ਏਕਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਹਿ ਫਲਂ ਤਵ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ 167.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਖਸ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤषष੍ਟ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤਾਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਤੇਨ ਦृष੍ਟੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਥਯਸ੍ਵਾਖਿਲਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਥੁਰਾ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਸ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਸਰ੍ਵਗਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਵਰ ਮੰਗ ਲਵੋ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲਈ ਹੈ।
ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਚ ਮੇ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਦਾ ਦੇਵ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਮਿਲਿਆ ਰਹੇ।
ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਚ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ ਖੇਤਰ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਨਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸਿਦ੍ਧਿਮੇਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਇਹ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਭਜਤੇ ਮਨੁਜਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਤ੍ਮਭਾਵੇਨ ਤਾਦृਸ਼ੀਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਐਸੀ ਹੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਂਸ਼ਤਿਰ੍ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਹਿ ਮਾਥੁਰਂ ਮਮ ਮਣ੍ਡਲਮ੍ 168.
ਮੇਰਾ ਮਾਥੁਰਾ ਖੇਤਰ ਵੀਹ ਜੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨ ਮਯਾ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ।
ਮਯਾ ਸੁਗੋਪਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਗੁਹ੍ਯਾਦ੍ਗੁਹ੍ਯਤਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਤੀਰਥ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤੀਰ੍ਥਸਂਖ੍ਯਾ ਚ ਵਸੁਧੇ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਮਯੋਦਿਤਾ
ਹੇ ਵਸੁਧਾ, ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ੍ਕਨ੍ਦਨਂ ਚ ਭਾਣ੍ਡੀਰਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਮਾਨਿ षਟ੍
ਪਰਸਕੰਦਨ ਤੇ ਭਾਂਡੀਰ, ਅਤੇ ਛੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਅਸਿਕੁਣ੍ਡਂ ਸਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੋਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਅਸਿਕੁੰਡ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਤਥਾਕ੍ਰੂਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਚਕਰ ਤੀਰਥ, ਆਕਰੂਰ ਅਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ ਆਦਿਤਯ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਵੀ ਉਲੇਖਣਯੋਗ ਹਨ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮਥੁਰਾਯਾਸ੍ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਨ੍ਮਰਣਕਾਲੇ ਤੁ ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਰਃ 168.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁੱਧ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਇਹ ਯਾਦ ਕਰੇ—
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਅष੍ਟषष੍ਟ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮਯ ਸੰਬੰਧੀ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠਾਹਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਸਾਮ੍ਯਹਂ ਦੇਵਿ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮਥੁਰਾ ਚ ਪਰਂ ਮਹਤ੍
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਥੁਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਹਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯੈਵ ਪਦੇਨ ਤੁ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਚਕਰ ਵਿੱਚ, ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਾਸਿਨੋ ਲੋਕਾ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵ ਆਕਾਰਾਤ੍ਸੋਮਚਕ੍ਰਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤਾ ਸੋਮ ਚਕਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿ ਮਰਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਦ੍ਵੇ ਕੋਟੀ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਹੋਈ ਮੌਤ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਰੋੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇਨ ਵੈ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਾਯਨ੍ਤੇ ਚ ਕੁਲਂ ਬਹੁ
ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਅਟੱਲ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਸਿਰਫ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਵੀ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।