ਅਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤੀ ਰਾਮੋ ਹਨ੍ਤੁਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਖਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਲਙ੍ਕਾਯਾ ਆਧਿਪਤ੍ਯੇऽਭਿषੇਚਿਤਃ
ਫਿਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਲੰਕਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ ਦੇਵੋ ਮੇ ਦੀਯਤਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਾਦ੍ਯ ਆਗਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਰਾਖਸ, ਜੋ ਅੱਜ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।"
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਪੂਜਾਮਿ ਦੇਵਂ ਵਾਰਾਹਰੂਪਿਣਮ੍
ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਸਮਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਕਪਿਲਂ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਿਣਮ੍ ੧੬੩.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਕਪਿਲ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਥਾਪ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਲਵਣਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਪ੍ਰੇषਯਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਲਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲੋਪੇਤੋ ਜਗਾਮ ਮਥੁਰਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮਥੁਰਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਲਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਛੱਬੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ,
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਭੋਜਿਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲਵਣਸ੍ਯ ਵਧਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਲਵਣ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣੀ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਘਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਦੀਯਤਾਂ ਮਮ ਦੇਵੋऽਯਂ ਯਦਿ ਮੇ ਵਰਦੋ ਭਵਾਨ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਨਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਦੇਵਂ ਤ੍ਵਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਾਰਾਹਰੂਪਿਣਮ੍ ੧੬੩.
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਦਿਵ੍ਯ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲੈ ਜਾ।
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਾਥੁਰਾ ਲੋਕਾਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਪਿਲਂ ਸਦਾ
ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਕਪਿਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਲਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜਦ ਉਹ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਹਰਤਿ ਵੈ ਪਾਪਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਮਾਦਾਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਜਗਾਮ ਮਥੁਰਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲੈ ਕੇ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਗਯਾਯਾਂ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਜ੍ਯष੍ਠੇਪੁष੍ਕਰੇ
ਗਯਾ ਵਿਖੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਜ੍ਯੇਠ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਖੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ,
ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਸਂਜ੍ਞਕੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ਗੋਵਿਨ੍ਦੇ ਚ ਤਥਾ ਹਰੌ
ਉਹੀ ਫਲ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਉਦਯੇ ਮਾਮਕਂ ਤੇਜਃ ਸਦਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਿਸਂਜ੍ਞਕੇ ਕੇਸ਼ਵੇ ਮਾਮਕਂ ਤੇਜੋ ਦਿਨਭਾਗੇ ਚਤੁਰ੍ਥਕੇ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਮੇਰਾ ਤੇਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ ਵਿਖੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਮੇਰਾ ਤੇਜ ਦਿਨ ਦੇ ਚੌਥੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਂ ਸੁਗੋ ਪਿਤਾ
ਏ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਕਪਿਲਵਰਾਹਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿषष੍ਟ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤ ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਵਿਚ 'ਕਪਿਲ ਵਰਾਹ ਮਹਾਤਮ' ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੋ ਤਰੇ ਸਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥਾऽਨ੍ਨਕੂਟਪਰਿਕ੍ਰਮਪ੍ਰਭਾਵਃ ਅਸ੍ਤਿ ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ਨਾਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹੁਣ ਅੰਨਕੂਟ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਗੋਵਰਧਨ ਨਾਮਕ ਇਕ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਹ੍ਰਦਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗੇ ਦ੍ਰੁਮਗੁਲ੍ਮਲਤਾਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਦਰੱਖਤ, ਬੂਟੇ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਹਨ।
ਐਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇਨ ਯਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੰਦ੍ਰਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਮ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਕ੍ਰੀਡਯਿष੍ਯੇ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੇਡਾਂਗਾ।
ਮੋਦਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਦੁੰਦਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।