ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ऋषਿਭਿਃ ਸਹ ਕੇਸ਼ਵ

ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ,

ਵਸਿष੍ਯਾਮਃ ਸਦੈਵਾਤ੍ਰ ਗਣ੍ਡਕ੍ਯਾਂ ਜਗਤਾਂ ਪਤੇ

ਸਦਾ ਇੱਥੇ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੰਡਕੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਾਂਗੇ।

ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਲਭ੍ਯੇਤ ਗਂਗਾਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਨਰੈਃ

ਜਿੱਥੇ ਇਨਸਾਨ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,

ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਸਮਤਾਂ ਕਾਨ੍ਯਾ ਲਭੇਦ੍ਗਂਗਾਂ ਵਿਨਾ ਨਦੀਮ੍

ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਹੜੀ ਦਰਿਆ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ?

ਅਪਰਾ ਦੇਵਿਕਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਗਣ੍ਡਕ੍ਯਾ ਸਹ ਸਂਗਤਾ

ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਰਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਵਿਕਾ ਸੀ, ਗੰਡਕੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ।

ਯਤ੍ਰ ਸृष੍ਟਿਵਿਧਾਨਾਰ੍ਥਂ ਕृਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਪृਥਕ੍ ੧੪੪.

ਜਿੱਥੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ,

ਤਤੋऽਭੂਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਨਯਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਾ ਸਰਿਤਾਂ ਵਰਾ

ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।

ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਸਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ

ਉਹ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਲਈ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਪੁਰਾ ਵੇਦਨਿਧੇਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਜਯੋ ਵਿਜਯ ਏਵ ਚ

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਯ ਤੇ ਵਿਜਯ ਜਨਮ ਲਏ।

ਤृਣਬਿਨ੍ਦੋਃ ਸੁਤੌ ਪਾਪੌ ਜਾਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਯੈਵ ਸੁਵ੍ਰਤੌ

ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਪੀ ਪਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਸਚੇ, ਜਨਮ ਲਏ।

ਪੂਜਯਨ੍ਤੌ ਹਰਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਨ੍ਨਿष੍ਠੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਾਨਸੌ

ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ।

ਦਦਾਤਿ ਪੂਜਾਵਸਰੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਿਲ ਵਸ਼ੀਕृਤਃ

ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਮਾਪ੍ਤਯਜ੍ਞੇਨ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰਸ੍ਕृਤੌ

ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ।

ਵਿਭਾਗਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮਾਰਬ੍ਧੌ ਪਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਾਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍

ਉਹ ਵੰਡ ਕਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

ਵਿਜਯਸ਼੍ਚਾਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚੈਨਂ ਯੇਨ ਲਬ੍ਧਂ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍

ਵਿਜਯ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਤੂੰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਹੈ।'

ਨ ਦਦਾਸਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗ੍ਰਾਹਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੁਹਿ ੧੪੪.

ਤੂੰ ਜੋ ਲਿਆ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮਗਰਮੱਛ ਬਣ ਜਾ।

ਗਜੋ ਭਵ ਮਦਾਨ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯੋ ਮਾਮੇਵਂ ਪ੍ਰਭਾषਸੇ

ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹਾਥੀ ਬਣ ਜਾ।

ਗਣ੍ਡਕ੍ਯਾਮੇਵ ਸਞ੍ਜਾਤੋ ਗ੍ਰਾਹਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ

ਗੰਡਕੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਗਰਮੱਛ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਿਛਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਕਰਿਸ਼ਾਵੈਰ੍ਗਜੀਭਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੋ ਵਨੇ ਵਸਨ੍

ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ।

ਵਨੇ ਵਿਹਰਤੋਰ੍ਭੂਮੇ ਸ਼ਾਪਮੋਹਿਤਯੋਃ ਸਤੋਃ

ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ,

ਤ੍ਰਿਵੇਣੀਮਭਿਤੋ ਯਾਤੋऽਵਗਾਹਨਪਰਾਯਣਃ

ਉਹ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।

ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪਾਯਯਂਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਚਿਕ੍ਰੀਡ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ

ਉਹ ਖੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ।

ਗ੍ਰਾਹਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਰਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵੈਰਯੋਗਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍

ਮਗਰਮੱਛ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵੈਰ ਨਾਲ ਭੜਕਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ,

ਗ੍ਰਾਹਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸੋऽਪ੍ਯੇਨਮਾਕਰ੍षਯਤ ਤਜ੍ਜਲੇ

ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਘਸੀਟ ਲਿਆ।

ਆਕਰ੍षਣੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਦ੍ਦਨ੍ਤਭੇਦੈਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍

ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਖਿੱਚਣ ਅਤੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟਣ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।

ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਪੀਡਿਤਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਨਨੇਕਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਯੁਃ ੧੪੪.

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਥੇ ਮਰ ਗਏ।

ਤੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤੋ ਦੇਵੋ ਭਗਵਾਨ੍ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ

ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਵਾਨ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦਇਆਲੂ, ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।

ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਤੁ ਸ਼ਿਲਾਃ ਸਙ੍ਘਟ੍ਟਯਦ੍ਧਰੇ

ਉਹ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਦਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਉਂਦਾ ਸੀ।