ਤਤ੍ਰਾਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ—
ਯਮਵ੍ਯਸਨਕਂ ਨਾਮ ਗੁਹ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਪਰਂ ਮਮ
ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਯਮਵ੍ਯਸਨਕ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮੇਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਥ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਫਿਰ ਜੇ ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ—
ਮਾਤਂਗਂ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰਂ ਮਮ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਤੰਗ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਏਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਾ ਨਰਾਃ 140.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਛੁਚਿਸ਼੍ਚ ਜਾਯੇਤ ਮਮਕਮਾਰ੍ਨੁਸਾਰਕਃ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਂ ਭੇਦਂ ਮਮ ਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤੋ ਵਹਤਿ ਤਤ੍ਰੈਕਮਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਨਦੀਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਹੀ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਤੁ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਕਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਰੁਦ੍ਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੋਕਾਸ਼ਿਲਾਤਲੇ
ਉਥੇ ਕੋਕਾਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਸਥਾਨ ਸ਼ਕਰ-ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਮਹਦ੍ਭਦ੍ਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗੁਹ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੇषਿਤਮ੍
ਹੇ ਭਦਰੇ! ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਇਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਖਾਸ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਂਕੁਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਰ ਕੋਕਾ ਵਿਨਿਃਸृਤਾ 140.
ਉਹ ਦੰਸ਼ਟ੍ਰਾਂਕੁਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਕੋਕਾ ਨਦੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਕृਤੋਦਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਦ੍ਰੇ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ! ਜੋ ਉਥੇ ਜਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰਾਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਸੁ ਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਦੇਵੇ,
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਗੁਹ੍ਯੇ ਪਰਮਸ੍ਤਿ ਫਲੋਦਯਮ੍
ਉਸ ਵੱਡੇ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰ੍ਵਤਮਧ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਕੋਕਾਯਾਂ ਪਤਤੇ ਜਲਮ੍
ਫਿਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਪਾਣੀ ਕੋਕਾ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृਤੋਦਕੋ ਭੂਮੇ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਸਾਰਬਨ੍ਧਨਮ੍
ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾऽਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਸੁ ਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਦੇਵੇ,
ਅਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਙ੍ਗਮਂ ਕੌਸ਼ਿਕੋਕਯੋਃ
ਉਥੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਤੇ ਕੋਕਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਉਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਭੂਮੌ ਯਂ ਯਂ ਕਾਮਯਤੇ ਨਰਃ
ਚਾਹੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰਾऽਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ 140.
ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਿਆਂ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਰਾਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵੈ ਕੌਸ਼ਿਕੀਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਨਦੀਮ੍
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਚ ਸ੍ਨਾਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਯਦਿ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮੱਛੀ ਵੇਖ ਲਵੇ,
ਤਤ੍ਰ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਤੇ, ਸੁੰਦਰਏ, ਜੇ ਯਜਮਾਨ ਉਥੇ ਫਿਰੋਂ ਮੱਛੀ ਵੇਖ ਲਵੇ,
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਵਿ ਗੁਹ੍ਯੇ ਤਤਃ ਪਰੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਅਥ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਂ ਮਮ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮੱਛੀ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭੇਦ ਹੈ।