ਸਰ੍ਵਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਯੁਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰੋਗਵ੍ਯਾਧਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਰੋਗ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ।
ਮੋਦਨ੍ਤੇ ਤੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜਾਨ੍ਮਮ
ਉਹ ਉਥੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸੌਕਰੇ ਮਮ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੂਰ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਵਾਲੀ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਮੁਪਾਗਤਾਃ 138.
ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ਵੈਤਦੀਪ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸ ਕੁਲਂ ਤਾਰਯੇਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਵਰਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੁਲ—ਦੱਸ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਦੱਸ ਅੱਗਲੇ—ਤੁਰੰਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪਠੇਤ੍ਪਿਸ਼ੁਨਾਨਾਂ ਚ ਏਕਾਕੀ ਤੁ ਪਠੇਦ੍ਗृਹੇ
ਨਿੰਦਕਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਪਰ ਘਰ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ ਪੜ੍ਹ ਸਕੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਚ ਪੁਰਤੋ ਯੈ ਵ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਖਞ੍ਜਰੀਟੋਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ 'ਖੰਜਰੀਟ ਦੀ ਕਥਾ' ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਇਕ ਸੌ ਅਠਤੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸੌਕਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੇ ਦੇਵਿ ਲਿਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਹੁਣ ਸੂਰ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਗੱਲ ਆਈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਸਲ ਫਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਗੋਮਯਂ ਭੂਮੇ ਮਮ ਵੇਸ਼੍ਮੋਪਲੇਪਯੇਤ੍
ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਲੀਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਦਿਵਿ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਜਿੰਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਵਿਪੁਲੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਕੁਲੇ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ ਜੀਵਤਿ
ਕੁਸ਼ਦਵੀਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਕੁਸ਼ਦਵੀਪ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਵੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਦੇਵਿ ਕਾਰਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਮਮ ਚਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰ ਤੇ ਆਸਥਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮਯਸ੍ਯ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ।
ਸਮੀਪੇ ਯਦਿ ਵਾ ਦੂਰੇ ਗਤ੍ਵਾ ਨਯਤਿ ਗੋਮਯਮ੍ 139.
ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੂਰੋਂ, ਜੋ ਵੀ ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਗੋਮਯਾਨਾਂ ਚ ਨੇਤਾ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਏਕਾਦਸ਼ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ—
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯੇਤ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਹਤੇ ਗੋਮਯਂ ਸੁष੍ਠੁ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਵੇਨ ਨਿष੍ਕਲਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਅਸਲ ਤੇ ਪੂਰਾ ਵਰਨਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਜਿੰਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੌਂਚਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਕ੍ਰੌਂਚਦਵੀਪ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਰਾਜਾ ਧਾਰਮਿਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਮਾਰ੍ਜ੍ਜਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਮੈਂ ਸਫਾਈ ਦਾ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਰਤੀਏ, ਤੂੰ ਸੁਣ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਾਗਵਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਅਪਰਾਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਭਗਤ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ 139.
ਉਹ ਜਿੰਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਹੋਣ, ਉਤਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚਿਰਙ੍ਕਾਲਂ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਧਾਰਮਿਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਤ੍ਕਰ੍ਮਨਿਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।