ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਕ੍ਰੀਡਯਿष੍ਯਾਮਿ ਗੋਭਿਰ੍ ਗੋਪਾਲਕੈਃ ਸਹ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਡਾਂਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਕੁਣ੍ਡੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਬਹੁਗੁਲ੍ਮਲਤਾਵृਤੇ
ਉਥੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੰਡ ਵਿਚ, ਜੋ ਕਈ ਝਾੜੀਆਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਃ ਸ ਮੋਦਤੇ
ਉਥੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ 156.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਤੀਰਥ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਕੇਸ਼ੀ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਉਹ ਤੀਰਥ ਜਿੱਥੇ ਕੇਸ਼ੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਗਯਾਤੁਲ੍ਯ ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਗਯਾ ਵਰਗਾ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵਸੁਧੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਸਂਜ੍ਞਿਕੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹਨ,
ਕਾਲਿਯੋ ਦਮਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਆਦਿਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਮਯਾ
ਉਥੇ ਕਾਲੀਆ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੀ ਥਾਪਿਆ ਸੀ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਊਚੁਃ ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਸ੍ਨਾਨਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਂਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੇ।'
ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੇਡ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ,
ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਮਥੁਰਾਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਨਾਮ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਵਿਚ, 'ਮਥੁਰਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਇਕ ਸੌ ਛਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕਿਆ।
ਅਥ ਮਲਯਾਰ੍ਜੁਨਤੀਰ੍ਥਾਦਿਸ੍ਨਾਨਾਦਿਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ ਯਮੁਨਾਪਾਰਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਹੁਣ ਮਲਯਾਰਜੁਨ ਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ: ਉਥੇ ਹੀ, ਯਮੁਨਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ,
ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕਟਂ ਭਿਨ੍ਨਭਾਣ੍ਡਕੁਟੀਘਟਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਥ ਉਲਟ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਝੋਪੜੀ ਦੇ ਘੜੇ ਤੇ ਮਟਕੇ ਟੁੱਟ ਗਏ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਹੇ ਧਰਤੀ,
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸੁਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਧੀ ਦਵਾਦਸੀ ਨੂੰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮੁਨਾਸਲਿਲੇ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪਿ ਚਾਸ੍ਮਤ੍ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਕਾਲਿਨ੍ਦੀਸਲਿਲੇ ਪ੍ਲੁਤਃ
ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ, ਜੇ ਕੋਈ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰਃ ਪਰਲੋਕਗਤਾਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਉਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਧਨ੍ਯੋऽਸੌ ਪਿਣ੍ਡਨਿਰ੍ਵਾਪਂ ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਧੰਨ ਹੈ ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰੋ ਦੇਵਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਮਮ ਲੋਕਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ 157.
ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇऽਹਰਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਆਦਿਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਕਾਰਿਣਃ
ਉੱਥੇ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸੁਭਕਾਰੀ ਆਦਿਤਯਾ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਕਸ੍ਥਲਸਮੀਪੇ ਤੁ ਕੂਪਂ ਤੁ ਵਿਮਲੋਦਕਮ੍
ਸੂਰਜ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇਕ ਕੁਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁੱਧ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਵਸੁਧੇ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਗਮਨਾਲਯਃ
ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਘਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵੀਰਸ੍ਥਲਂ ਨਾਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਂ ਮਮ
ਉੱਥੇ 'ਵੀਰਸਥਲ' ਨਾਮ ਦੀ ਮੇਰੀ ਇਕ ਗੁਪਤ ਤੇ ਉੱਤਮ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮੇਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਉੱਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ,
ਅਥਾऽਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ ਜਦ ਉਹ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।