ਵਿਚਾਰ੍ਯੇਤਿ ਤਵਾਹਂ ਵੈ ਜਾਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋऽਹਂ ਯਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਥਿਰ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ੍ਤੁ ਤਦੋਵਾਚ ਕਥਂ ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਮੇ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: ਹਰੀ ਅਜੇ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ?
ਯਾਵਤ੍ਤਂ ਨ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਤਾਵਨ੍ਨ ਵਿਰਤਂ ਤਪਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਤਪ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।
ਤ੍ਵਮਪਿ ਯੋਗੇਨ ਮਥੁਰਾਂ ਵ੍ਰਜ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਤੂੰ ਵੀ ਯੋਗ ਦੇ ਜਰੀਏ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਜਲਦੀ ਚਲਾ ਜਾ।
ਆਮੁष੍ਯਾਯਣਮਾਦਾਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਤ੍ਰ ਸਮਾਨਯ
ਆਮੁਸ਼ਯਾਯਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇੱਥੇ ਤੁਰੰਤ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਨਨ੍ਦੀ ਸਤ੍ਵਰਮਾਵ੍ਰਜਤ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਨੰਦੀ ਜਲਦੀ ਚਲ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਮੁष੍ਯਾਯਣਂ ਤਤ੍ਰ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਮ ਤਮਪ੍ਯੁਤ ੧੪੪.
ਉਥੇ ਆਮੁਸ਼ਯਾਯਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਨਾਮ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸਾਲਂਕਾਯਨਸ਼ਿष੍ਯੋऽਪਿ ਆਮੁष੍ਯਾਯਣਸਂਜ੍ਞਿਤਃ
ਉਹ ਸਾਲੰਕਾਯਨ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਆਮੁਸ਼ਯਾਯਣ ਹੈ।
ਗੁਰੋਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ ਤਪੋਧਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਦੱਸ, ਗੁਰੂ ਠੀਕ ਹੈ? ਉਹ ਤਪਸੀ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?
ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਅਰ੍ਘ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵੋਪਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਤੇ ਅਰਘਾ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਤ੍ਵਾਗਮਸ੍ਯ ਚ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣਾਇਆ।
ਦਿਨੈਃ ਕਤਿਪਯੈਸ਼੍ਚੈਵ ਗਣ੍ਡਕੀਤੀਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਗੰਡਕੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਦੇਵਿਕਾ ਨਾਮ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ਚ ਤਪਸ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਿਕਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਤਪਸੀ ਥੀ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਦਪਰਾ ਚਾਸੀਤ੍ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਪੁਲਹਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍
ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਪੂਲਸਤਯ ਤੇ ਪੂਲਹਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ।
ਕਾਮਿਕਂ ਤਨ੍ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਂ ਪਿਤॄਣਾਮਤਿਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਂ ਤੀਰਥ ਕਾਮਿਕਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਿਭੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਦੇਵਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਘਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ, ਭੋਗ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ੂਲਟਙ੍ਕ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸੋਮੇਸ਼ ਇਤਿ ਚਾਪਰਃ ।। ੧੪੪.
ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸ਼ੂਲਟੰਕ ਤੇ ਸੋਮੇਸ਼ਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਣੀਮਾਧਵਨਾਮ੍ਨਾऽਪਿ ਯਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਥੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਪ 'ਵੇਣੀ ਮਾਧਵ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਦੇਵਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਸਰਸਾਮਪਿ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਪ੍ਲੁਤਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮृਤਾ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਚ
ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੈਵ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਕਿਮਪੂਰ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ
ਉਹੀ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਥਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਤਤ੍ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸੇਤਿਹਾਸਾਂ ਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਸ਼ੁਭ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਪੁਰਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਾਲੇ ਯਾਤੇ ਸਤਿ ਤਪਸ੍ਯਤਃ
ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯੋष੍ਮਣਾ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਃ ਸ੍ਵੇਦਪੂਰਸ੍ਤੁ ਗਣ੍ਡਯੋਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਮਹਰ੍ਲੋਕਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍ ੧੪੪.
ਮਹਰਲੋਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚੋਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਹਿ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਮੋਹਿਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।