ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਰੁਦ੍ਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੋਕਾਸ਼ਿਲਾਤਲੇ
ਉਥੇ ਕੋਕਾਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਸਥਾਨ ਸ਼ਕਰ-ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਮਹਦ੍ਭਦ੍ਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗੁਹ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੇषਿਤਮ੍
ਹੇ ਭਦਰੇ! ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਇਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਖਾਸ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਂਕੁਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਰ ਕੋਕਾ ਵਿਨਿਃਸृਤਾ 140.
ਉਹ ਦੰਸ਼ਟ੍ਰਾਂਕੁਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਕੋਕਾ ਨਦੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਕृਤੋਦਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਦ੍ਰੇ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ! ਜੋ ਉਥੇ ਜਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰਾਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਸੁ ਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਦੇਵੇ,
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਗੁਹ੍ਯੇ ਪਰਮਸ੍ਤਿ ਫਲੋਦਯਮ੍
ਉਸ ਵੱਡੇ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰ੍ਵਤਮਧ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਕੋਕਾਯਾਂ ਪਤਤੇ ਜਲਮ੍
ਫਿਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਪਾਣੀ ਕੋਕਾ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृਤੋਦਕੋ ਭੂਮੇ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਸਾਰਬਨ੍ਧਨਮ੍
ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾऽਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਸੁ ਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਦੇਵੇ,
ਅਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਙ੍ਗਮਂ ਕੌਸ਼ਿਕੋਕਯੋਃ
ਉਥੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਤੇ ਕੋਕਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਉਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਭੂਮੌ ਯਂ ਯਂ ਕਾਮਯਤੇ ਨਰਃ
ਚਾਹੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰਾऽਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ 140.
ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਿਆਂ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਰਾਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵੈ ਕੌਸ਼ਿਕੀਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਨਦੀਮ੍
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਚ ਸ੍ਨਾਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਯਦਿ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮੱਛੀ ਵੇਖ ਲਵੇ,
ਤਤ੍ਰ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਤੇ, ਸੁੰਦਰਏ, ਜੇ ਯਜਮਾਨ ਉਥੇ ਫਿਰੋਂ ਮੱਛੀ ਵੇਖ ਲਵੇ,
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਵਿ ਗੁਹ੍ਯੇ ਤਤਃ ਪਰੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਅਥ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਂ ਮਮ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮੱਛੀ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭੇਦ ਹੈ।
ਪਂਚਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਕੋਕਾਮੁਖਂ ਮਮ
ਮੇਰਾ ਕੋਕਾਮੁਖ ਨਾਮ ਦਾ ਖੇਤਰ ਪੰਜ ਜੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਇਹ ਸੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ।
ਸ਼ਿਲਾਚਨ੍ਦਨਸਂਕਾਸ਼ਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਪੱਥਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਵਾਮੋਨ੍ਨਤਮੁਖਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾਮਦਂष੍ਟ੍ਰਾਸਮੁਨ੍ਨਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਮਾਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਵੈ ਭੂਮੇ ਪੁਰੁषਾ ਮੁਕ੍ਤਕਿਲ੍ਬਿषਾਃ 140.
ਜੇ ਕੋਈ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਕੋਕਾਮੁਖ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਯਦਿ ਕੋਕਾਮੁਖਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਕਦਾਚਿਤ੍ਕਾਲਪਰ੍ਯਯੇ
ਇਹ ਥਾਂ ਸਭ ਗੁਪਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਭੇਦ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਂ ਮਹਤ੍
ਨਾ ਤਾਂ ਸਾਂਖਿਆ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਜੋਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਚ ਸਾਂਖ੍ਯੇਨ ਯੋਗੇਨ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਹਾਪਰਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਕੋਕਾਮੁਖ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ,
ਯ ਏਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਭੂਮੇ ਕੋਕਾਮੁਖਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਉਥੇ ਮਰੇ ਜਾਂ ਜੰਮੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।