( ਯਜਮਾਨਃ) ਵਾਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਵਾਮਨੋ ਮੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਮੈਂ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਵਾਮਨ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
( ਦ੍ਵਿਜਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ) ਕਪਿਲਾਙ੍ਗੇषੁ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਕਪਿਲ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
( ਗੋਦਾਨਂ) ਮਮ ਪਾਪਚ੍ਛਿਦੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭ ਸੁਪੂਜਿਤ
ਹੇ ਦੇਵ-ਜਨਮੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
(ਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍) ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯੋ ਨਰਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਦਿਆਨੁਸਾਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਕਰੋਤਿ ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਤੋਤ੍ਤਰਮ੍
—ਜੋ ਇਹ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਪੁੰਨ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯਾਪਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਚੈਤਤ੍ਕਾਲਂ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸੇਵਨਮ੍
ਮੈਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਤੇ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਯੇਨ ਯੂਯਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਮਾਂ ਬਾਧਿਤੁਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਤਾਵਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਾਵਦੇਕਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ 174.
ਇਹ ਵਰਤ ਤਦ ਤੱਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ਵੋ ਗਤਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਾਧੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਾऽਧੁਨਾ ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇ ਤੁ ਆਕਾਸ਼ੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਸ੍ਵਨਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਵੇਖਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਡੋਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਤੁ ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਆਗਤਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆ ਗਏ।
ਅਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮ੍ਭਾषਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਸਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤੇਨ ਚ
ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੁੰਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਤਾ ਸਮ੍ਭਾषਣਂ ਵਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਕਿਪੁਰੁषਾਦ੍ਯਥਾ ਤੇषਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ—
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਫਲਮ੍
ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਇਹ ਪਾਠ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਪਿਸ਼ਾਚਸਂਜ੍ਞਕਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਪੀਸ਼ਾਚ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮਧੁ੦ ਮਾ੦ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇ ਯਮੁਨਾਸਂਗਮਪ੍ਰਭਾਵੋਨਾਮ ਚਤੁਃਸਪ੍ਤਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਧੁ ਮਾਸ ਅੰਗ ਵਿਚ, 'ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਚੌਹਤਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਯਮੁਨਾਸ੍ਰੋਤਸਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਮੁਨਿਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ فرمایا: ਯਮੁਨਾ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਮুনি,
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਨਸਿ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤਾਂ ਕਾਲਿਨ੍ਦੀਂ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਗੰਗਾ, ਕਾਲਿੰਦੀ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸੋਮਵੈਕੁਣ੍ਠਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕृष੍ਣਙ੍ਗੇਤਿ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਸੋਮਾ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮੁਨਿਪ੍ਰਵਰਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਸੇਵਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੁਨਯੋ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾ ਜ੍ਞਾਨਿਨਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਉਥੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸੋऽਪਨੋਦਯਾਮਾਸ ਨਾਨਾਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸਤਾਙ੍ਗਤਿਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ।
ਕਾਲਞ੍ਜਰੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਪਤਿਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਕਾਲੰਜਰ ਤੇ ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਵ੍ਰਤੀ ਸਂਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਜੋ ਕੋਈ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਲਗਾਵ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਗਤ੍ਵਾ ਹਿਮਾਲਯਂ ਚਾਸੌ ਬਦਰੀਮਭਿਤੋ ਗਤਃ
ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ ਤੇ ਬਦਰੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਦਰ੍ਸ਼ੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸਿਦ੍ਧਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ 175.
ਜੋ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਕृष੍ਣਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਪਾਂਚਾਲ੍ਯਕੁਲਤਨ੍ਤੁਨਾ। ਪਾਂਚਾਲ੍ਯੋऽਥ ਦ੍ਵਿਜਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਸੁਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਪਾਂਚਾਲ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਸੁ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਪੀਡਿਤੋऽਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਭਾਰੀ ਅਕਾਲ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਿਵਾਸਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਵृਤ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਅਪਣਾਈ।