ਅਦੀਰ੍ਘੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮੋ ਦ੍ਯੁਤੀਨਾਂ ਪਰਮਾ ਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ; ਸਾਰੀ ਚਮਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚਮਕ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤੀਨਾਂ ਪਰਮਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਪਸਾ ਚ ਪਰਂ ਤਪਃ
ਸਾਰੀਆਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਸਾਰੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਹੈ।
ਯਦੀਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਕੁਲ੍ਯਾਸ੍ਤਾਰਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤ ਚ ਸਪ੍ਤ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਚਿਤੇਨੋਪਚਾਰੇਣ ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ
ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵਾਰਕਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮੈਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਾ੍ਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭਗਵਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ 'ਦੁਆਰਕਾ ਮਹਾਤਮ' ਨਾਮਕ ਇਕਸੌ ਉਨੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸਾਨਨ੍ਦੂਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਸ੍ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ਸੁਭਾषਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਸਾਨੰਦੂਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਦੁਆਰਕਾ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਪਰਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਪਰਮਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੰਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਚੇਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਲੋਕਨਾਥ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਹੋਵੇ—
ਤਤੋ ਮਹੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਮਲਲੋਚਨਃ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਉਤ੍ਤਰੇ ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਲਯਸ੍ਯ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਤੇ ਮਲਯ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ,
ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਵਸੁਧੇ ਉਦੀਚੀਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਥੇ ਮੈਂ, ਧਰਤੀਏ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਆਯਸੀਂ ਤਾਂ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯੇਕੇ ਅਨ੍ਯੇ ਤਾਮ੍ਰਮਯੀਂ ਤਯਾ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਤਾਮੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ,
ਸ਼ਿਲਾਮਯੀਮਿਤ੍ਯਪਰੇ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਉਹ ਪੱਥਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਨੁਜਾ ਯਤ੍ਰ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਗਤਾਃ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਨੇ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਦ੍ਮਂ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਤੁ ਦਿਵਾਕਰੇ 150.
ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ृਣੁ ਚਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਉਥੇ ਵੀ, ਇਕ ਹੋਰ ਅਚੰਭਾ ਸੁਣ: ਜੋ ਕੁਝ ਉਥੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ,
ਸਮੁਦ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਕੋऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ।
ਮਮ ਭਕ੍ਤਾ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਾ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਪਰ ਮੇਰੇ ਭਗਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਪਿਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਯੇਨ ਕੇਨ ਵਿਕਰ੍ਮਿਣਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਉਥੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇ,
ਤਾਵਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਯਾਵਤ੍ਤੇਨ ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਚੀਜ਼ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਾਪੀ ਆਪ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
ਅਗਾਧਂ ਚਾਪ੍ਯਪਾਰਂ ਚ ਰਕ੍ਤਪਦ੍ਮਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਅਥਾਹ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਹੈ, ਤੇ ਲਾਲ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਬੁਧਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮੋਦਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਬੁਧ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਬੁਧਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਮ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਜਦ ਬੁਧ ਦਾ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁਜਾਸ੍ਤਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਰਤਾ ਨ ਯੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।
ਮਨੋਜ੍ਞਂ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਜਲਜੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਵृਤਮ੍ 150.
ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਏਕਂ ਤੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਮਬ੍ਜਂ ਰੁਕ੍ਮਮਯਂ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਕਮਲ ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰਾ ਚੈਕਾ ਪ੍ਰਪਤਤਿ ਸ੍ਥੂਲਾ ਮੁਸਲਸਨ੍ਨਿਭਾ
ਇੱਕ ਹੀ ਧਾਰ ਵੱਜਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੋਟੇ ਸਾਂਡੇ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੋਦਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।