ਮੋਦਤੇ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਗੁਹ੍ਯਾਨਿ ਚ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਂਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਾਗਰੇ ਨ ਮ (ਗ) ਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪ੍ਰਭਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਮਗਰਮੱਛ ਵੱਲ ਨਹੀਂ।
ਅਥਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਸਲਿਲੇ ਨਰਃ
ਫਿਰ ਇੱਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਤਰੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਚ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣ, ਉਹ ਪਿੰਡ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਗੱਲ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਾਂ ਚ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਪਿਣ੍ਡਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪਿੰਡ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਗਾਧਸ੍ਯਾਪ੍ਯਪਾਰਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਸ਼ਵਿਸ੍ਤਾਰ ਏਵ ਚ
ਚਾਹੇ ਪਾਣੀ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਡੂੰਘਾ ਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਇਕ ਹੱਥ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ—
ਮੋਦਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਸ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਗੱਲ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ 149.
ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਾਪਕਰ੍ਮਾ ਵੈ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ; ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਰੌਪ੍ਯਂ ਸੁਵਰ੍ਣਕਂ ਪਦ੍ਮਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੱਥੇ ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਚਤੁਰ੍ਧਾਰਾਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਮਣਿਪੂਰਗਿਰਿਂ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਇੱਥੇ ਚਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਣਿਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ।
ਵੈਖਾਨਸੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਮੋਦਤੇ ਨਾऽਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਵੈਖਾਨਸ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈਖਾਨਸਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਵੈਖਾਨਸ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਾਨਿ ਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਮਣਿਪੂਰਗਿਰੌ ਤਥਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮਣਿਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਨਾਯਮਾਨੇषੁ ਪਾਪੇषੁ ਨ ਪਤੇਤ੍ਤਦ੍ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਜਦੋਂ ਪਾਪੀ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
ਧਾਰਾ ਚੈਕਾ ਪਤਤ੍ਯਤ੍ਰ ਮਣਿਪੂਰਗਿਰੌ ਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਧਾਰ ਮਣਿਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਸਂਗੋ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮੋਦਤੇ ਵਰੁਣਾਲਯੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ 149.
ਵਰੁਣ ਦਾ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਪਾਪੀ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।
ਹਂਸਾਸ਼੍ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕੁਨ੍ਦਸਮਪ੍ਰਭਾਃ
ਇੱਥੇ ਚਿੱਟੇ ਹੰਸ ਵੀ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਦਨੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਲਭਨ੍ਤੇ ਤੇ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਧਰੇ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਵृष੍ਣਯੋ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਮਮਾਲਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮੋਦਤੇ ऋषਿਲੋਕੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਵੈ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕਦਮ੍ਬਾਤ੍ਪਤਤੇ ਧਾਰਾ ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਵਿਨਿਃਸृਤਾ
ਉਥੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਕਲੀ ਹੋਈ ਧਾਰ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਵੈ ਪ੍ਰਕਟਯਤ੍ਯੁਦਯਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਜਦੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫੁੱਲ ਖਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਲਭਨ੍ਤੇ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮੇਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪਂਚ ਧਾਰਾਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਮਣਿਪੂਰਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ 149.
ਇੱਥੇ ਮਣਿਪੂਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਪੰਜ ਧਾਰਾਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਸ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।