ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ—
ਸੋਮਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਵਸੁਧੇ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਯਮੁਨਾਮ੍ਭਸਿ 154.
ਹੇ ਵਸੁਧਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ—
ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਥੇ, ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਥੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰੋ ਦੇਵਿ ਅਵਰ੍ਣੋऽਪਿ ਯਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਤ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਥੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਸ੍ਨਾਨ੍ਤਿ ਨਿਯਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਨ ਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਉਥੇ ਜਿਹੜੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸੁੱਗਰਤ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸृष੍ਟਿਕਾਲੇ ਤੁ ਮਨਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਥਾਂ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਜਿਹੜੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸੁੱਗਰਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਾਨ੍ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜੋ ਨ ਪੀਡਯੇਤ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦੇ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਘਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਸ੍ਨਾਤਂ ਨ ਪੀਡਯਤਿ ਵਿਘ੍ਨਰਾਟ੍ 154.
ਉਸ ਚੰਗੇ ਤੀਰਥ 'ਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਘਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪੀੜਦਾ।
ਅਵਿਘ੍ਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਤਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਸੁਤਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਰਾਹ ਚੋਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪਰੇ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕੋਟੀ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਁਲ੍ਲੋਭਮੋਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਸ਼ਿਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਰ੍ਦ੍ਧਕ੍ਰੋਸ਼ਂ ਤੁ ਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਅੱਧਾ ਕੋਸ ਦੂਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਥੁਰਂ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪੀ ਕੇ, ਮਥੁਰਾ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਯਮੁਨਾਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੋ ਨਾਮ ਚਤੁष੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਦੇ 'ਯਮੁਨਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਚੌਂਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥਾऽਕ੍ਰੂਰਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਫਿਰ ਅਕ੍ਰੂਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਇਨਸਾਨੀ ਲੋਕ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ .ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਥੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਪਦੀषੁ ਚ
ਉਥੇ ਦੋਹਾਂ ਸੰਕਰਾਂਤੀਆਂ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੁਆਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁਪਦੀ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਕ੍ਰੂਰੇਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮੇਰਾ ਉਹ ਖੇਤਰ ਅਕ੍ਰੂਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਨਾਨਜਂ ਫਲਮ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਸੁਧਨੋ ਨਾਮ ਮਮ ਭਕ੍ਤਃ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਸੁਧਨੋ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਨ੍ਧੁਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗृਹੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰਨੁਤ੍ਤਮਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਿਆਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦਿਵਸਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਸਾਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਸਦੇ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਸਾਲ ਚੁੱਪਚਾਪ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਨਕੂਟਂ ਤੁਲਾਕੂਟਂ ਨ ਕਰੋਤਿ ਸ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ 155.
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਤੋਲ ਜਾਂ ਮਾਪ ਵਿਚ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਾਲਂ ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਹਰਿਪੂਜਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਮਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।