ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਦਤ੍ਤਾ ਸਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਥੇ, ਇਕ ਕੁੜੀ ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਕਨ੍ਯਾऽਸ੍ਥੀਨਿ ਤੁ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਮਥੁਰਾਮਾਜਗਾਮ ਹ
ਪਰ ਕੁੜੀ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸਤਿ ਸ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿ ਹ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਕੇ
ਜਿਸਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿਚ ਅਰਧ ਚੰਦ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਥੇਨ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਜਗਾਮ ਚ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਉਸ ਕਰਵਾਨੇ ਨਾਲ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸੁਰੂਪਾ ਸੁਕੁਮਾਰਾਙ੍ਗੀ ਨੀਲਕੁਂਚਿਤਮੂਰ੍ਦ੍ਧਜਾ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਗੂੜ੍ਹੇ ਤੇ ਘੁੰਮਰੇ ਸਨ।
ਸੁਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲਿਪਾਦਾ ਤੁ ਨਖਾਸ੍ਤਾਮ੍ਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਉਸਦੇ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਪੈਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਨਖ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਾਮੋਦਰੀ ਸਮਕੁਕ੍ਸ਼ਿਃ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾ 175.
ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ ਸੀ, ਪੇਟ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਤਨ ਮੋਟੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਸਨ।
ਸੁਨਖੀ ਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਸੁਪ੍ਰਮਾਣਾ ਸੁਭਾषਿਣੀ
ਉਸਦੇ ਨਖ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਅੱਖਾਂ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ, ਭੰਵਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਸੁਤੰਤਰ ਤੇ ਬੋਲ ਮਿੱਠੇ ਸਨ।
ਯਂ ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗੀ ਯਸ੍ਤਾਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਵੇਖਦੀ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
ਏਵਂਵਿਧਾ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਪਰਾਯਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਹਰ ਥਾਂ ਤੀਰਥ ਸਨਾਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਾਧਿਪੋ ਰਾਜਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਾਨਯਕੁਬਜ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਸੁਵਿਤ੍ਤਾਢ੍ਯ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਮਨੋਹਰ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਯਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤਾਭਿਃ ਸਾ ਪ੍ਰਤਿਲੋਭਿਤਾ
ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੁਭਾਇਆ।
ਗੀਤਨृਤ੍ਯਾਦਿषੁ ਰਤਾ ਤਾਸਾਂ ਧਰ੍ਮਮੁਪਾਗਤਾ
ਉਹ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਤੇ ਨੱਚਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਈ।
ਏਵਂ ਵਸਤਿ ਸਾ ਬਾਲਾ ਦੇਵਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪਰਿਗ੍ਰਹਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਵਿਚ ਰਹੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਕृष੍ਣਗਂਗਾਕਾਲਿਞ੍ਜਰਪ੍ਰਭਾਵੇ ਪਂਚਸਪ੍ਤਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗੰਗਾ ਤੇ ਕਾਲਿੰਜਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪਚਹੱਤਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਵਾਣਿਜ੍ਯਭਾਣ੍ਡਮਾਦਾਯ ਸਮੂਹਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਂਗਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਪਾਰੀ ਦਾ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਾਥ ਵਿਚ,
ਸਾਰ੍ਥੇਨ ਨਿष੍ਠਿਤਃ ਸੋऽਥ ਧਨਵਾਨ੍ਰੂਪਵਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਕਰਵਾਨੇ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੌਲਤਮੰਦ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਆਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਮਥੁਰਾ ਪੁਰੀ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ ਪਾਂਚਾਲਃ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषੈਃ ਸਹ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਦਭਾਵੇਨ ਯਾਨੇਨ ਮਹਤਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਪਾਂਚਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਗੱਡੀ ਵਿਚ, ਆਇਆ।
ਦੇਵਤਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਦੇਵੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਕੌਤੁਕਾਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਗਰ੍ਤ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਦਾ
ਉਤਸ਼ਕਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਰਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕਾਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਮਾਨਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਧਾਤਰੇਇਕਾ ਨਾਂ ਦੀ ਔਰਤ ਦੇ ਪਾਸ ਵੀ ਉਹ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਹਾਰਾ ਰਤ੍ਨਮਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਦਦੌ ਲੋਭਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਲਾਲਚ ਤੇ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਮੀਪੇ ਚ ਕृष੍ਣਗਙ੍ਗੋਦ੍ਭਵੇ ਸਦਾ 176.
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਸषਟ੍ਕਂ ਤਤੋ ਗਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ।
ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥੇਨ ਦृष੍ਟਃ ਸ ਕृਮਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਮੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ ਕੁਰੁਤੇ ਪਤਤੇ ਰਾਸ਼ਿਮਾਤ੍ਰਕਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਕ੍ਰਿਮੀਆਂ ਦਾ ਢੇਰ ਝੜ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸੁਮਨ੍ਤੁਨਾ ਦृष੍ਟਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਬਹੁਵਾਸਰਮ੍
ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਇਹ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਵੇਖੀ।
ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਮਪृਚ੍ਛਦ੍ਵਿਸ਼ਂਕਿਤਃ
ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।