ਤਾਰਿਤਾਨਿ ਕੁਲਾਨ੍ਯੇਭਿਃ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤ ਚ ਸਪ੍ਤ ਚ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਤ-ਸੱਤ ਕਰਕੇ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਯਸ਼੍ਚ ਜਾਨਾਤਿ ਸੇਵਿਤੁਮ੍
ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਜਾਂ ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਪਾਦਂ ਯਦੀਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਪੰਕਤੀ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੜ੍ਹੇ।
ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਪਰਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ਂ ਪੂਰ੍ਵਾਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਟਿਕ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਿਤਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਗੋਨਿष੍ਕ੍ਰਮਣ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਗੋਨਿਸਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਸੌ ਸਤਤ ਚੌਂਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਵਾਮਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਗੋਨਿष੍ਕ੍ਰਮਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਹ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ, ਗੋਨਿਸਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਲੁਕਵੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਚੁੱਕੀ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਹਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਜਾਤਾਸ੍ਮਿ ਪਰਿਨਿਰ੍ਵृਤਾ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।
ਏਵਮੇਵ ਪਰਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਾਰਾਯਣ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਂ ਚੈਵ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇਨਾਹਂ ਪਰਮਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰਤਾ-ਭਰ ਵੀ ਡੂੰਘ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਲੀਲਯਾ ਮਯਾ
ਇਹ ਗਿਆਨ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਤਥਾ ਤਥਾ ਦੇਵ ਵਰਾऽਪ੍ਰਮੇਯਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਮਨੋ ਭਾਵਯਸੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਠੀਕ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਅਣਮਾਪ ਮਾਲਕ ਵਰਾਹ! ਤੂੰ ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੱਜਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਤਤੋ ਮਹੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਰੇष੍ਠੀ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ—
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਹ੍ਯੇਵਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਲੋਕਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਵਾਮੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਮਮ
ਇਹ 'ਸਤੁਤਸਵਾਮੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਥਾਂ।
ਪੁਤ੍ਰੋऽਹਂ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭਸਮ੍ਭਵਃ 148.
ਮੈਂ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ।
ਪਞ੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਸੁਸ਼ਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਚੇਲੇ ਹੋਣਗੇ।
ਤੇ ਮਾਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਪਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਮਹੀਂ ਗਤਮ੍
ਉਹ ਮੇਰੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ, ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨਗੇ।
ਭृਗੁਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਮ ਮਾਗਾਰ੍ਨੁਸਾਰਿਣਃ
ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੀ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲੇਗਾ।
ਸ੍ਵਯਂ ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਭਾਸਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਂ ਸਦਾ
ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਮੈਨੂੰ ਚਮਕਾਉਣਗੇ।
ਗਚ੍ਛਤਾ ਬਹੁਕਾਲੇਨ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ—
ਵਰਂ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੋ ਯਸ੍ਯ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ: ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਹੀ ਮਿਲੇਗਾ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇਤ ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਃ ਸੁਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਜਿਥੇ ਧਰਮ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ।
ਤਵ ਦੇਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਇਹਲੋਕਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲੇ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਯਤੋ ਯੂਯਂ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ।
ਤਦੇਤੇ ਪ੍ਰਵਦਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਭਾਗਵਤਪ੍ਰਿਯਮ੍ 148.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹ ਦੱਸਣਗੇ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵਾਰਾਹਂ ਘृਤਸਮ੍ਮਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰਿਆਂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਵਰਾਹ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਘਿਉ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਮਂ ਮਯਾ ਚੈਵ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮਹਾਜ੍ਞਾਨਮਿਦਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਭੂਮੇ ਭਕ੍ਤੇषੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਇਹ ਉੱਚਾ ਤੇ ਬੜਾ ਸੁਖਮ ਗਿਆਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।