ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਲਿਪ੍ਯੇऽਹਂ ਯਦ੍ਯਹਂ ਨਾਗਮੇ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਲਿਪਟ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਆਵਾਂ।
ਤੇषਾਂ ਪਾਪੇਨ ਲਿਪ੍ਯੇऽਹਂ ਯਦ੍ਯਹਂ ਨਾਗਮੇ ਪੁਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਲਿਪਟ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਆਵਾਂ।
ਯਾ ਗਤਿਸ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇऽਹਂ ਯਦ੍ਯਹਂ ਨਾਗਮੇ ਪੁਨਃ ਸੁਧਨਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਸੁਧਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਰਾਹ ਲਵਾਂਗਾ ਜੋ ਮੋਖਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।"
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਚਲਾ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।"
ਪੁਨਰ੍ਨृਤ੍ਯਤਿ ਚੈਵਾਗ੍ਰੇ ਮਮ ਭਕ੍ਤੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਵੈ ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਚ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ "ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ" ਉਚਾਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਂ ਤੁ ਗਤੋऽਸੌ ਮਥੁਰਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਚ ਪृष੍ਟੋ ਮਯਾ ਦੇਵਿ ਕ੍ਵ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?"
ਅਹਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸਨ੍ਨਿਧੌ 155.
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਕੋਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।"
ਜੀਵਤੋ ਧਰ੍ਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮृਤੇ ਧਰ੍ਮਃ ਕੁਤੋ ਯਸ਼ਃ ੫੧- ਆਗਤੋऽਹਂ ਮਹਾਭਾਗ ਨਰ੍ਤ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਜਿਉਂਦੇ ਜੀ ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਾ ਧਰਮ ਰਹਿੰਦਾ, ਨਾ ਨਾਮ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚ ਕੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵਿष੍ਣਵੇ ਲੋਕਨਾਥਾਯ ਚਾਗਤੋ ਹਰਿਜਾਗਰਾਤ੍
ਮੈਂ ਹਰੀ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਤੋਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਯਥਾ ਵਾ ਤਵ ਰੋਚਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਲੱਗੇ ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹੀ ਕਰ।
ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮਾਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਦਾਰੁਣ
ਉਸ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ, ਹੇ ਡਰਾਉਣੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ, ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਲੈ।
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਧਨਂ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਸੁਧਨ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਵਣਿਕ੍ ਤ੍ਵਂ ਚਾਤਿਵਿਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਗਤਿਰੀਦृਸ਼ੀ
ਤੂੰ ਵਪਾਰੀ ਹੈਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਵੀ; ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਰਾਹ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਯਥਾਹਂ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍ ਨਾਹਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨृਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨਰਭੋਜਨ
ਸੱਚ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਮੋਖਸ਼ ਪਾ ਲਵਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨੱਚ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਾਥ ਸਮਸ੍ਤਂ ਵਾ ਪ੍ਰਹਰਂ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਮੇਵ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਅੱਧਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੂਰਾ, ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਏਕਨृਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਦ ਤ੍ਵਂ ਵਣਿਗੁਤ੍ਤਮ ਨਾऽਹਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਚ ਸਮਾਚਰ ।। 155.
ਹੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੰਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਨੱਚ ਦਾ ਪੁੰਨ ਦੇ ਦੇ; ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਸੋ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ।
ਕੇਨ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਦੋषੇਣ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ?
ਸੁਧਨਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਹਸਿਤ੍ਵਾਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਸੁਧਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਅਗ੍ਨਿਦਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵੈ ਨਾਮ ਛਾਨ੍ਦਸੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਃ
ਚਾਂਦਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਨਾਂ ਅਗਨਿਦੱਤ ਸੀ।
ਮृਤਸ੍ਸੁਗृਹਕਾਮੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਉਹ ਚੰਗਾ ਘਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਕਵਿਸ਼੍ਰਾਮਪੁਣ੍ਯਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਤ੍ਵਂ ਵਣਿਗੁਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਵਪਾਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਦਿਓ।
ਸਾਧੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਦਤ੍ਤਂ ਤੇ ਏਕਨृਤ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤਵ
ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਕ ਨੱਚ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤੁ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦੇਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਸੌ ਧਰਣੀਂ ਗਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਸ੍ਵ ਚ
ਚੰਗੀ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾ।
ਸੁਧਨਃ ਸਸ਼ਰੀਰੋऽਪਿ ਸਕੁਟੁਂਬੋ ਦਿਵਂ ਯਯੌ 155.
ਸੁਧਨ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏष ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੋ ਵੈ ਕਥਿਤਸ੍ਤੇ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸੁਧਨੋ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੁਧਨ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।