ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਭੂਤਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤ੍ਵਦੁਦ੍ਭੂਤਾ ऋਗਾਦਯਃ । ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਜਾਤਾਨਿ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ।। ੧੧.

ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਰਿਗ ਆਦਿ ਵੇਦ ਉਪਜੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਯਜਨ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ।

ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਵੀਰੁਧਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਨੌषਧੀਃ । ਪਸ਼ਵਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸਰ੍ਪਾਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤ ਏਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ।। ੧੧.

ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਰੁੱਖ ਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਉਪਜੀਆਂ। ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਤੇ ਸੱਪ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ!

ਮਮਾਪਿ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਜਯਸਂਜ੍ਞਿਤਃ । ਆਗਤੋऽਭ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ ।। ੧੧.

ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਕ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੁਰਜਯਾ ਹੈ, ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹਾਂ।

ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਨਿਰ੍ਧਨਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਕੁਰੁष੍ਵਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਸਂਚਯਮ੍ ।। ੧੧.

ਅੱਜ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਗਰੀਬ ਹਾਂ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਨਿਮਰ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮੈਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦਾ ਜਥਾ ਬਖਸ਼ੋ।

ਯਂ ਯਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਾਮਿ ਹਸ੍ਤੇਨ ਯਂ ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ । ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾ ਤृਣਕਨ੍ਦਂ ਵਾ ਤਤ੍ਤਦਨ੍ਨਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਮ੍ ।। ੧੧.

ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਾਂ, ਰੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਘਾਹ ਜਾਂ ਜੜ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅੰਨ ਬਣ ਜਾਵੇ।

ਤਥਾ ਤ੍ਵਨ੍ਯਤਮਂ ਵਾऽਪਿ ਯਦ੍ ਧ੍ਯਾਤਂ ਮਨਸਾ ਮਯਾ । ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਾਂ ਮਹ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ।। ੧੧.

ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤੁਤੋष ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ । ਮੁਨੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਕਂ ਰੂਪਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਕੇਸ਼ਵਃ ।। ੧੧.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ; ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ।

ਉਵਾਚ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਪ੍ਰ ਵਰਂ ਪਰਮ੍ । ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਯਾਵਦੁਨ੍ਮੀਲਯਤਿ ਵੈ ਮੁਨਿਃ ।। ੧੧.

ਕਿਰਪਾ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਬੋਲੇ: 'ਕਹੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗੋ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ।

ਤਦਾ ਸ਼ਙ੍ਖਗਦਾਪਾਣਿਃ ਪੀਤਵਾਸਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਗਰੁਡਸ੍ਥੋऽਪਿ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਸਪ੍ਰਭਃ ।। ੧੧.

ਫਿਰ ਜਨਾਰਦਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਗਦਾ ਸੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸੀ।

ਦਿਵਿ ਸੂਰ੍ਯਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਯੁਗਪਦੁਤ੍ਥਿਤਾ । ਯਦਿ ਭਾਃ ਸਦृਸ਼ੀ ਸਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭਾਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੧੧.

ਜੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਚਮਕ ਉਠੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਚਮਕ ਉਸੇ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।

ਤਤ੍ਰੈਕਸ੍ਥਂ ਜਗਤ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਪ੍ਰਵਿਭਕ੍ਤਮਨੇਕਧਾ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਦੇਵਿ ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਲੋਚਨਃ ।। ੧੧.

ਉਥੇ, ਇਕ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਖਿਆ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਖੁਲ ਗਈਆਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ!

ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਰਸਾ ਦੇਵਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਯਦਿ ਮੇ ਵਰਦੋ ਦੇਵੋ ਭੂਯਾਦ੍ ਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵ ।। ੧੧.

ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਲਈ ਹੋਵੇ।'

ਇਦਾਨੀਮੇष ਨृਪਤਿਰ੍ਯਥਾ ਸਬਲਵਾਹਨਃ । ਮਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਕृਤਾਹਾਰਃ ਸ਼੍ਵਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਸ੍ਵਕਂ ਗृਹਮ੍ ।। ੧੧.

ਹੁਣ ਇਹ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਕੇ, ਕੱਲ੍ਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਵਰਦਃ ਸਂਬਭੂਵ ਹ । ਚਿਤ੍ਤਸਿਦ੍ਧਿਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਮਣਿਂ ਚ ਸੁਮਹਾਪ੍ਰਭਮ੍ ।। ੧੧.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀ ਦਿੱਤੀ।

ਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵਃ ਸ ਚ ਗੌਰਮੁਖੋ ਮੁਨਿਃ । ਜਗਾਮ ਚਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਨਾ ऋषਿਨਿषੇਵਿਤਮ੍ ।। ੧੧.

