ਸਮਚਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨ ਤੇ ਲਿਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸਮਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮੈਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਸਮਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਯਿ ਯਦਿ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯ ਨ ਚ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਜੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਮ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਲਈ ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੁਰ੍ਵਤਃ ਕਰ੍ਮ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਿਵਾਂਭਸਿ 142.
ਜੋ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀ 'ਚ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰਿਨ੍ਦਿਵਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਕਲਾ
ਰਾਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਿਨ, ਚਾਹੇ ਇਕ ਪਲ, ਇਕ ਛਿਨ ਜਾਂ ਇਕ ਹਲਕਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ,
ਸਦਾ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ੋਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਃ ਕਰ੍ਮਸਙ੍ਕਰਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਵਪਤੋ ਵਾਪਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਃ ਪਸ਼੍ਯਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ, ਸੁਣਦੇ ਜਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ,
ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਮਪਿ ਚਾਣ੍ਡਾਲਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚਾऽਪਥਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਚੰਡਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਯਜਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਜ੍ਞਾਨਸਂਸ੍ਕਾਰਸਂਸ੍ਕृਤਾਃ
ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਸੁਧਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ,
ਯੇ ਮਤ੍ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਯਾ ਹृਦਿ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ 'ਚ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਵੈ ਤੇऽਪਿ ਦੇਵਿ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਚ ਦੁਃਖਾਨਿ ਭ੍ਰਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤਾ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਯੋਗਂ ਚ ਏਕਚਿਤ੍ਤਾ ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਗਿਆਨ ਤੇ ਜੋਗ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਯੋ ਮਾਂ ਭਜੇਤ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਃ 142.
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ,
ਮਯਾ ਚੈਵ ਪੁਰਾ ਸृष੍ਟਂ ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥੇਨ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਤੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਏਕਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਦਾਯ ਯਦੀਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ,
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾ ਦਸ਼ਾਪਰਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਦਸ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਦਸ ਪਿੱਛਲੇ ਪਿਤਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਨਙ੍ਗਂ ਚ ਮੋਹਂ ਚ ਪਿਤ੍ਰਰ੍ਥਾਯ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਤृਤੀਯਾਂ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਤੀਜੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ, ਤੇ ਚੌਥੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਜਲਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ।
ਰੇਤਃਪਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਦਾ ਰੇਤ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਅਸਲ ਹੈ, ਇਸ 'ਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤृਤੀਯਾਂ ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਥੀਂ ਵਾ ਤਦਾ ਸ ਪੁਰੁषੋऽਧਮਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਤੀਜੇ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਉਹ ਘਟੀਆ ਆਦਮੀ ਹੈ।
ऋਤੁਕਾਲੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਪਿਤ੍ਰਰ੍ਥਂ ਭੋਗ ਇष੍ਯਤੇ 142.
ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਮਿਲਾਪ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ ਚ ਯਃ ਕ੍ਰੋਧਾਨ੍ਮੋਹਾਦ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਾਧਮਃ
ਪਰ ਜੋ ਆਦਮੀ ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਘਟੀਆ ਆਦਮੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ ਧਰਤੀ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਦ੍ਗਾਨਨਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਯੋਗਂ ਚ ਸਾਂਖ੍ਯਂ ਚ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜਾਣ, ਜੋਗ ਤੇ ਸਾਂਖਿਆ ਮਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਯਸ੍ਤੁ ਭਾਗਵਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ऋਤੁਕਾਲੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਪਰ ਜੋ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਥ ਤਤ੍ਰ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਤੁ ਦਿਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਫਿਰ, ਜਦ ਚੌਥਾ ਦਿਨ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ—
ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼ਿਰਸੋ ਮਲਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਸਿਰ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਸਾਫ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ।