ਤਤਾਰ ਯਮੁਨਾਂ ਸੋऽਥ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਯਮਨਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਯਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ,
ਮਗ੍ਨਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਪਾਪਃ ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵ੍ਯਯੁਜ੍ਯਤ
ਉਸਦਾ ਪਾਪ, ਮਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੌਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿषਯੇ ਦੇਵਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋऽਭੂਦ੍ਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਃ 153.
ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਧਨੁਰਧਰ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਿਹਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਵਸੁਧਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ਤਾਨਾਂ ਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾ ਸਾ ਵਸੁਨ੍ਘਰੇ
ਉਸ ਦੀ ਸੌ ਵਿਆਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਸੁੰਘਰੇ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਨਦੀਨਾਂ ਪੁਲਿਨੇषੁ ਚ
ਸੁੰਦਰ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ,
ਕਾਲੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਰਾਜਾ ਤੁ ਭੋਗਾਸਕ੍ਤਿਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜਾ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤ ਤਥਾ ਜਾਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪਂਚ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਃ
ਉਸਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਤੇ ਪੰਜ ਸੁੰਦਰ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧੋ ਨृਪਤਿਰ੍ਹਾਹੇਤਿ ਵਦਤੇ ਮੁਹੁਃ
ਉਥੇ ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਰਾਜਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ 'ਹਾਏ ਹਾਏ' ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ ਸਾ ਪੀਵਰੀ ਪ੍ਰਾਹ ਕਿਮੇਵਂ ਭਾषਸੇ ਨृਪ
ਫਿਰ ਪੀਵਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਝ ਕਿਉਂ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਮਤ੍ਤਃ ਸੁਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਅਸਮ੍ਬਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਭਾषਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਲਤ-ਸਲਤ ਬੋਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਵਰ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਦੇਵ ਗੋਪਯਿष੍ਯਸਿ ਮੇ ਯਦਿ ।। 153.
ਪੀਵਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਮਾਲਕ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੀ।'
ਪ੍ਰਿਯਾਯਾ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਦਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਨ੍ਸ੍ਵੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਠੀਕ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸੁਭਾਗਣ,
ਤਤਃ ਸਮ੍ਮਾਨਯਾਮਾਸ ਜਨਂ ਪੁਰਨਿਵਾਸਿਨਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜ੍ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਦਿ ਵੋ ਰੋਚਤੇऽਨਘਾਃ
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਰਾਜ ਪੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵਾਂ।
ਨਿਤ੍ਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੈ ਲੋਕੋ ਯਮਸ੍ਯੇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਗਚ੍ਛਾਵੋ ਮਥੁਰਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਚੱਲੀਏ।
ਇਦਾਨੀਂ ਤੁ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਤ੍ਯਾਗਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਰਂ ਸੁਖਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਤਿਆਗ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਖ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਰਾਗਸਮਂ ਦੁਃਖਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਯਾਗਾਤ੍ਪਰਂ ਸੁਖਮ੍
ਮੋਹ ਵਰਗਾ ਦੁੱਖ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਤਿਆਗ ਵਰਗਾ ਸੁਖ ਵੀ ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਯੇਣ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ 153.
ਅਕਸਰ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪੌਰਜਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ, ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇਨ ਦृष੍ਟਾ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਵਾਸਵਸ੍ਯ ਪੁਰੀ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਰਮ੍ਯਂ ਮਧੁਵਨਂ ਨਾਮ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਥਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਮਧੁਵਨ ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਹਾਵਣਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਤਥਾ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਵਨਂ ਕੁਨ੍ਦਵਨਂ ਨਾਮ ਤृਤੀਯਂ ਚੈਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਕੁੰਦਵਨ ਨਾਮ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਜਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਹਿ ਵਾ
ਜਾਂ ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਕਾਮ੍ਯਕਵਨਂ ਵਨਾਨਾਂ ਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੌਥਾ ਕਾਮਯਕਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।