ਕਰਿਸ਼ਾਵੈਰ੍ਗਜੀਭਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੋ ਵਨੇ ਵਸਨ੍
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ।
ਵਨੇ ਵਿਹਰਤੋਰ੍ਭੂਮੇ ਸ਼ਾਪਮੋਹਿਤਯੋਃ ਸਤੋਃ
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ,
ਤ੍ਰਿਵੇਣੀਮਭਿਤੋ ਯਾਤੋऽਵਗਾਹਨਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪਾਯਯਂਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਚਿਕ੍ਰੀਡ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਖੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ।
ਗ੍ਰਾਹਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਰਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵੈਰਯੋਗਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਮਗਰਮੱਛ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵੈਰ ਨਾਲ ਭੜਕਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ,
ਗ੍ਰਾਹਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸੋऽਪ੍ਯੇਨਮਾਕਰ੍षਯਤ ਤਜ੍ਜਲੇ
ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਘਸੀਟ ਲਿਆ।
ਆਕਰ੍षਣੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਦ੍ਦਨ੍ਤਭੇਦੈਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਖਿੱਚਣ ਅਤੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟਣ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਪੀਡਿਤਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਨਨੇਕਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਯੁਃ ੧੪੪.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਥੇ ਮਰ ਗਏ।
ਤੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤੋ ਦੇਵੋ ਭਗਵਾਨ੍ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਵਾਨ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦਇਆਲੂ, ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਤੁ ਸ਼ਿਲਾਃ ਸਙ੍ਘਟ੍ਟਯਦ੍ਧਰੇ
ਉਹ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਦਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਬਾਹੁਲ੍ਯੇਨ ਬਭੂਵੁਰ੍ਹਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰੇ ਮਮ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੀ ਆ ਗਏ, ਪਿਆਰੇ।
ਨ ਸਨ੍ਦੇਹਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਵੇਣੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਯਦਾ ਚ ਭਰਤੋ ਰਾਜਾ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਰਾਜਾ ਪੁਲਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ,
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਭਰਤੇਨਾਰਤਿਃ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਭਾਰਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਨਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਵਿਰੋਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੈਨੈਵ ਪੂਜਿਤੋ ਯਸ੍ਮਾਜ੍ਜਲੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਪਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਦਾਹਂ ਸੁਭਗੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ,
ਪ੍ਰਥਮਂ ਪਤਿਤਂ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋऽਭਵਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਓਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ੧੪੪.
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਮਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਤਦ੍ਵੈ ਭ੍ਰਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚਕਮਯਂ ਤ੍ਵਭੂਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਗਿਆ।
ਗੋਧਨਾਨ੍ਯਗ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਰਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਯਦਾ ਨਨ੍ਦੀ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਰ੍ਗੋਧਨੇਨ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ
ਜਦੋਂ ਨੰਦੀ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਫੜ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸੀ,
ਦੇਵਾਨਾਮਟਨਾਚ੍ਚੈਵ ਦੇਵਾਟ ਇਤਿ ਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਜਿਥੇ ਦੇਵਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਾਟਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਰ੍ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਭਕ੍ਤਾਭਯਵਿਧਾਯਕਃ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਾਲਙ੍ਕਾਯਨਕਸ੍ਯ ਹਿ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਸਾਲੰਕਾਇਆਨ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਮਹਾਯੋਗੀ ਯੋਗਸਿਦ੍ਧਿਵਿਧਾਯਕਃ
ਉਹ ਆਪ ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ ਹਨ ਤੇ ਜੋਗ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਜਟਾਭ੍ਯੋऽਭਵਨ੍ਧਾਰਾ ਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਵੈ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਾਃ
ਤ੍ਰਿਜਟਾਵਾਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਅਜੀਬ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ।
ਏਤਤ੍ਤ੍ਰੈਧਾਰਿਕਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰਿਜਟਾਭ੍ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍ ੧੪੪.
ਇਹ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਤ੍ਰਿਜਟਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਾਭਿਧੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਹਰਿਸ਼ੀਲਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਨਾਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤੀਰ੍ਥੇ ਤ੍ਰਿਧਾਰੇ ਯਃ ਸ੍ਰਾਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,