ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਪਂਚ ਚ
ਉਸਦੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਦ੍ਯੇਤ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸਦੇ ਲਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਮ ਭਕ੍ਤਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ਸ਼ਯਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਥੇऽਹਨਿ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤ ਪੀ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਙ੍ਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਣਪੋ ਜਾਯਤੇ ਭੂਮੇ ਯਾਤੁਧਾਨੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਾਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗੇ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਗੱਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍ 136.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਚਾष੍ਟਭਕ੍ਤਂ ਤੁ ਦਸ਼ੈਕਾਦਸ਼ਮੇਵ ਚ
ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦਸਵੇਂ ਜਾਂ ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ,
ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤ ਪੀ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤਰਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਰ੍ਮਕਾਰਸ੍ਤੁ ਜਾਯੇਤ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੁ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਉਹ ਤੈਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਚਮੜੀ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਕਰਤ੍ਵਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਸ਼੍ਵਾ ਭਵੇਚ੍ਚ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਃ
ਸੂਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਨਿੰਦਾ ਜੋਗ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਅਪਰਾਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਨਿਮਰ ਤੇ ਅਪਰਾਧ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਯ ਏਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਵਸੁਧੇ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਭੇਰੀਸ਼ਬ੍ਦਮਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿਬੋਧਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਬੇਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਭ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਨ੍ਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ 136.
ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਯ ਏਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਵਸੁਧੇ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਨ੍ਨਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਤਰਮਜੀਰ੍ਣੇਨ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਅਜੀਰਨ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਏਕਜਨ੍ਮਨਿ ਸ਼੍ਵਾ ਚੈਵ ਵਾਨਰਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੁੱਤਾ ਤੇ ਬਾਂਦਰ ਦੋਵੇਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਜਨ੍ਮ ਭਵੇਦਨ੍ਧੋ ਮੂषਕੋ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ
ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਚੂਹਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਾਗਵਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤ੍ਵਪਰਾਧਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਕਿਲ੍ਬਿषਾਦ੍ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਮਮ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸੇਨ ਦਿਨਤ੍ਰਯ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਦਿਨਂ ਸਕ੍ਤੁਨਾ ਤਥਾ
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੂਧ ਨਾਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸਤੂ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਥਾਯਾਪਰਰਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਠ ਕੇ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰ ਕੇ,
ਯ ਏਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਆਖ੍ਯਾਨਾਨਾਂ ਮਹਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਪਸਾਂ ਚ ਪਰਂ ਤਪਃ 136.
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤਪ ਹੈ।
ਏष ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਆਚਾਰਾਣਾਂ ਮਹੌਜਸਾਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ।