ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਮਮ

ਉਹ ਮੇਰਾ ਖੇਤਰ ਗੰਧਰਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚਤੂਰਾਤ੍ਰੋ षਿਤੋ ਨਰਃ

ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।

ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ

ਇੱਥੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਹ੍ਰਦਂ ਨਾਮ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ

ਉਥੇ ਦੇਵਹ੍ਰਦ ਨਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ।

ਸ ਹ੍ਰਦੋ ਵਰਦਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੋਜ੍ਞਃ ਸੁਖਸ਼ੀਤਲਃ

ਉਹ ਝੀਲ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਨਮੋਹਣੀ ਤੇ ਠੰਢੀ-ਠਾਰ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਹ੍ਰਦੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਮ ਵੈ ਨਿਯਮੋਦਕੇ

ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਨਿਯਮਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ—

ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ

ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ।

ਪਸ਼੍ਯੇਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਸ੍ਤੁ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪਾਪਪੂਰੁषਃ

ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ।

ਸੌਵਰ੍ਣਾਨਿ ਚ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯੇ ੧੪੫.

ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੌਂਸਲੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਵਾਕ੍ਕਾਯਜੈਰ੍ਮਲੈਃ

ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੋਲੀ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਲਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦਸ਼ਾਨਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਵਿਕਲਂ ਫਲਮ੍

ਉਹ ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੂਮੇ ਮਤ੍ਸਮਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍

ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸਂਭੇਦੋ ਦੇਵਨਦ੍ਯੋਸ੍ਤੁ ਸਮਸ੍ਤਸੁਖਵਲ੍ਲਭਃ

ਦੇਵੀ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।

ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਃ ਸਹੋਰਗੈਃ

ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ ਅਤੇ ਨਾਗ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਗਾਂ ਸਮੇਤ,

ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਵਤਰਨ੍ਤਿ ਹਿ

ਸਿੱਧ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਵੀ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਾਨੇਭ੍ਯਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ,

ਸ਼੍ਵਤੇਗਂਗੇਤਿ ਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਤਯਾ ਸਂਭੂਯ ਸਾਦਰਮ੍

ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਵਤੇਗੰਗਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨਾਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ,

ਗਣ੍ਡਕ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਯਾ ਚੈਵ ਯਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤਨੂਦ੍ਭਵਾ

ਗੰਡਕੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ,

ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਗਂਗੇਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਨਦੀ ੧੪੫.

ਉਹ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਗੰਗਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਰਮਪਾਵਨਮ੍

ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਯਚ੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ

ਜੋ ਸਿੱਧ ਆਸ਼ਰਮ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ,

ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਂ ਕਦਲੀषਣ੍ਡਮਣ੍ਡਿਤਮ੍

ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਕੇਲੇਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ,

ਖਰ੍ਜ੍ਜੂਰਾਸ਼ੋਕਬਕੁਲੈਸ਼੍ਚੂਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਿਯਾਲਕੈਃ

ਖਜੂਰ, ਅਸ਼ੋਕ, ਬਕੁਲ, ਅੰਬ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰਿਆਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ,

ਨਾਰਂਗੈਰ੍ਬਦਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਜਂਬੀਰੈਰ੍ਮਾਤੁਲੁਂਗਕੈਃ

ਨਾਰੰਗੀਆਂ, ਬੇਰੀਆਂ, ਨਿੰਬੂਆਂ ਤੇ ਮਾਤੁਲੁੰਗਾਂ ਨਾਲ,

ਕੁਨ੍ਦੈਃ ਕੁਰਵਕੈਰ੍ਨਾਗੈਃ ਕੁਟਜੈਰ੍ਦਾਡਿਮੈਰਪਿ

ਚੰਬੇਲੀ, ਕੁਰਾਵਾ, ਨਾਗ, ਕੁਟਜ ਤੇ ਦਾਣੇ ਵਾਲੇ ਅਨਾਰਾਂ ਨਾਲ,

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹ੍ਰਦੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਨਦ੍ਯੋਸ੍ਤੁ ਸਂਗਮੇ

ਉਸ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ,

ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਤੁ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਭਵੇਤ੍

ਉਥੇ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਤੁਲਾਸਂਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ

ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਤੁਲਾ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ,

ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿਯਤੇ ਨਿਯਤਾ ਸ਼ਨਃ ੧੪੫.

ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।