ਉਪਹਾਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਧੂਪੇਨ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ
ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਂ ਤੁ ਕੁਰੁਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਵੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਮਮਾਗ੍ਰੇऽਸੌ ਨृਤ੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਨਾਲ ਨੱਚਦਾ ਹੈ।
ਚਲਮਾਨੋ ਗृਹੀਤਸ੍ਤੁ ਚਰਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਜਦ ਉਹ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਕ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲਿਆ।
ਪਾਦੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵਸੁਧੇ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸ ਨੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋऽਹਂ ਵਣਿਕ੍ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਸਾਮਿ ਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਰਾਖਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਰਾਖਸ ਹਾਂ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਧਨ ਉਵਾਚ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ ਮੇ ਗਾਤ੍ਰਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਪਰਿਪੋषਿਤਮ੍
ਸੁਧਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਉਹ ਸਰੀਰ ਖਾਵੇਂਗਾ ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ?
ਜਾਗਰਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਕੱਟਾਂ, ਹੇ ਰਾਖਸ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤਵ ਸਨ੍ਨਿਧੌ 155.
ਉੱਥੇ ਜਾਗ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ,
ਤਤਃ ਖਾਦਿष੍ਯਸੇ ਗਾਤ੍ਰਂ ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਜਾਗਰਾਤ੍
ਫਿਰ ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਗਣਾ ਮੁਕਾ ਲਵਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਖਾ ਲੈਣਾ।
ਮਾ ਕੁਰੁ ਵ੍ਰਤਭਙ੍ਗਂ ਮੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਹਿ
ਮੇਰਾ ਵਰਤ ਨਾ ਤੋੜੀਂ, ਹੇ ਰਾਖਸ, ਇਹ ਨਾਰਾਇਣ ਲਈ ਹੈ।
ਸੁਧਨਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਦਿਤਃ
ਸੁਧਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸ ਜੋ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਮਿਥ੍ਯਾ ਪ੍ਰਭਾषਸੇ ਸਾਧੋ ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਃ ਕਥਮੇष੍ਯਸਿ
ਆਖਣ ਲੱਗਾ: ਤੂੰ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ; ਤੂੰ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਆਵੇਂਗਾ?
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵਣਿਗ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਖਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭਨ੍ਤੇ ਸਤ੍ਯੇਨ ऋषਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗੁੱਝ ਭੇਦ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਰਾਹੀਂ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਨੁषੋ ਭਾਵੋ ਵਿਹਿਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਅੰਦਰੋਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਨृਤ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਉਥੇ ਜਾਗ ਕੇ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਨੱਚ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਦੀਯਤੇ ਕਨ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਂ ਜਲ੍ਪਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ
ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ 155.
ਉਹ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਸੁੱਘਰ ਲੋਕ ਸੁਆਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਸੱਚ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਮਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਹਰਤਿ ਸਤ੍ਯਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਯਮ ਸੱਚ ਨਾਲ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਵੀ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪਰਦਾਰਾਂਸ੍ਤੁ ਯੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕਾਮਮੋਹਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਮ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਵਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਪਾਪੇਨ ਲਿਪ੍ਯੇऽਹਂ ਯਦਿ ਨਾਯਾਮਿ ਤੇ ਪੁਰਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਾ ਆਵਾਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੀ ਲਿਪਟ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਯੋ ਹ੍ਯਪਕਾਰਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਜੋ ਜਮੀਨ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਪੂਰ੍ਵਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸੁਖਮਾਪ੍ਯ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਸੁਖ ਮਾਣ ਕੇ, ਖੇਡ-ਮਸਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਭੇਦਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਕਪਂਕ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ਿਨਾਂ ਧੁਵਮ੍
ਜੋ ਇਕ ਹੀ ਲਾਈਨ ਵਿਚ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਅਮਾਵਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਰਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ, ਵੱਡਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰ ਕੇ, ਇਸਤਰੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾष੍ਟਮੀ ਤ੍ਵਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਉਭੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਅੱਠਵੀਂ, ਅਮਾਵੱਸ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ,
ਗੁਰੋਰ੍ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਸੁਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਖ੍ਯੁਰ੍ਵੈ ਮਾਤੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਗੁਰੂ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ, ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਮਾਮਾ,
ਅਭਿਗਚ੍ਛਤਿ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਾ ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਮੇ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ 155.
ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਦਾ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਮੇਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਪੇਨ ਲਿਪ੍ਯੇऽਹਂ ਯਦ੍ਯਹਂ ਨਾਗਮੇ ਪੁਨਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਆਵਾਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਲਿਪਟ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।