ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ऋषਿਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਮ ਤਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਹਿ ਮੁਨੇ ਦੁਰ੍ਭਗਾਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸੁਖਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੇਨਸੀਬ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਦੇਵਤਾਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਚ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਤਮ੍ 170.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਚ ਝੁਕ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸ ਤਦ੍ਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਂ ਸੁਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਮਮਾਪ੍ਯੇਤਨ੍ਮਤਂ ਦੇਵਿ ਯਦੁਕ੍ਤਮृषਿਣਾ ਤਤਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੀ ਵੀ ਇਹੀ ਰਾਏ ਹੈ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖੀ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮੇ ਤੌ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਕਰ੍ਣਮਰ੍ਚਤੁਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਗੋਕਰਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਏਵਂ ਤਯੋਰ੍ਦਸ਼ਾਬ੍ਦਾਨਿ ਗਤਾਨਿ ਸੁਤਹੇਤਵੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਦੱਸ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਵਾਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰੂਪਵਾਨ੍ਗੁਣਸਂਯੁਤਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਗੁਣੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤਦੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਦਦੌ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਸਵੇਰੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਣੰਤ ਦੌਲਤ ਦਿਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸੁਸ਼ੀਲਾਯਾਂ ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਮਵਿਨ੍ਦਤ ਸੁषੁਵੇ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬਾਲਂ ਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਭਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਚੰਗੀ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਗਰਭ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਉਹ ਨੇ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਂ ਤਦਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਸੁਵਰ੍ਣਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦਿਤੀਆਂ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮ ਤਥਾ ਚੈਵ ਨਾਮਕਰ੍ਮ ਚਕਾਰ ਚ 170.
ਉਸ ਨੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਕਰਵਾਈ।
ਏਵਮਨ੍ਨਪ੍ਰਾਸ਼ਨਂ ਚ ਚੂਡੋਪਨਯਨਂ ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਨ ਪ੍ਰਾਸ਼ਨ, ਮੁੰਡਨ ਤੇ ਜਨੇਊ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਕਰਵਾਈ।
ਦਾਨਂ ਤੁ ਦਦਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਃ
ਦਾਨ ਦੇਂਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇ ਤਾਰੁਣ੍ਯੇ ਤ੍ਵਪ੍ਰਜਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਕਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਹਨੂੰ ਨਿਸ਼ੰਕ ਵੇਖ ਕੇ,
ਵਯੋਰੂਪਗੁਣੋਪੇਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਸੁਲੋਚਨਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।
ਤੇਨੈਵ ਧਰ੍ਮ ਆਰਬ੍ਧਃ ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥੋ ਦੇਵਸੇਵਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਪਾਮਾਲਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਭੋਜਨਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਛੱਤੀਆਂ, ਰੋਜ਼ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਮਿਲਦੇ ਸਨ।
ਵਿਨਿਯੋਗਃ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਵਾਈ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪਂਚਾਯਤਨਕਂ ਹਰੇਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਪੰਜ ਥਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਦਰ ਬਣਵਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਚ ਕੂਪੇषੁ ਯੇਨ ਸਿਂਚੇਤ੍ਪ੍ਰਵਾਟਿਕਾਮ੍ 170.
ਉਸ ਨੇ ਕੂਆਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਕੇ ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਚਣ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਚਲਾਈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਪੂਜਾਦਿਕਂ ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਦੀਪਕਰ੍ਮ ਚ
ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ, ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਬਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਭਗਿਨੀਰ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਭੈਣਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।
ਮਾਲਾਕਾਰਸ੍ਤਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਟਪਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਿਂਚਤਿ
ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਦਾ ਸੀ।
ਜਾਤਾਃ ਸੁਪੁष੍ਪਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੁਮਾਃ ਫਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਦਰੱਖਤ ਚੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਦੀਯਤੇ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹਰ ਕੋਈ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਵੰਡਦਾ ਸੀ।
ਧਨਸ੍ਯ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੋ ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਦਦਤਃ ਸਤਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘੱਟਦੀ ਗਈ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਃ ਕੁਟੁਮ੍ਬਸ੍ਯ ਭਰਣੀਯਸ੍ਯ ਭੋਜਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਰੋਜ਼ ਖਾਣਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ।