ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਵਤੀਰ੍ਣੇ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨੀਲੇ ਪਰਮਦਾਰੁਣੇ । ਕ੍ਰੂਰਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਮਣੇਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ ।। ੧੧.

ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਠੋਰ ਨੀਲਾ ਉਤਰਾ, ਮਣੀ ਵਿਚੋਂ ਕ੍ਰੂਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਆਏ।

ਸਰਥਾਃ ਸਧ੍ਵਜਾਃ ਸਾਸ਼੍ਵਾਃ ਸਬਾਣਾਃ ਸਾਸਿਚਰ੍ਮਿਣਃ । ਸਧਨੁष੍ਕਾਃ ਸਤੂਣੀਰਾ ਯੋਧਾਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਜਯਾਃ । ਨਿਸ਼੍ਚੇਰੁਸ੍ਤਂ ਮਣਿਂ ਭਿਤ੍ਵਾ ਅਸਂਖ੍ਯੇਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ।। ੧੧.

ਰਥਾਂ, ਝੰਡਿਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਤੀਰਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਡਾਲਾਂ, ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਤੂਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਣਗਿਣਤ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਜੈਯੋਧੇ ਮਣੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ।

ਤਤ੍ਰ ਸਜ੍ਜਾ ਮਹਾਸ਼ੂਰਾ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਸਂਖ੍ਯਯਾ । ਨਾਮਭਿਸ੍ਤਾਨ੍ ਮਹਾਭਾਗੇ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਤਾਨ੍ ।। ੧੧.

ਉਥੇ ਦਸ ਤੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ।

ਸੁਪ੍ਰਭੋ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਸ਼੍ਮਿਃ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਸੁਕਾਨ੍ਤਿਃ ਸੁਨ੍ਦਰਃ ਸੁਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸੁਮਨਾਃ ਸ਼ੁਭਃ ।। ੧੧.

ਸੁਪ੍ਰਭਾ, ਦੀਪਤੇਜ, ਸੁਰਸ਼ਮੀ, ਸੁਭਦਰਸ਼ਨ, ਸੁਕਾਂਤੀ, ਸੁੰਦਰ, ਸੁੰਦਾ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨਾ, ਸੁਮਨਾ, ਸੁਭਾ,

ਸੁਸ਼ੀਲਃ ਸੁਖਦਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਃ ਸੁਦਾਨ੍ਤਃ ਸੋਮ ਏਵ ਚ । ਏਤੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਨਾਯਕਾ ਮਣਿਤੋਤ੍ਥਿਤਾਃ ।। ੧੧.

ਸੁਸ਼ੀਲ, ਸੁਖਦਾ, ਸ਼ੰਭੂ, ਸੁਦੰਤ ਅਤੇ ਸੋਮਾ—ਇਹ ਪੰਦਰਾਂ ਮਣੀ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਮੁਖੀ ਹਨ।

ਤਤੋ ਵਿਰੋਚਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਹੁਸੈਨ੍ਯਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍ । ਯੋਧਯਾਮਾਸੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਵਿਵਿਧਾਯੁਧਪਾਣਯਃ ।। ੧੧.

ਫਿਰ, ਵਿਰੋਚਨ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਉਤਸੁਕ ਯੋਧੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਏ।

ਧਨੂਂषਿ ਤੇषਾਂ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾਣਿ ਸ਼ਰਾਨ੍ ਸੁਜਾਮ੍ਬੂਨਦਪੁਙ੍ਖਨਦ੍ਧਾਨ੍ । ਪਤਨ੍ਤਿ ਖਙ੍ਗਾਨਿ ਵਿਭੀषਣਾਨਿ ਭੁਸ਼ੁਣ੍ਡਿਸ਼ੂਲਾਃ ਪਰਮਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ।। ੧੧.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਸੁੰਦਰ ਜਾਮਬੂਨਾਦ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਗਦਾਂ ਤੇ ਭਾਲੇ ਵੀ ਡਿਗ ਰਹੇ ਸਨ।

ਰਥੋ ਰਥਂ ਸਂਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤਸ੍ਥੌ ਗਜੋ ਗਜਸ੍ਯਾਪਿ ਹਯੋ ਹਰਸ੍ਯ । ਪਦਾਤਿਰਤ੍ਯੁਗ੍ਰਪਰਾਕ੍ਰਮਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਮੇਵ ਪ੍ਰਸਸਾਰ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਮ੍ ।। ੧੧.

ਇੱਕ ਰਥ ਨੇ ਦੂਜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਠੀਕ ਠੀਕ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਹਾਥੀ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ, ਘੋੜਾ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਦੂਜੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉੱਚਾ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ।

ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਤਥੈਵ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਰਿਭਰ੍ਤ੍ਸਯਨ੍ਤਃ । ਵਿਭੀषਣਂ ਨਿਰ੍ਗਤਚਾਪਮਾਰ੍ਗਂ ਬਭੂਵ ਬਾਹੁਪ੍ਰਭਵਂ ਸੁਘੋਰਮ੍ ।। ੧੧.

ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਮੁਕਾਬਲੇ ਹੋਏ, ਜਿਥੇ ਵਿਰਲੇ ਸ਼ੂਰੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦੇ ਹੋਏ ਦੌੜ ਪਏ; ਲੜਾਈ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਤੀਰ ਚਲਦੇ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਜੋਰ ਨਾਲ ਹਲਦੇ।

ਤਥਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁਮੁਲੇऽਥ ਯੁਦ੍ਧੇ ਹਤਃ ਸ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਚਿਵੋ ਵਿਸਂਜ੍ਞਃ । ਸਹਾਨੁਗਃ ਸਰ੍ਵਬਲੈਰੁਪੇਤੋ ਜਗਾਮ ਵੈਵਸ੍ਵਤਮਨ੍ਦਿਰਾਯ ।। ੧੧.

ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਭੜਕ ਉਠੀ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਬੈਠਾ; ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਹਤੇ ਦੁਰ੍ਜਯਰਾਜਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਿ ਉਪਾਯਯੌ ਸ੍ਵੇਨ ਬਲੇਨ ਰਾਜਾ । ਸ ਦੁਰ੍ਜਯਃ ਸਾਸ਼੍ਵਰਥੋऽਤਿਤੀਵ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਂਸ੍ਤੈਰ੍ਮਣਿਜੈਰ੍ਯੁਯੋਧ ।। ੧੧.

ਉਸ ਅਜਿੱਤ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਉਹ ਦੁਰਜਯਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜਵੇਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਲੜਿਆ।

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਤ੍ਕਦਨਮਾਬਭੌ । ਤਤੋ ਹੇਤੁਪ੍ਰਹੇਤृਭ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਾਮਾਤਰਂ ਰਣੇ ।। ੧੧.

ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਕਤਲ ਆ ਗਿਆ; ਕਾਰਨ ਤੇ ਕਰਤਾ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਜਾਮਾਤੇ ਬਾਰੇ—

ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਯਯਤੁਸ਼੍ਚਮੂਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਲੇ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯੇ ਤਾਨ੍ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਧਰੇਰਿਤਾਨ੍ ।। ੧੧.

ਜਦੋਂ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਜਾਮਾਤਾ ਲੜਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸਿਆ, ਫੌਜਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀਆਂ; ਉਹਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਕਿਹੜੇ ਦੈਤ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।

ਪ੍ਰਘਸੋ ਵਿਘਸਸ਼੍ਚੈਵ ਸਙ੍ਘਸੋऽਸ਼ਨਿਸਪ੍ਰਭਃ । ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਭਃ ਸੁਘੋषਸ਼੍ਚ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭਯਂਕਰਃ ।। ੧੧.

ਪ੍ਰਘਾਸਾ, ਵਿਘਾਸਾ, ਸੰਗ੍ਹਾਸਾ, ਅਸ਼ਨੀਪ੍ਰਭਾ, ਵਿਦ੍ਯੁਤਪ੍ਰਭਾ, ਸੁਘੋਸ਼ਾ, ਉਨਮੱਤਾਕਸ਼ਾ ਤੇ ਭਯੰਕਰ—

ਅਗ੍ਨਿਦਨ੍ਤੋऽਗ੍ਨਿਤੇਜਾਸ਼੍ਚ ਬਾਹੁਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਃ । ਵਿਰਾਧੋ ਭੀਮਕਰ੍ਮਾ ਚ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੧੧.

ਅਗਨਿਦੰਸ਼ਟ੍ਰਾ, ਅਗਨਿਤੇਜਸ, ਬਹੁਸ਼ਕ੍ਰਾ, ਪ੍ਰਤਾਰਦਨ, ਵਿਰਾਧਾ, ਭੀਮਕਰਮਾ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਵੀ—

ਏਤੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਅਸੁਰਾਃ ਪਰਮਾਯੁਧਾਃ । ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਪਰੀਵਾਰ ਏਕੈਕੋऽਤ੍ਰ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ ।। ੧੧.

ਇਹ ਪੰਦਰਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਅਸੁਰ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੜੀ ਸੀ।

ਮਹਾਮਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਦੁਰ੍ਜ੍ਜਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਯੁਯੁਧੁਰ੍ਮਣਿਜੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ ।। ੧੧.

ਦੁਰਜਯਾ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜਾਦੂਗਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਵੇਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਿਲ ਕੇ ਲੜੇ।

(ਸੁਪ੍ਰਭਃ ਪ੍ਰਘਸਂ ਤ੍ਵਾਜੌ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਸ਼ਰੈਰਾਸ਼ੀਵਿषਾਕਾਰੈਃ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤੈਃ ਪਤਗੈਰਿਵ ੧੧.

ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਪ੍ਰਘਾਸਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮ ਪੰਛੀਆਂ।

ਤਪ੍ਤਤੇਜਾਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵਿਘਸਂ ਸਂਪ੍ਰਵਿਧ੍ਯਤ । ਸਂਘਸਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸੁਰਸ਼੍ਮਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ ।। ੧੧.

ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤਪਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਘਾਸਾ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ; ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰਸ਼ਮੀ ਨੇ ਸੰਗ੍ਹਾਸਾ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।

ਅਸ਼ਨਿਪ੍ਰਭਂ ਰਣੇऽਵਿਧ੍ਯਤ੍ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਭਂ ਸੁਕਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਸੁਘੋषਂ ਸੁਨ੍ਦਰਸ੍ਤਥਾ ।। ੧੧.

ਸ਼ੁਭਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਅਸ਼ਨੀਪ੍ਰਭਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਸੁਕਾਂਤੀ ਨੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤਪ੍ਰਭਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਸੁਘੋਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।

ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਥਾਵਿਧ੍ਯਤ੍ ਸੁਨ੍ਦਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ । ਚਕਰ੍ਤ੍ਤ ਚ ਧਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਤੇਨ ਨਤਪਰ੍ਵਣਾ ।। ੧੧.

ਸੁੰਦਾ ਨੇ ਉਨਮੱਤਾਕਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਇਕ ਨੁਕੀਲੇ ਤੇ ਵਕਰੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।

ਸੁਮਨਾ ਅਗ੍ਨਿਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਤੁ ਸੁਸ਼ੁਭਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਤੇਜਸਮ੍ । ਸੁਸ਼ੀਲੋ ਵਾਯੁਸ਼ਕ੍ਰਂ ਤੁ ਸੁਮੁਖਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਮ੍ ।। ੧੧.

ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਅਗਨਿਦੰਸ਼ਟ੍ਰਾ ਨੂੰ, ਸੁਸ਼ੁਭਾ ਨੇ ਅਗਨਿਤੇਜਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ; ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨੇ ਵਾਯੁਸ਼ਕ੍ਰਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਸੁਮੁਖਾ ਨੇ ਪ੍ਰਤਾਰਦਨ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।

(ਵਿਰਾਧੇਨ ਤਥਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਃ ਸੁਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਭੀਮਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ । ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾ ਸੋਮਂ ਏਤਦ੍ ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ ੧੧.

ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵਿਰਾਧਾ ਨਾਲ, ਸੁਕੀਰਤੀ ਨੇ ਭੀਮਕਰਮਾ ਨਾਲ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਹੋਇਆ।

ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸੁਯੁਦ੍ਧੇਨ ਯੋਧਯਿਤ੍ਵਾऽਸ੍ਤ੍ਰਲਾਘਵਾਤ੍ । ਯਥਾਸਂਖ੍ਯੇਨ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪੁਨਰ੍ਮਣਿਭਵੈਰ੍ਹਤਾਃ ।। ੧੧.

ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਲੜ ਕੇ, ਉਹ ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਫਿਰ ਜਵੇਲਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।

ਯਾਵਤ੍ ਸਂਗ੍ਰਾਮਘੋਰੋ ਵੈ ਮਹਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਵ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਤ । ਤਾਵਤ੍ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਾਦੀਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੌਰਮੁਖੋ ਮੁਨਿਃ ।। ੧੧.

ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਗੌਰਮੁਖਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸਮਿਤ, ਕੁਸ਼ਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।

ਆਗਤੋ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਬਹੁਸੈਨ੍ਯਪਰੀਵਾਰਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤਂ ਚਾਪਿ ਦੁਰ੍ਜ੍ਜਯਮ੍ ।। ੧੧.

ਇਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਜੰਗ ਆਇਆ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਲਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ।

ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰਿ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰਮ ਏਵ ਹਿ । ਉਪਵਿਸ਼੍ਯਾਧਿਗਮ੍ਯਾਥ ਮਣੇਃ ਕਾਰਣਮੇਵ ਹ ।। ੧੧.

ਉਹ ਜੰਗ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਣੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ।

ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਣਿਕृਤਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਗਾਢਂ ਚ ਸਂਯੁਗਮ੍ । ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਹਰਿਂ ਗੌਰਮੁਖੋ ਮੁਨਿਃ ।। ੧੧.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਣੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੀਬਰ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਗੌਰਮੁਖਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਸ ਦੇਵਃ ਪੁਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੀਤਵਾਸਾਃ ਖਗਾਸਨਃ । ਕਿਮਤ੍ਰ ਤੇ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਵਾਣੀਮੁਦੀਰਯਤ੍ ।। ੧੧.

ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ। ਉਹ ਆਖਿਆ, 'ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?'