ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਯੁਗਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਦੁਆਪਰ ਜੁਗ ਵਿਚ, ਸੋਹਣੀਏ, ਜਿਥੇ ਮੈਂ ਵੱਸਾਂਗਾ,
ਤਤੋऽਮਰੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਾਦਿਭਿਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ,
ਤਤੋ ਮਾਂ ਨਾਰਦੋ ਦੇਵਿ ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਥੇ ਨਾਰਦ, ਅਸੀਤ ਤੇ ਦੇਵਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾਂ ਰੱਖਿਆ।
ਨਾਮ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਮਣਿਪੂਰਗਿਰੌ ਤਤਃ
ਉਹ ਮਣਿਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਨਿਰੁਕ੍ਤਿਕਰਣਂ ਮਯਾ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਨਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਤੁਤਗਿਰੇਰ੍ਦੇਵਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ 148.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਏਤਾਨਿ ਭੂਮੇ ਗੁਹ੍ਯਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਭੂਤਗਿਰੌ ਮਮ
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਕੁਝ ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਹਨ ਜੋ ਭੂਤਗਿਰਿ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਵਾਮਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮਾष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਦ੍ਵਾਰਕਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤੁਤਸ੍ਵਾਮਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾ
ਹੁਣ ਦਵਾਰਕਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ—
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਮਾ ਜਾਤਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਨੁਤ੍ਤਮਾ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਨਾਰਾਚਧਾਰਾਵਰਣਾਸਿਧਾਰੀ ਸੁਰਰਿਪੁਵਧਕਾਰੀ ਧਰਣੀਧਰਃ
ਜੋ ਤੀਖੀ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਤਲਵਾਰ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਹਿ ਗੁਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਵਾਮਿਨਿ ਮਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਤੇ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਾਪਭਯਾਪਹਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਇਕ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਯੁਗਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ
ਜਦੋਂ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਆਇਆ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ—
ਦ੍ਵਾਰਕੇਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਪੁਰੀ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾऽਭਵਤ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਸ ਗਿਆ, ਜੋ ਦਵਾਰਕਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਪਂਚਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਾ ਦਸ਼ਯੋਜਨਮਾਯਤਾ
ਉਹ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਦਸ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਸੀ।
ਭਾਰਾਵਤਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਮਹਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਰਾਰੋਹੇ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਸਦृਸ਼ੋ ਮਮ 149.
ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਉਥੇ ਇਕ ਐਸਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਾਭਿਸਨ੍ਤਾਪਾਦ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਵਾਸਿਨੋ ਧਰੇ
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ, ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਵਸਨੀਕ—
ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਣ੍ਡੁਰਸਂਕਾਸ਼ੋ ਵਨਮਾਲੀ ਹਲਾਯੁਧਃ
ਉਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਹਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚੰਨ ਵਰਗੇ ਸੁਫੈਦ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਾਰਾਯਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ਪਿष੍ਯਤਿ ਕਥਂ ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ੍ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਥੇ ਦੁਰਵਾਸਾ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣਗੇ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਰੂਪਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਮ ਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਵੇਗੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੁਖ ਭੋਗ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ,
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਰੂਪਯੌਵਨਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਸੋਭਾਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ,
ਤੇਨੈਵ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਰ੍ਭਮਤਥ੍ਯਤਃ
ਉਹ ਜਦ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਰਭ ਬਣਾਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਾ ਤ੍ਵਿਯਂ ਬਾਲਾ ਮੁਨੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਤੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ।
ਉਵਾਚ ਤਰ੍ਹਿ ਤੇ ਗਰ੍ਭਾਨ੍ਮੁਸਲਂ ਕੁਲਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਇਕ ਮੁਸਲ ਜਨਮੇਗਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੁਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਃ ਸ਼ਾਪਂ ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਮਾਰਕਾਃ 149.
ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁੰਡੇ—
ਤਤਸ੍ਤਾਨਾਗਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ ਪृष੍ਟਵਾਨਹਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਹ ਆਏ ਹੋਏ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।