ਸੋਮੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵੈ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਸੋਮ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਵ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਣੇ ਤੁਰੰਤ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਲੋਹਾਰ੍ਗਲਂ ਨਾਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚੈਵ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਲੋਹਾਰਗਲ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਨਂ ਤਤ੍ਰ ਕृਤਂ ਚੈਵ ਮਹੌਜਸਾਮ੍
ਉੱਥੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਸੋਪਿ ਭਾਗਵਤੋ ਭੂਮੇ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਸੁਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਹ ਭੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੱਕਾ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਚ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਅਤੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ,
ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉੱਥੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਨੋਂ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ 151.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਾਸੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਮਮ
ਚੌਵੀਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰਸਮ ਨਾਲ,
ਅਸ਼੍ਵੋ ਮੇ ਕਲ੍ਪਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਃ
ਉੱਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਣਾ ਮੇ ਧਨੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਅਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਂ ਕਮਣ੍ਡਲੁਃ
ਉੱਥੇ ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼, ਅਕਸ ਦੀ ਰੱਸੀ ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਵੀ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵੇਤਪਰ੍ਵਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਪਤਮਾਨਃ ਕੁਰੂਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਚਿੱਟੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਉੱਤੇ ਓਲੇ ਵਾਂਗ ਓਂਦਾਂ ਹਾਂ।
ਅਨੇਕਾਨ੍ਯੇਵ ਰੂਪਾਣਿ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਨਭਸ੍ਤਲਾਤ੍
ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਕੇ,
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯੋਪਬृਂਹਿਤਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਮ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਦੇਵਿ ਯਲ੍ਲੋਕਨਾਥਸ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਗਤਾ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਭਾषਿਤਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੌਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚੌੜੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ,
ਯਥਾ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਚ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਂ ਦੇਵਵਰਪ੍ਰਣੀਤਮ੍ 151.
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਧਰਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ,
ਤਤਃ ਸ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਿਮਾਚष੍ਟ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਕੌਲ-ਨੈਣ ਵਾਲਾ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੱਸ।
( ਸੂਤਉਵਾਚ) ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਾਭਾष੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਮ੍
(ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ:) ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਸ਼ृਣੁ ਵਤ੍ਸ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਯਥਾ ਮਾਮਾਹ ਚੋਦਿਤਃ ਏਵਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸੁਣ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੇ ਹੀ ਕੰਮ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੋਧਕਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਾਂ ਮृਦੂਨਿ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੌਲੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨ੍ਯਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਤੇ ਚਾਸ਼੍ਵਾ ਮਮ ਵਾਹਾ ਦੁਰਤ੍ਯਯਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ, ਮੇਰੇ ਘੋੜੇ ਬੜੇ ਹੀ ਅਟੱਲ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਧਾਰਾਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਙ੍ਖਵਰ੍ਣਾ ਮਨੋਜਵਾਃ
ਉਥੇ ਚਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ।
ਲੋਕਂ ਚੈਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਂ ਗਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਚੈਤ੍ਰਾਂਗਦ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਲੋਕਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚ ਧਾਰਾਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਤਾਲਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੋਪਮਾਃ
ਇਥੇ ਪੰਜ ਧਾਰਾਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੇਵਰ੍षਿਨਾਰਦਂ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਮੋਦਤੇ ਤੇਨ ਵੈ ਸਮਮ੍ 151.
ਉਹ ਉਥੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯ ਨਾਰਦਂ ਦ੍ਵਿਵ੍ਯਂ ਮਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਰਾਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤੁ ਨ ਸ੍ਥੂਲਾ ਨਾਤਿ ਵੈ ਕृਸ਼ਾਃ
ਇਥੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਾ ਬਹੁਤ ਮੋਟੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਨਾ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀਆਂ।