ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਤੇਨੈਵ ਚੋਦਰਸ੍ਥੇਨ ਸ ਪ੍ਰੇਤੋ ਜਾਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍

ਉਸੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਖਾਣਾ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਮਨੁष੍ਯਃ ਪ੍ਰੇਤਤਾਂ ਯਾਤਿ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇਨ ਸੁਤਰਾਂ ਤਥਾ

ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ।

ਪਾषਣ੍ਡਾਸ਼੍ਰਮਸਂਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਯਪਃ ਪਾਰਦਾਰਿਕਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਪਾਖੰਡੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—

ਦੇਵਸ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਵਂ ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਹਰੇਤ੍ਤੁ ਯਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—

ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਗਿਨ੍ਯੌ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਸੁਤਮ੍

ਜੋ ਮਾਂ, ਪਿਉ, ਭਰਾ, ਭੈਣ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ—

ਅਯਾਜ੍ਯਯਾਜਨਾਚ੍ਚੈਵ ਯਾਜ੍ਯਾਨਾਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਨਾਤ੍

ਜੋ ਨਿਯਮਤ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਚ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਗੋਘ੍ਨੋ ਵੈ ਪਞ੍ਚਪਾਤਕੀ

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਅਹਿਸਾਨ ਫਰਾਮੋਸ਼, ਗਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ—

ਗੁਰੋਰ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮੋਪਦੇष੍ਟੁਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿਤਮਭੀਪ੍ਸਤਃ 174.

ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—

ਅਸਦ੍ਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਨਾਸ੍ਤਿਕੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਜੋ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—

ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ ਵਿਰੁਦ੍ਧਕਾਰਿਣਃ ਪਾਪਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਕਾਂਚਿਦ੍ਗਤਿਂ ਵਦ

ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੋ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਉਲਟ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦੱਸੋ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਤੇषਾਂ ਗਤਿਰ੍ਭਵੇਦੇਕਾ ਮਥੁਰਾਯਾਨ੍ਤੁ ਸਙ੍ਗਮੇ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਕੋ ਰਾਹ ਹੈ—ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ।

ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੋਗੇ ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਤਥਾ

ਸ੍ਰਾਵਣ ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਅਤੇ ਭਾਦਰੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ—

ਸੁਵਰ੍ਣਮਨ੍ਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਚ੍ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਤ੍ਸੁਸਂਯੁਤਮ੍

ਸੋਨਾ, ਅੰਨ, ਕਪੜਾ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ—

ਨ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥੋ ਯੋ ਨਮਸ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।

ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟੋ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਃ

ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯੈਵ ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਃ

ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਕੇ ਵੀ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—

ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ ਯੇਨ ਵੈ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ਤੁ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾਣਂ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞੇ ਮਾਨ੍ਧਾਤ੍ਰੇ ਪृਚ੍ਛਤੇ ਪੁਰਾ ।। 174.

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜਾ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍

ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਸੀ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।

ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨ੍ਵਿਤਾ

ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਧ ਦਵਾਦਸੀ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ,

ਸਙ੍ਗਮੇ ਚ ਪੁਨਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਾਮਨਮ੍

ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਫੇਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,

ਕਪਿਲਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯੋਪਸ੍ਕਰਾਞ੍ਚਿਤਮ੍

ਸੌ ਕਪਿਲ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦਾਨ ਕਰਦਿਆਂ,

ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਵਂ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਾਤ੍

ਸ਼੍ਰਵਣ ਦਵਾਦਸੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।

ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ

ਫਿਰ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਸੀ,

ਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤੇਨ ਭਾਵੇਨ ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤ੍ਯਪੁਨਰ੍ਭਵਮ੍

ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।

ਯਥਾਲਾਭੋਪਪਨ੍ਨੇਨ ਸੌਵਰ੍ਣੋ ਵਾਮਨਃ ਕृਤਃ

ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਾਮਨ ਜੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਆਗਚ੍ਛ ਵਰਦਾਨਨ੍ਤ ਸ਼੍ਰੀਪਤੇ ਮਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍ 174.

ਆਓ, ਹੇ ਅਨੰਤ ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ, ਮੇਰੇ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ।

(ਆਵਾਹਨਮ੍) ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਰੂਪੇਣ ਦਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਭਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ

(ਆਵਾਹਨ) ਹੇ ਤੂੰ ਜੋ ਨਕਸ਼ਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਵਾਦਸੀ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ,

( ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍) ਨਮਃ ਕਮਲਨਾਭਾਯ ਕਮਲਾਲਯ ਕੇਸ਼ਵ

(ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ) ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨਾਭ, ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।