ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਸ਼ੁਭਂ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕਂ ਮਹਤ੍
ਕੁਬਜਾਮਰਕ ਨਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਵਰਤ ਦੀ ਕੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਚੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਭਾਗਵਤਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਪਰਂ ਕੋਕਾਮੁਖਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥਾ ਕੁਬ੍ਜਾ ਮ੍ਰਕਂ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਕੋਕਾਮੁਖ ਹੈ, ਤੇ ਕੁਬਜਾਮਰਕ ਵੀ ਬੜਾ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਾ ਚ ਮੇ ਦੇਵਿ ਹ੍ਯੁਦ੍ਧृਤਾਸਿ ਰਸਾਤਲਾਤ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਓਥੇ ਹੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਸਾਤਲ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਧਰੋਵਾਚ ਕਿਂ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਪਿਬਤਸ੍ਤਥਾ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਥੇ ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਯਾਂ ਗਤਿਂ ਤੇ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸੌਕਰਵੇ ਮृਤਾਃ।।੧੩੭.
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਲੋਕ ਸੌਕਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਣ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਗਤਸ੍ਯ ਚ ਮृਤਸ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਜਾਂ ਉਥੋਂ ਜਾਂਣ ਜਾਂ ਉਥੇ ਮਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ृਣੁ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਸੁਣ।
ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਅਪਰੇ ਸਪ੍ਤ ਪਂਚ ਚ
ਦਸ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਾਲੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਸੱਤ ਤੇ ਪੰਜ ਵੰਸ਼ਜ—
ਗਮਨਾਦੇਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਮੁਖਸ੍ਯ ਮਮ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਸਿਰਫ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ—
ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮृਦ੍ਧੇषੁ ਰੂਪਵਾਨ੍ਗੁਣਵਾਨ੍ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਹਣਾ, ਗੁਣੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵੈ ਮਾਨੁषੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਅਪਰਾਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ—
ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੌਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸੌਕਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਮਰਦੇ ਹਨ—
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਲੇਵਰਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼੍ਵਤੇਦ੍ਦ੍ਵੀਪਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਫੈਦ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਤਸ਼੍ਚ ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਜੋ ਉਥੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—
ਸ਼ृਣੁ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਭਦ੍ਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਂ ਨਰਃ ੧੩੭.
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਥੇ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸੁਣ; ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਨਾਯਾਦ੍ਯੋ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮृਦ੍ਧੋ ਹਿ ਜਾਯਤੇ ਵਿਪੁਲੇ ਕੁਲੇ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪਰਾਧਂ ਵਰ੍ਜਯਤਿ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ ਤੇ initiation ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰ ਗਦਾਸ਼ਂਖਪਦ੍ਮਪਾਣਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ, ਗਦਾ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕਮਲ ਸੀ, ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਮਰਣੇ ਕृਤਕृਤ੍ਯਤਃ
ਏ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ-ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਞ੍ਜਲਿਮਾਧਾਯ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਰਮ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੇਦਿਨ੍ਯਾਃ ਮੇषਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਮੇ ਦੀ ਡੰਬੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਕਾਰਣਂ ਯੇਨ ਤੇਨ ਚਾਰਾਧਿਤੋਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਉਹ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਯੋ ਹਿ ਦੇਵੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਃ ੧੩੭.
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਮਾਂ ਸ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਮਮ ਤੇਜਃਪ੍ਰਮੋਹਿਤਃ
ਉਹ ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਤਥਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਭੀਰੁਃ ਸਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਕੰਪਦੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਵਾਣੀਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਸ ਸੋਮੋ ਚੋਦਿਤੋ ਮਯਾ
ਉਹ ਸੋਮ, ਮੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਤੇ, ਸੁਖਮ ਬੋਲ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਵੇਨ ਮੇ ਸੋਮ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਤਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਸੋਮ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ।