ਮਤ੍ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਾਨ੍ਨਦੀਨਾਂ ਤ੍ਵਮਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਮੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ।
ਹਰਿष੍ਯਸਿ ਮਹਾਪਾਪਂ ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਾਯਸਮ੍ਭਵਮ੍
ਤੂੰ ਬੋਲ, ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਵੱਡੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇਗੀ।
ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸ੍ਵਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਨਯੇਤ੍
ਜੋ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਾਵੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਕੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵੇ।
ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਮਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ
ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਨ੍ਦੇਵ੍ਯੈ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਹਂ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਕ੍ਤੇਚ੍ਛੋਪਾਤ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਅਤੇ ਮੈਂ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ,
ਪ੍ਰਭਾਸਯਨ੍ਨੁਡੁਪਤੇਰਂਗਾਨਿ ਪ੍ਰਮਮਾਰ੍ਜ੍ਜ ਹ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ।
ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧੋਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ ੧੪੪.
ਜਦੋਂ ਚੰਦਮਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਵਣੇਨ ਪ੍ਰਕਟਿਤਾ ਜਲਧਾਰਾऽਤਿਪੁਣ੍ਯਦਾ
ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਧਾਰ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੋਮੇਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵ ਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਸੋਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਾਵਣ ਦਾ ਤਪੋਵਨ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਨृਤ੍ਯੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਦਦੌ
ਓਥੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਾਣਗਂਗਾਯਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਾਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਬਾਣ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਬਾਣੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ,
ਸਾਲਙ੍ਕਾਯਨਕੋऽਪ੍ਯਾਸ਼ੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰਂ ਮਮ
ਸਾਲੰਕਾਯਨ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਧਰਤੀ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਮੀਤਿ ਪਰਂ ਭਾਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ,
ਸਾਲਙ੍ਕਾਯਨਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਯੋਗਮਾਯਾਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਲੰਕਾਯਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮਾਯਾਯੋਗਬਲੋਪੇਤਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵੈ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਧृਕ੍
ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਫੜਨ ਵਾਲਾ,
ਸ ਤਂ ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਜਾਤਂ ਮਮੈਵਾਰਾਧਨੇ ਸ੍ਥਿਤ. ੧੪੪.
ਉਹ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਮੁਨਿ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਫਲਸ੍ਤੇ ਮਨੋਰਥਃ
ਉਠੋ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤਪਃ ਸਮਾਰਬ੍ਧਮੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਸਮਂ ਸੁਤਮ੍
ਤੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਤਪ ਕਰਿਆ ਸੀ।
ਵਿਚਾਰ੍ਯੇਤਿ ਤਵਾਹਂ ਵੈ ਜਾਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋऽਹਂ ਯਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਥਿਰ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ੍ਤੁ ਤਦੋਵਾਚ ਕਥਂ ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਮੇ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: ਹਰੀ ਅਜੇ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ?
ਯਾਵਤ੍ਤਂ ਨ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਤਾਵਨ੍ਨ ਵਿਰਤਂ ਤਪਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਤਪ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।
ਤ੍ਵਮਪਿ ਯੋਗੇਨ ਮਥੁਰਾਂ ਵ੍ਰਜ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਤੂੰ ਵੀ ਯੋਗ ਦੇ ਜਰੀਏ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਜਲਦੀ ਚਲਾ ਜਾ।
ਆਮੁष੍ਯਾਯਣਮਾਦਾਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਤ੍ਰ ਸਮਾਨਯ
ਆਮੁਸ਼ਯਾਯਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇੱਥੇ ਤੁਰੰਤ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਨਨ੍ਦੀ ਸਤ੍ਵਰਮਾਵ੍ਰਜਤ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਨੰਦੀ ਜਲਦੀ ਚਲ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਮੁष੍ਯਾਯਣਂ ਤਤ੍ਰ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਮ ਤਮਪ੍ਯੁਤ ੧੪੪.
ਉਥੇ ਆਮੁਸ਼ਯਾਯਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਨਾਮ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸਾਲਂਕਾਯਨਸ਼ਿष੍ਯੋऽਪਿ ਆਮੁष੍ਯਾਯਣਸਂਜ੍ਞਿਤਃ
ਉਹ ਸਾਲੰਕਾਯਨ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਆਮੁਸ਼ਯਾਯਣ ਹੈ।
ਗੁਰੋਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ ਤਪੋਧਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਦੱਸ, ਗੁਰੂ ਠੀਕ ਹੈ? ਉਹ ਤਪਸੀ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?