ਅਨ੍ਨਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਤਰਮਜੀਰ੍ਣੇਨ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਅਜੀਰਨ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਏਕਜਨ੍ਮਨਿ ਸ਼੍ਵਾ ਚੈਵ ਵਾਨਰਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੁੱਤਾ ਤੇ ਬਾਂਦਰ ਦੋਵੇਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਜਨ੍ਮ ਭਵੇਦਨ੍ਧੋ ਮੂषਕੋ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ
ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਚੂਹਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਾਗਵਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤ੍ਵਪਰਾਧਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਕਿਲ੍ਬਿषਾਦ੍ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਮਮ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸੇਨ ਦਿਨਤ੍ਰਯ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਦਿਨਂ ਸਕ੍ਤੁਨਾ ਤਥਾ
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੂਧ ਨਾਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸਤੂ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਥਾਯਾਪਰਰਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਠ ਕੇ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰ ਕੇ,
ਯ ਏਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਆਖ੍ਯਾਨਾਨਾਂ ਮਹਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਪਸਾਂ ਚ ਪਰਂ ਤਪਃ 136.
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤਪ ਹੈ।
ਏष ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਆਚਾਰਾਣਾਂ ਮਹੌਜਸਾਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ।
ਯ ਏਤਤ੍ਪਠਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਲ੍ਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ ਉਠ ਕੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਆਰੋਗ੍ਯਾਣਾਂ ਮਹਾਰੋਗ੍ਯਂ ਮਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਤੁ ਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਆਰੋਗਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਰੋਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਭਾਗਵਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਠਤੇ ਚ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਭਗਤ ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏष ਜਪ੍ਯਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਸਨ੍ਧ੍ਯੋਪਾਸਨਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਜਪਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਮਾਣਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੈ।
ਨ ਪਠੇਨ੍ਮੂਰ੍ਖਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਕੁਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਇਹ ਪਾਠ ਮੂਰਖਾਂ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਆਚਾਰਸ੍ਯ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਆਚਰਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਕਰ੍ਮਸੂਤ੍ਰਂ ਨਾਮ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭਗਵਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਮ-ਸੂਤਰ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਛੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਗृਧ੍ਰਜਮ੍ਬੁਕਾਖ੍ਯਾਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਵਰਪ੍ਰਦਾਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਂ ਹ੍ਯੇਤਦਪਰਾਧਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਹੁਣ ਗਿੱਧ ਤੇ ਗਿੱਦੜ ਦੀ ਕਥਾ ਆਈ। ਉਥੇ ਆਦਿਤਯ ਵਰਤ ਦੀ ਦਾਤ — ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ-ਸ਼ੁਧੀ ਦਾ ਉਪਾਏ ਸੁਣਿਆ।
ਅਹੋ ਕਰ੍ਮ ਮਹਾਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਭਗਵਂਸ੍ਤਵ ਭਾषਿਤਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਰਮ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹ੍ਯੇਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥ ਸਾਧਕਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣ ਲਿਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਸ਼ੁਭਂ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕਂ ਮਹਤ੍
ਕੁਬਜਾਮਰਕ ਨਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਵਰਤ ਦੀ ਕੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਚੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਭਾਗਵਤਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਪਰਂ ਕੋਕਾਮੁਖਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥਾ ਕੁਬ੍ਜਾ ਮ੍ਰਕਂ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਕੋਕਾਮੁਖ ਹੈ, ਤੇ ਕੁਬਜਾਮਰਕ ਵੀ ਬੜਾ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਾ ਚ ਮੇ ਦੇਵਿ ਹ੍ਯੁਦ੍ਧृਤਾਸਿ ਰਸਾਤਲਾਤ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਓਥੇ ਹੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਸਾਤਲ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਧਰੋਵਾਚ ਕਿਂ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਪਿਬਤਸ੍ਤਥਾ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਥੇ ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਯਾਂ ਗਤਿਂ ਤੇ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਰਾਃ ਸੌਕਰਵੇ ਮृਤਾਃ।।੧੩੭.
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਲੋਕ ਸੌਕਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਣ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਗਤਸ੍ਯ ਚ ਮृਤਸ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਜਾਂ ਉਥੋਂ ਜਾਂਣ ਜਾਂ ਉਥੇ ਮਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ृਣੁ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਸੁਣ।
ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਅਪਰੇ ਸਪ੍ਤ ਪਂਚ ਚ
ਦਸ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਾਲੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਸੱਤ ਤੇ ਪੰਜ ਵੰਸ਼ਜ—
ਗਮਨਾਦੇਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਮੁਖਸ੍ਯ ਮਮ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਸਿਰਫ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ—