ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਦਦੌ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਸਵੇਰੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਣੰਤ ਦੌਲਤ ਦਿਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸੁਸ਼ੀਲਾਯਾਂ ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਮਵਿਨ੍ਦਤ ਸੁषੁਵੇ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬਾਲਂ ਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਭਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਚੰਗੀ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਗਰਭ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਉਹ ਨੇ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਂ ਤਦਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਸੁਵਰ੍ਣਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦਿਤੀਆਂ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮ ਤਥਾ ਚੈਵ ਨਾਮਕਰ੍ਮ ਚਕਾਰ ਚ 170.
ਉਸ ਨੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਕਰਵਾਈ।
ਏਵਮਨ੍ਨਪ੍ਰਾਸ਼ਨਂ ਚ ਚੂਡੋਪਨਯਨਂ ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਨ ਪ੍ਰਾਸ਼ਨ, ਮੁੰਡਨ ਤੇ ਜਨੇਊ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਕਰਵਾਈ।
ਦਾਨਂ ਤੁ ਦਦਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਃ
ਦਾਨ ਦੇਂਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇ ਤਾਰੁਣ੍ਯੇ ਤ੍ਵਪ੍ਰਜਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਕਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਹਨੂੰ ਨਿਸ਼ੰਕ ਵੇਖ ਕੇ,
ਵਯੋਰੂਪਗੁਣੋਪੇਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਸੁਲੋਚਨਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।
ਤੇਨੈਵ ਧਰ੍ਮ ਆਰਬ੍ਧਃ ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥੋ ਦੇਵਸੇਵਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਪਾਮਾਲਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਭੋਜਨਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਛੱਤੀਆਂ, ਰੋਜ਼ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਮਿਲਦੇ ਸਨ।
ਵਿਨਿਯੋਗਃ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਵਾਈ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪਂਚਾਯਤਨਕਂ ਹਰੇਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਪੰਜ ਥਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਦਰ ਬਣਵਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਚ ਕੂਪੇषੁ ਯੇਨ ਸਿਂਚੇਤ੍ਪ੍ਰਵਾਟਿਕਾਮ੍ 170.
ਉਸ ਨੇ ਕੂਆਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਕੇ ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਚਣ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਚਲਾਈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਪੂਜਾਦਿਕਂ ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਦੀਪਕਰ੍ਮ ਚ
ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ, ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਬਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਭਗਿਨੀਰ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਭੈਣਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।
ਮਾਲਾਕਾਰਸ੍ਤਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਟਪਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਿਂਚਤਿ
ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਦਾ ਸੀ।
ਜਾਤਾਃ ਸੁਪੁष੍ਪਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੁਮਾਃ ਫਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਦਰੱਖਤ ਚੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਦੀਯਤੇ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹਰ ਕੋਈ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਵੰਡਦਾ ਸੀ।
ਧਨਸ੍ਯ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੋ ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਦਦਤਃ ਸਤਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘੱਟਦੀ ਗਈ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਃ ਕੁਟੁਮ੍ਬਸ੍ਯ ਭਰਣੀਯਸ੍ਯ ਭੋਜਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਰੋਜ਼ ਖਾਣਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਵਣਿਗ੍ਭਾਵਂ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਪਾਰੀ ਬਣਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਤ੍ਵਾ ਸੁਪਣ੍ਯਾਨਿ ਉਤ੍ਤਰਾਪਥਗਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਸਮਾਨ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ ਵਸਤੂਆਂ ਵੀ ਖਰੀਦੀਆਂ।
ਕ੍ਰੀਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੇਯਾਨਿ ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਲਾਭਾਲਾਭਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ 170.
ਉਸ ਨੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ ਲਿਆ ਅਤੇ ਨਫੇ-ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਵੀ ਖਿਆਲ ਕੀਤਾ।
ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਰਤ੍ਨਂ ਪਟ੍ਟਰਤ੍ਨਂ ਸਮਰ੍ਥਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੀਮਤੀ ਮੋਤੀ, ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ, ਮਹਿੰਗਾ ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦੇ ਵਸਤੂਆਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ।
ਏਕਦਾ ਸਾਰ੍ਥਸਮ੍ਭਾਰੋ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸਾਰਾ ਵਪਾਰੀ ਜਥਾ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਨਦ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਸੁਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਆਵਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਸੋਹਣੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਢੇਰੇ ਲਾ ਲਏ।
ਸਮਾਦਿਸ਼੍ਯੇਤਿਕृਤ੍ਯਂ ਚ ਭृਤ੍ਯੈਃ ਕਤਿਪਯੈਰ੍ਵृਤਃ
ਉਹ ਕੁਝ ਨੌਕਰਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਵਿਹਰਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਵੇਖੀ।
ਫਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸੁਰਭੀਣਿ ਚ
ਉਥੇ ਫਲ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰਾਰੁਹ੍ਯ ਦਰੀਦ੍ਵਾਰਂ ਯਾਵਦ੍ਦृष੍ਟਿਰ੍ਨਿਪਾਤ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਅੱਖ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ।