ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਂਚਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਮਾਯਾਮਂ ਪਂਚ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ 158.

ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ,

ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਂ ਤਦਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤਮ੍

ਉਹ ਥਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਤ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਥੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,

ਸਮਾਰੋਹਤਿ ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭਾਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਮ੍

ਉਹ ਉਥੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ,

ਤਂ ਸ੍ਪृਹਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਦੇਵਿ ਪੁਣ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਕृਤਂ ਭੁਵਿ

ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,

ਸਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਗृਹੇ ਦੇਵਿ ਜਾਯਤੇ ਮਾਨਵੋ ਹਿ ਸਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦੇਵ ਕਸ੍ਤ੍ਵਿਦਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍

ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਖੇਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਪਸ਼ੁਭੂਤਪਿਸ਼ਾਚੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭੂਤਵਿਨਾਯਕੈਃ

ਪਸ਼ੂ, ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਤੋਂ,

ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਨ ਵਿਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਤ੍ਪਰਾਣਾਂ ਹਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍

ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,

ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਸ੍ਤੁ ਵਰਾਨਨੇ

ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮੈਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ,

ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਯਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍

ਪੂਰਬ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਇੰਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਯਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਉਤ੍ਤਰਾਂ ਵੈ ਕੁਬੇਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ

ਉੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੁਬੇਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ,

ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਗृਹਂ ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ 158.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ ਘਰ ਜਾਂ ਮਹਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,

ਮਥੁਰਾਯਾ ਮਹਾਭਾਗੇ ਕੁਣ੍ਡੇ ਚ ਵਿਮਲੋਦਕੇ

ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡ ਉੱਤੇ,

ਤਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚੇਤ ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ

ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ,

ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੁ ਸਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਸ਼ृਣੁ

ਉਥੇ ਹੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਚੰਭਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ,

ਹੇਮਨ੍ਤੇ ਤੁ ਭਵੇਚ੍ਚੋष੍ਣਂ ਸ਼ੀਤਲਂ ਗ੍ਰੀष੍ਮਕੇ ਭਵੇਤ੍

ਸਰਦੀ ਵਿਚ ਉਹ ਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਨ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਚ ਵਰ੍षਾਸੁ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਚਾਪਿ ਨ ਹੀਯਤੇ

ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਉਹ ਵਧਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ,

ਪਦੇ ਪਦੇ ਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਵਸੁਂਧਰੇ

ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,

ਵਰ੍षਾਸੁ ਸ੍ਥੂਲਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ

ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਵਾਹੇषੁ ਚ ਦਿਵ੍ਯੇषੁ ਨਦੀਨਾਂ ਸਙ੍ਮੇषੁ ਚ

ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਸ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦਂ ਤੁ ਨਾਮਤਃ

ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਕੁਣ੍ਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਭਿਮਤਂ ਜਲਮ੍ 158.

ਉਥੇ, ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

27 ਇਹਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਮਨ੍ਯਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਚ ਯਤ੍

ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਤੇ ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਪਾਪ—

ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਬਹੁਭਿਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ

ਜਿਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦੇਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਂ ਕੁਰੁਤੇ ਤੁ ਯਃ

ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਸੁਪ੍ਤੋਤ੍ਥਿਤਂ ਹਰਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ

ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਹਰੀ ਨੂੰ ਜਗਦੇ ਵੇਖਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ—

ਕੁਮੁਦਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ

ਕੁਮੁਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਧਰਤੀ—

ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਪਸ਼੍ਚ ਗੋਘ੍ਨੋ ਭਗ੍ਨਵ੍ਰਤਸ੍ਤਥਾ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ—

ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਥੁਰਾਂ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍

ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਥੁਰਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ—

ਧੌਤਵਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸੁਸ੍ਨਾਤੋ ਮੌਨਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਃ

ਧੋਏ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੌਨ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ—