ਅਥ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵੇਦਧਾਰਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰੇ ਮਮ 141.
ਮੇਰੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨੂੰ 'ਵੇਦਧਾਰ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਹਿਮਵਤ੍ਪृष੍ਠੇ ਚਤੁਃਸ਼ृਙ੍ਗਾਦ੍ਬृਹਤ੍ਤਰਾਃ
ਉਥੇ, ਹਿਮਾਲੇ ਦੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ, ਚਾਰ ਚੋਟੀ ਵਾਲੀ ਪਹਾੜੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਤੂਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਦੇਵਲੋਕਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤੇ
ਫਿਰ, ਜੇ ਉਹ ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਟਿਕ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਕੁਣ੍ਡੇਤਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰੇ ਮਮ
ਮੇਰੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਧਾਮ ਨੂੰ 'ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਲਾ ਕੁੰਡ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਸ਼ृਂਗੇ ਤੁ ਸ੍ਥੂਲਮੂਲੇ ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ
ਉਥੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਥੱਲੇ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ,
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਾਂ ਕਾਞ੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਯਦਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਣਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ, ਜੇ ਉਹ ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਲੋਕਪਾਲਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰੇ ਮਮ
ਮੇਰੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਧਾਮ ਨੂੰ 'ਲੋਕਪਾਲ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸ੍ਥਲਕੁਣ੍ਡਂ ਬृਹਨ੍ਮਮ
ਉਥੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਸਥਲ ਕੁੰਡ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮ੍ 141.
ਉਥੇ, ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਦੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਸੁ ਤਤ੍ਪਰਃ
ਫਿਰ, ਜੇ ਉਥੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਅਸ੍ਤਿ ਮੇਰੋਰ੍ਵਰਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਂ ਮਮ
ਉਥੇ 'ਮੇਰੋਰਵਰ' ਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ।
ਧਾਰਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸੁਵਰ੍ਣਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਥ ਤਤ੍ਰ ਮृਤੋ ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗੁਹ੍ਯੇ ਪਰੇ ਮਮ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਰਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਮਾਨਸੋਦ੍ਭੇਦਮਿਤਿ ਚ ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯਤ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ, 'ਮਾਨਸੋਦਭੇਦ' ਨਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਚੰਗਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾ ਅਪਿ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਐਸਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਸ੍ਤਿ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਰਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਂ ਮਮ
ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਪੰਜਸ਼ੀਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਪਂਚ ਕੁਣ੍ਡਾਨਿ ਸ੍ਥੂਲਸ਼ੀਰ੍षਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯੇ 141.
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਸਿਰ ਵਾਲੀ ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਕੁੰਡ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਮਂ ਕੁਣ੍ਡਂ ਛਿਨ੍ਨਮੇਵ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਾ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੱਧਲੇ ਕੁੰਡ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਨੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਂਚਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਥਾਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਗੁਹ੍ਯੇ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਰੇ ਮਮ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਗੁਪਤ ਪੰਜਸ਼ੀਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ,
ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਮਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਗਮੋਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਸਿਆਣਾ ਤੇ ਰਾਗ-ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ,
ਅਸ੍ਤਿ ਸੋਮਾਭਿषੇਕੇਤਿ ਤੀਰ੍ਥਮਨ੍ਯਤ੍ਪਰਂ ਮਮ। ਰਾਜਤ੍ਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਮਯਾ ਸੋਮੋऽਭਿषੇਚਿਤਃ
ਮੇਰਾ ਇਕ ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੋਮਾਭਿਸ਼ੇਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਸੋਮ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਤੋषਿਤਸ੍ਤੇਨ ਅਤ੍ਰਿਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਾਧਵਿ
ਉਥੇ, ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਮਾਧਵੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਜਾਯਤੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਲੀਯਂਤੇ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ
ਇਥੇ ਹੀ ਸਕੰਦ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਜੰਮਦੇ ਤੇ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।