਚਾਲੋऽਪਿ ਵਿਧਾਨੇਨ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਨਿਂ ਗੁਰੁਮ੍ 176.

ਪਾਂਚਾਲ ਨੇ ਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਮਰਣਾਯੋਪਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਚ

ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਮਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ,

ਕ੍ਰੀਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਤਦਾ

ਉਥੇ ਪਿੰਡ ਖਰੀਦ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ,

ਤੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਪ੍ਰਦਦੌ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਚ ਵਿਭਾਗਸ਼ਃ

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਯਜਨ ਲਈ ਵੰਡ ਕੇ,

ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਦੇਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,

ਦੇਵਾਲਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਾਰ੍ਥਕਾਨ੍

ਉਥੇ ਹੀ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ,

ਦੇਵ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍

ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਰਾ ਜ਼ਿਆਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ,

ਆਗਤੋऽਹਂ ਯਦਾਰਭ੍ਯ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਤਤੋ ਗੁਰੋ

ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਤੋਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਗੁਰੂ,

ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਰ੍ਮਲਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਹਂ ਪੁਰਾ ਮੁਨੇ

ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ,

ਕृष੍ਣਗਂਗਾਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਪੁਨਰ੍ਨਿਰ੍ਮਲਤਾਂ ਗਤਮ੍

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲਈ,

ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਮਮ ਸਞ੍ਜਾਤਮਗਮ੍ਯਾਗਮਪਾਤਕਮ੍ 176.

ਉਹ ਸੱਚ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ—ਅਣਜਾਣੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਗਿਆ।

ਅਨੁਜ੍ਞਾਂ ਦੇਹਿ ਭੋ ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ੍ਤਵ ਪਾਦੌ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍

ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਸੁਆਮੀ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਕਾਮਂ ਤਤ੍ਰਾਗ੍ਨੌ ਖੇ ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ

ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।

ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾ ਕਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤ੍ਰਾਸਾਨ੍ਮਰਣੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯੌ

ਤੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਕਿਸ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?

ਚਕ੍ਰਾਙ੍ਕਿਤਪਦਾ ਤੇਨ ਸ੍ਥਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍

ਉਹ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਪੈਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਹੈ।

ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਵਜ੍ਰਲੇਪੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ

ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।

ਸਕृਦੇਵ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ

ਉਸ ਥਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਪਂਚਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨੇਨ ਸਮਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਇੱਥੇ ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।