ਏਵਂ ਸ ਖਞ੍ਜਰੀਟੋ ਹਿ ਗਙ੍ਗਾਤੋਯਾਤ੍ਤਤਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪੰਛੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਹਿ ਗਿਆ।
ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਗृਹੇ ਜਾਤੋ ਹ੍ਯਨੇਕਕ੍ਰਤੁਯਾਜਿਨਃ
ਉਹ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਈ ਯਜਨ ਕਰੇ ਸਨ।
ਵਿਬੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ।
ਕਦਾਚਿਦੁਪਵਿष੍ਟੌ ਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਾਲੋ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਰਯਾਚਤ 138.
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਨ ਚਾਹਂ ਵਾਰਣੀਯੋ ਵੈ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਕਥਂਚਨ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਮ੍ਪਤੀ ਤੌ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤੌ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਾਪੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਯਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਵਤ੍ਸ ਯਦ੍ਯਤ੍ਤੇ ਹृਦਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗਾ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ—
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਗਾਵੋ ਹਿ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਭਦੋਹਨਾਃ
ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਹਨ, ਸਭ ਚੰਗਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ।
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਆਵਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰ ਕਾਰਣਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਮਿਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦੀਯਤਾਂ ਧਨਮ੍
ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ; ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕਨ੍ਯਾ ਵੈ ਰਮਣੀਯਾਸ਼੍ਚ ਸਜਾਤੀਯਾਃ ਕੁਲੋਦ੍ਭਵਾਃ
ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਜਾਤ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਹਨ।
ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯष੍ਟੁਂ ਸੁਪੁਤ੍ਰਕ
ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਪੁੱਤਰ, ਹੋਰ ਯਜਨ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਅष੍ਟੌ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਧੁਰ੍ਯਾਣਾਂ ਹਲਾਨਾਂ ਤਾਵਤਾਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਅੱਠ ਸੌ ਹਲ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਜੋੜੀ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ।
ਯਾਵਦ੍ਭੋਜਨਤृਪ੍ਤਾਨ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਿਚ੍ਛਸਿ ਤਰ੍ਪਿਤੁਮ੍ 138.
ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾ ਕੇ,
ਪਿਤृਮਾਤृ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਬਾਲੋ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਤਃ
ਮਾਂ-ਪਿਉ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਮੁੰਡਾ,
ਗੋਪ੍ਰਦਾਨੇ ਨ ਮੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਾਪਿ ਨ ਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍
ਨਾ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਹੈ, ਨਾ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਹੈ,
ਨਾਹਂ ਵਾਣਿਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕृषਿਗੋਰਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਚ
ਨਾ ਮੈਂ ਵਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਖੇਤੀ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਚਰਾਉਣਾ,
ਏਕਂ ਮੇ ਪਰਮਂ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਯਨ੍ਮਮੇਚ੍ਛਾ ਤਪੋਧृਤੌ
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਹੈ: ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤਪ ਕਰਣ ਦੀ ਹੈ,
ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣੌ
ਫਿਰ, ਪੁੱਤ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ,
ਅਥ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤਵ ਜਾਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਹੁਣ, ਪੁੱਤ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ,
ਚਿਨ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਦਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾ ਵਯਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਉਹ ਉਮਰ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਸੋਚੇਂਗਾ,
ਕਿਮਿਦਂ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਗਮਨੇ ਸੌਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਕੀ ਸੋਚ ਹੈ, ਪੁੱਤ, ਸੂਅਰ ਵਾਲੀ ਯਾਤਰਾ ਬਾਰੇ?
ਅਮ੍ਬੇਤਿ ਭਾषਸੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਕਥਮੇਤਦ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍ 138.
ਤੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ 'ਮਾਂ' ਆਖਦਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚ ਲਿਆ?
ਅਪਰਾਧੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯੇਤ ਪੁਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਗृਹੇष੍ਵਪਿ
ਪੁੱਤ, ਖੇਤਾਂ ਜਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ,
ਰੁष੍ਟੇਨ ਵਾਪਿ ਭੀषਾਯੈ ਗृਹ੍ਯਤੇ ਚੈਵ ਯष੍ਟਿਕਾ
ਕਦੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਲਾਠੀ ਚੁੱਕ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਇਤਿ ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵੈਸ਼੍ਯਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਪਾਰੀ ਘਰ ਦਾ ਚਿਰਾਗ਼,
ਉषਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤਦਂਗੇषੁ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਸਂਭਵਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਹਾਂ, ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ,
ਸ੍ਤਨੌ ਹ੍ਯੇਤੌ ਮਯਾ ਪੀਤੌ ਲਲਿਤੇਨ ਵਿਜृਮ੍ਭਿਤੌ
ਇਹ ਦੋ ਛਾਤੀਆਂ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਕੇ ਚੁੰਸੀ ਹਨ,
ਅਮ੍ਬ ਤ੍ਵਂ ਮਯਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਖਲੁ ਚੋਚਿਤਮ੍
ਮਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,