ਯਮਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮੋਦਤੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਾਰੁਣਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਸੱਲੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਹੀ ਵਾਰੁਣ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰੁਣਂ ਭਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾऽਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਲੋਕੇ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ 164.
ਜਾਂ ਜੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਦੇਵਿ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਮੁੜ ਆਉਣੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਨਕੂਟਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਰਿਸ਼ੋਚਤਿ
ਅੰਨਕੂਟ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਂ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਾਜਸੂਯਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਉਹ ਫਲ ਉਥੇ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਭਾਵਗੁਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਬਿਆਨ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨੇ ਸੋਪਵਾਸਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗੋਵਰਧਨ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਾਨਸਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਉਦਿਤੇ ਰਵੌ
ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ ਮਾਨਸ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕੁਣ੍ਡੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਫਿਰ ਪੁੰਡਰੀਕ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਭਵਨਂ ਹਰੇਃ 164.
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਰ੍ਪਣਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਂਕਰ੍षਣਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਬਲਭਦ੍ਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਬਲਭਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਗਚ੍ਛਤਿ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਾऽਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣੇਨ ਪੂਜਾਰ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਹਤੋ ਮਖਃ
ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਯਜਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਿਕਰਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹ ਸਂਕਥਾ
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਤਾਸਾਂ ਗਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਧृਤੋ ਗਿਰਿਵਰਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵਾ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਗਾਵੋ ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਤਰ੍ਪਣੇਨ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ 164.
ਜਿਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਁਸ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁৰ্গ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰਿष੍ਟੇਨ ਸਮਂ ਯਤ੍ਰ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਅਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੋਪੇਨ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਘਾਤੇਨ ਮਹ੍ਯਾਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਪੈਰ ਦੀ ਐਡੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਦਾ ਕृष੍ਣੋ ਵृषਂ ਹਤ੍ਵਾ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਉਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਰੂਪ ਵੱਲੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵृषੋ ਹਤੋ ਮਯਾ ਚਾਯਮਰਿष੍ਟਃ ਪਾਪਪੂਰੁषਃ
ਉਹ ਬਲਦ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਅਰਿਸ਼ਟਾ ਪਾਪੀ ਸੀ।
ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਦਿਤਂ ਕੁਣ੍ਡਂ ਕृਤਂ ਤੀਰ੍ਥਮਦੂਰਤਃ
ਇੱਕ ਕੁੰਡ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ।