ਕੂਰ੍ਮਰੂਪ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਨਾਰਾਯਣ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਕਛੂਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਚੈਵ ਗੁਣਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਗੁਣੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੁਝ ਪੁੱਛ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਮਮ ਤ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਮੈਂ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾਂ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਮੇਹਰ ਕਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।
ਸੌਮ੍ਯਰੂਪੋऽਭਵਦ੍ਦੇਵੋ ਲੋਕ ਨਾਥੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਭੀੜਾ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਕਾਯੋऽਸਿ ਨਾਹਮੁਦ੍ਧਰਣਕ੍ਸ਼ਮਃ ੧੬੩.
ਹੇ ਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਛੋਟੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨੇਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਲੰਕਾ ਦੀ ਵਧੀਆ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਕਪਿਲਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣੋ ਵਾਕ੍ਯ ਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕਪਿਲ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਭਕ੍ਤਿਰਵ੍ਯਭਿਚਾਰਿਣੀ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਜਨਮ ਲੈ ਆਈ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਮੁਦ੍ਵਹਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲਘੁ ਵੇषੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਜਦ ਉਹ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਲਕਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਨਯਾਮਾਸ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਕੇ ਗृਹੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਕਾ ਲਿਆਇਆ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤੀ ਰਾਮੋ ਹਨ੍ਤੁਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਖਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਲਙ੍ਕਾਯਾ ਆਧਿਪਤ੍ਯੇऽਭਿषੇਚਿਤਃ
ਫਿਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਲੰਕਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ ਦੇਵੋ ਮੇ ਦੀਯਤਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਾਦ੍ਯ ਆਗਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਰਾਖਸ, ਜੋ ਅੱਜ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।"
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਪੂਜਾਮਿ ਦੇਵਂ ਵਾਰਾਹਰੂਪਿਣਮ੍
ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਸਮਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਕਪਿਲਂ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਿਣਮ੍ ੧੬੩.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਕਪਿਲ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਥਾਪ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਲਵਣਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਪ੍ਰੇषਯਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਲਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲੋਪੇਤੋ ਜਗਾਮ ਮਥੁਰਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮਥੁਰਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਲਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਛੱਬੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ,
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਭੋਜਿਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲਵਣਸ੍ਯ ਵਧਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਲਵਣ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣੀ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਘਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਦੀਯਤਾਂ ਮਮ ਦੇਵੋऽਯਂ ਯਦਿ ਮੇ ਵਰਦੋ ਭਵਾਨ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਨਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਦੇਵਂ ਤ੍ਵਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਾਰਾਹਰੂਪਿਣਮ੍ ੧੬੩.
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਦਿਵ੍ਯ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲੈ ਜਾ।
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਾਥੁਰਾ ਲੋਕਾਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਪਿਲਂ ਸਦਾ
ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਕਪਿਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਲਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜਦ ਉਹ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਹਰਤਿ ਵੈ ਪਾਪਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਮਾਦਾਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਜਗਾਮ ਮਥੁਰਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲੈ ਕੇ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।