ਗਿਰਿਕੁਞ੍ਜਾਤ੍ਪਤਤ੍ਯੇਕਾ ਧਾਰਾ ਭੂਮਿਤਲੇ ਸ਼ੁਭਾ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਸ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਂਗਯਜ੍ਞਂ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਜਦ ਉਹ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਯਗ੍ਯ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾ ਧਾਰਾ ਪਤਤ੍ਯਤ੍ਰ ਵਟਮੂਲਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਇਥੇ ਇਕ ਧਾਰਾ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੇਠਾਂ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਵਟਪਤ੍ਰਾਣਿ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛृਂਗੇ ਪਰੇ ਮਮ
ਮੇਰੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਸ਼ਿਖਰ ਉੱਤੇ ਜਿੰਨੇ ਵਟ ਦੇ ਪੱਤੇ ਹਨ—
ਤਿष੍ਠਤੇ ਤੁ ਵਰਾਰੋਹੇ ਮਮ ਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਿਣਿ 140.
ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਉਹ ਓਥੇ ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਫੋਲਦੀ ਹੋਈ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਸ੍ਤਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਤ੍ਯੇਕਤਮਾ ਧਾਰਾ ਸ੍ਥੂਲਾ ਕੁਂਭਸਮਾ ਤਤਃ
ਉਥੇ ਇਕ ਮੋਟੀ ਧਾਰਾ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਘੜੇ ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਂਚਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰਾਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ—
ਯਮਵ੍ਯਸਨਕਂ ਨਾਮ ਗੁਹ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਪਰਂ ਮਮ
ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਯਮਵ੍ਯਸਨਕ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮੇਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਥ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਫਿਰ ਜੇ ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ—
ਮਾਤਂਗਂ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰਂ ਮਮ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਤੰਗ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਏਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਾ ਨਰਾਃ 140.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਛੁਚਿਸ਼੍ਚ ਜਾਯੇਤ ਮਮਕਮਾਰ੍ਨੁਸਾਰਕਃ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਂ ਭੇਦਂ ਮਮ ਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤੋ ਵਹਤਿ ਤਤ੍ਰੈਕਮਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਨਦੀਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਹੀ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਤੁ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਕਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਰੁਦ੍ਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੋਕਾਸ਼ਿਲਾਤਲੇ
ਉਥੇ ਕੋਕਾਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਸਥਾਨ ਸ਼ਕਰ-ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਮਹਦ੍ਭਦ੍ਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗੁਹ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੇषਿਤਮ੍
ਹੇ ਭਦਰੇ! ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਇਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਖਾਸ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਂਕੁਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਰ ਕੋਕਾ ਵਿਨਿਃਸृਤਾ 140.
ਉਹ ਦੰਸ਼ਟ੍ਰਾਂਕੁਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਕੋਕਾ ਨਦੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਕृਤੋਦਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਦ੍ਰੇ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ! ਜੋ ਉਥੇ ਜਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰਾਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਸੁ ਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਦੇਵੇ,
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਗੁਹ੍ਯੇ ਪਰਮਸ੍ਤਿ ਫਲੋਦਯਮ੍
ਉਸ ਵੱਡੇ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰ੍ਵਤਮਧ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਕੋਕਾਯਾਂ ਪਤਤੇ ਜਲਮ੍
ਫਿਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਪਾਣੀ ਕੋਕਾ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृਤੋਦਕੋ ਭੂਮੇ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਸਾਰਬਨ੍ਧਨਮ੍
ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।