ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—

ਇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਬਦਰ੍ਯਾਂ ਚ ਮਮਾਸ਼੍ਰਮਃ 141.

ਤੇ ਬਦਰੀ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਆਸ਼ਰਮ 'ਇੰਦਰਲੋਕ' ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਚੈਵ ਤੁ ਸ਼ृਙ੍ਗੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥੂਲਧਾਰਾ ਪਤੇਤ੍ਪੁਨਃ

ਉਥੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧਾਰ ਮੁੜ ਵਗਦੀ ਹੈ।

ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਏਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—

ਅਸ੍ਤਿ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਖਂ ਨਾਮ ਬਦਰ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਤੀਰ੍ਥਕਮ੍

ਉਥੇ ਬਦਰੀ ਆਸ਼ਰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਤੀਰਥ 'ਪੰਜਸ਼ਿਖ' ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ।

ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਂਚਸ੍ਰੋਤਸਿ ਮਾਨਵਃ

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਪੰਜ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—

ਯਦ੍ਯਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ—

ਚਤੁਃਸ੍ਰੋਤ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰੇ ਮਮ

ਮੇਰੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ 'ਚਤੁੱਸ੍ਰੋਤ' ਨਾਮ ਦਾ ਥਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।

ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮੇਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—

ਅਥ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍

ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,

ਵੇਦਧਾਰਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰੇ ਮਮ 141.

ਮੇਰੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨੂੰ 'ਵੇਦਧਾਰ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰੈਵ ਹਿਮਵਤ੍ਪृष੍ਠੇ ਚਤੁਃਸ਼ृਙ੍ਗਾਦ੍ਬृਹਤ੍ਤਰਾਃ

ਉਥੇ, ਹਿਮਾਲੇ ਦੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ, ਚਾਰ ਚੋਟੀ ਵਾਲੀ ਪਹਾੜੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ।

ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਤੂਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਦੇਵਲੋਕਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤੇ

ਫਿਰ, ਜੇ ਉਹ ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਟਿਕ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਕੁਣ੍ਡੇਤਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰੇ ਮਮ

ਮੇਰੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਧਾਮ ਨੂੰ 'ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਲਾ ਕੁੰਡ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਸ਼ृਂਗੇ ਤੁ ਸ੍ਥੂਲਮੂਲੇ ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ

ਉਥੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਥੱਲੇ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ,

ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਾਂ ਕਾਞ੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਯਦਿ

ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਣਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ

ਫਿਰ, ਜੇ ਉਹ ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,

ਲੋਕਪਾਲਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰੇ ਮਮ

ਮੇਰੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਧਾਮ ਨੂੰ 'ਲੋਕਪਾਲ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸ੍ਥਲਕੁਣ੍ਡਂ ਬृਹਨ੍ਮਮ

ਉਥੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਸਥਲ ਕੁੰਡ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮ੍ 141.

ਉਥੇ, ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਦੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਸੁ ਤਤ੍ਪਰਃ

ਫਿਰ, ਜੇ ਉਥੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,

ਅਸ੍ਤਿ ਮੇਰੋਰ੍ਵਰਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਂ ਮਮ

ਉਥੇ 'ਮੇਰੋਰਵਰ' ਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ।

ਧਾਰਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸੁਵਰ੍ਣਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਾਃ

ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਹੈ।

ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਅਥ ਤਤ੍ਰ ਮृਤੋ ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗੁਹ੍ਯੇ ਪਰੇ ਮਮ

ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਰਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਮਾਨਸੋਦ੍ਭੇਦਮਿਤਿ ਚ ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯਤ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਉਥੇ ਹੀ, 'ਮਾਨਸੋਦਭੇਦ' ਨਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਚੰਗਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ।

ਦੇਵਾ ਅਪਿ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍

ਉਥੇ ਇਕ ਐਸਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।

ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,