ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਮਲਯਾਰ੍ਜੁਨਤੀਰ੍ਥਾਦਿਸ੍ਨਾਨਾਦਿ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋਧ੍ਯਾਯਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਦੇ ਮਲਯਾਰਜੁਨ ਤੇਰਥ ਆਦਿ ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਸੌ ਸਤਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।

ਅਥ ਮਥੁਰਾਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਃ ਵਿਂਸ਼ਤਿਰ੍ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਤੁ ਮਾਥੁਰਂ ਮਮ ਮਣ੍ਡਲਮ੍

ਹੁਣ ਮਥੁਰਾ ਤੇਰਥਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਕਟ ਹੋਣਾ: ਮੇਰਾ ਮਥੁਰਾ ਖੇਤਰ ਵੀਹ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ।

ਵਰ੍षਾਕਾਲੇ ਤੁ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੁ ਹਰ੍षਦਮ੍

ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਥਾਂ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ।

ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ

ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਰਥ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਵਾਂ ਹਨ।

ਸੁਪ੍ਤੋਤ੍ਥਿਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ

ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਾਗਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ,

ਸੁਪ੍ਤੋਤ੍ਥਿਤਂ ਤੁ ਵਸੁਧੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੇ ਮੁਖਪਙ੍ਕਜਮ੍

ਧਰਤੀਏ, ਮੇਰਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਮੁਖ ਸੁੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਾਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ,

ਮਥੁਰਾਵਾਸਿਨੋ ਲੋਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਜਨਾਃ

ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ।

ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੁਨਸ੍ਤੁ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾਂ ਮਮ ਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ

ਕਾਲਿੰਦੀ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤੋ ਯੇਨ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਤੁ ਕੇਸ਼ਵਃ

ਜਿਸ ਨੇ ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ,

ਘृਤਪੂਰ੍ਣੇਨ ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਮਗ੍ਰੇਣ ਚ ਵਾਸਸਾ

ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ,

ਪਂਚਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਮਾਯਾਮਂ ਪਂਚ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ 158.

ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ,

ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਂ ਤਦਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤਮ੍

ਉਹ ਥਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਤ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਥੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,

ਸਮਾਰੋਹਤਿ ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭਾਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਮ੍

ਉਹ ਉਥੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ,

ਤਂ ਸ੍ਪृਹਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਦੇਵਿ ਪੁਣ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਕृਤਂ ਭੁਵਿ

ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,

ਸਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਗृਹੇ ਦੇਵਿ ਜਾਯਤੇ ਮਾਨਵੋ ਹਿ ਸਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦੇਵ ਕਸ੍ਤ੍ਵਿਦਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍

ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਖੇਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਪਸ਼ੁਭੂਤਪਿਸ਼ਾਚੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭੂਤਵਿਨਾਯਕੈਃ

ਪਸ਼ੂ, ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਤੋਂ,

ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਨ ਵਿਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਤ੍ਪਰਾਣਾਂ ਹਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍

ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,

ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਸ੍ਤੁ ਵਰਾਨਨੇ

ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮੈਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ,

ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਯਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍

ਪੂਰਬ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਇੰਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਯਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਉਤ੍ਤਰਾਂ ਵੈ ਕੁਬੇਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ

ਉੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੁਬੇਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ,

ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਗृਹਂ ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ 158.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ ਘਰ ਜਾਂ ਮਹਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,

ਮਥੁਰਾਯਾ ਮਹਾਭਾਗੇ ਕੁਣ੍ਡੇ ਚ ਵਿਮਲੋਦਕੇ

ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡ ਉੱਤੇ,

ਤਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚੇਤ ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ

ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ,

ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੁ ਸਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਸ਼ृਣੁ

ਉਥੇ ਹੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਚੰਭਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ,

ਹੇਮਨ੍ਤੇ ਤੁ ਭਵੇਚ੍ਚੋष੍ਣਂ ਸ਼ੀਤਲਂ ਗ੍ਰੀष੍ਮਕੇ ਭਵੇਤ੍

ਸਰਦੀ ਵਿਚ ਉਹ ਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਨ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਚ ਵਰ੍षਾਸੁ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਚਾਪਿ ਨ ਹੀਯਤੇ

ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਉਹ ਵਧਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ,

ਪਦੇ ਪਦੇ ਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਵਸੁਂਧਰੇ

ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,

ਵਰ੍षਾਸੁ ਸ੍ਥੂਲਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ

ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਵਾਹੇषੁ ਚ ਦਿਵ੍ਯੇषੁ ਨਦੀਨਾਂ ਸਙ੍ਮੇषੁ ਚ

ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।