ਆਦਾਯ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਯਾਤਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾਤਿਮਾਨਿਤਃ
ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ, ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ।
ਅਵ੍ਯੁਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾऽਭਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤੀ ਰੋਹਿਣੀਚਂਦ੍ਰਯੋਰਿਵ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਅਟੁੱਟ ਰਹੀ, ਰੋਹਣੀ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਵਨੇ ਚੋਪਵਨੇ ਚੈਵ ਯੇ ਕੇਚਿਨ੍ਨਨ੍ਦਨੋਪਮਾਃ
ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਨੰਦਨ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਸਨ।
ਨष੍ਟਂ ਮਨ੍ਯੇਤ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਦੀ ਸੀ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਨष੍ਟਪ੍ਰਾਯਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ 137.
ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਦੀ ਸੀ।
ਨਾਨ੍ਤਰਂ ਪਸ਼੍ਯਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪੁਰੁषਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣੋਃ
ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਕਲਿਂਗਸ੍ਤੋषਯਾਮਾਸ ਪੌਰਾਨ੍ਜਾਨਪਦਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਕਲਿੰਗ ਦਾ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਨ੍ਤੋषਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ੀਲੇਨ ਸ੍ਵਗੁਣੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਲੋਕ ਰਾਜੀ ਰਹੇ।
ਰਮਤੇ ਤਤ੍ਰ ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ਼ਚੀਵਾਸਵਯੋਰਿਵ
ਉਹ ਉਥੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਸ਼ਚੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ।
ਵ੍ਯਜਿਜ੍ਞਪਦ੍ਰਾਜਸੁਤਂ ਸੌਹृਦੇਨ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਮਮ ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੈਵ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਪੇ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੋਹਣੀਏ; ਮੈਂ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯ ਮੂਲਂ ਤਪੋ ਰਾਜ੍ਞਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ, ਰਾਣੀਏ, ਤਪ ਹੈ; ਰਾਜ ਸੱਚ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨ ਮਿਥ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਂ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ 137.
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਦੱਸ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਅਥਵਾ ਪਰਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਤੁ ਪਟ੍ਟਬਨ੍ਧਂ ਕਰੋਮਿ ਤੇ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਸੁਪ੍ਤਾ ਨੈਵ ਚ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਮੇਤਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਕਮ੍
ਜੋ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਵਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਂਚਤ੍ਵਮਾਗਤਃ 137.
ਰਾਜ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਉਹ ਪੰਜਵੇਂ ਦਰਜੇ 'ਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮਨੁਨਾ ਵੈ ਕृਤੋ ਧਰ੍ਮ ਏष ਨੈਵ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ 137.
ਇਹ ਧਰਮ ਮਨੂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।
ਯਤ੍ਤਦਾ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮੇਨ ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ 137.
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ—
ਅਨ੍ਯਾਯੇਨ ਵ੍ਰਤਂ ਚੀਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵਿਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍ 137.
ਜੇ ਵਰਤ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗੋਪ੍ਯਂ ਕਿਮਸ੍ਤੀਤਿ ਯੇਨ ਤੇ ਪਰਿਵੇਦਨਾ 137.
ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਛੁਪਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ?
ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਨਾਸਿ ਪਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਨਂ ਚ ਪ੍ਰਾਵਾਰਾਨ੍ਭੂषਣਾਨਿ ਚ
ਤੂੰ ਮਾਸ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਸ੍ਯਨਾਰਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਕਿਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਚ ਮਯਾ ਵਿਨਾ 137.
ਤੂੰ ਰਾਜਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਕੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਂ ਧਰ੍ਮਵਾਦਿਨਮ੍ 137.
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।
ਸਮਂ ਮਹਿष੍ਯਾ ਚਾਚਮ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ 137.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪਿਆ, ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ।
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤਾਂ ਵਰਃ 137.
ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ 137.
ਫਿਰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ—
ਏਵਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਕਾਲੇ ਤੁ ਤਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ 137.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ, ਧਰਤੀਏ।
ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਨਾਥ ਗਚ੍ਛਾਵਃ ਪਸ਼੍ਯ ਗੋਪ੍ਯਂ ਮਨੀषਿਤਮ੍ 137.
ਆਓ, ਪ੍ਰਭੂ, ਚਲਦੇ ਹਾਂ; ਆ ਕੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨ ਦਾ ਭੇਦ ਵੇਖ।