ਉਹ ਮਣੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੌਰਮੁਖਾ ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਮਾਸ ਵੈ ਮੁਨਿਃ । ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰਾਕਾਰਂ ਮਹਾਭ੍ਰਮਿਵ ਚੋਨ੍ਨਤਮ੍ । ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਰਸ਼੍ਮਿਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂ ਗृਹਂ ਵੈ ਸ਼ਤਭੂਮਿਕਮ੍ ।। ੧੧.

ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਮੁਨੀ, ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ, ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ, ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਅਤੇ ਸੌ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਘਰ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।

ਤਾਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਗृਹਾਣਿ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲਬ੍ਧਵਰਸ੍ਤਦਾ ।। ੧੧.

ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੋਂ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਐਸੇ ਘਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਲੱਖਾਂ, ਕਰੋੜਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ।

ਪ੍ਰਾਕਾਰਾਣਿ ਤਤੋਪਾਨ੍ਤੇ ਤਲ੍ਲਗ੍ਨੋਦ੍ਯਾਨਕਾਨਿ ਚ । ਕੋਕਿਲਾਕੁਲਘੁष੍ਟਾਨਿ ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਜਵਰਾਣਿ ਚ । ਚਮ੍ਪਕਾਸ਼ੋਕਪੁਨ੍ਨਾਗਨਾਗਕੇਸ਼ਰਵਨ੍ਤਿ ਚ ।। ੧੧.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਬਾਗ ਬਣਾਏ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਕਿਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਚੰਪਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪੁੰਨਾਗ, ਨਾਗ ਤੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ।

ਨਾਨਾਜਾਤ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਗृਹੋਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਹਸ੍ਤਿਨਾਂ ਹਸ੍ਤਿਸ਼ਾਲਾਸ਼੍ਚ ਤੁਰਗਾਣਾਂ ਚ ਮਨ੍ਦੁਰਾਃ ।। ੧੧.

ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਸਨ; ਹਾਥੀਆਂ ਲਈ ਹਾਥੀਸ਼ਾਲਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਅਸਤਬਲ ਵੀ ਬਣਾਏ।

ਚਕਾਰ ਸਂਚਯਾਨ੍ ਵਿਪ੍ਰੋ ਨਾਨਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਤਥਾ ਲੇਹ੍ਯਂ ਚੋष੍ਯਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਤਥਾ । ਚਕਾਰਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਨਿਚਯਂ ਹੇਮਪਾਤ੍ਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ।। ੧੧.

ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਖਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਟਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੁਸਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਪਕਾ ਹੋਇਆ ਚੌਲ, ਸਭ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।

ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਭੂਰਿਤੇਜਸਮ੍ । ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਗृਹਾਨਿਤਿ ।। ੧੧.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਫੌਜੀ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਤਦ੍ਗृਹਂ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰੇष੍ਵਨ੍ਯੇ ਭृਤ੍ਯਾ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰਾਸ਼ੁ ਵੈ ।। ੧੧.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਪਰਬਤ ਵਰਗੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਨੌਕਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ।

ਤਤਸ੍ਤੇषੁ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇषੁ ਤਦਾ ਗੌਰਮੁਖੋ ਮੁਨਿਃ । ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਤਂ ਮਣਿਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੧੧.

ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅੰਦਰ ਗਏ, ਗੌਰਮੁਖਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਮਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।

ਮਜ੍ਜਨਾਭ੍ਯਵਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਪਥਿ ਸ਼੍ਰਮਕृਤੇ ਤਥਾ । ਵਿਲਾਸਿਨੀਸ੍ਤਥਾ ਦਾਸਾਨ੍ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਨृਪ ।। ੧੧.

ਤੇਰੇ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਨੌਕਰ ਭੇਜਾਂਗਾ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਂ ਮਣਿਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਚਤਃ ।। ੧੧.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮਣੀ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਥਾਪਿਤਮਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਮਣੌ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਮਪ੍ਰਭੇ । ਨਿਸ਼੍ਚੇਰੁਰ੍ਯੋषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾਃ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੧੧.

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਸੁੱਚੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆ ਗਈਆਂ।

ਸੁਕੁਮਾਰਾਙ੍ਗਰਾਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਕੁਮਾਰਵਰਾਙਗਨਾਃ । ਸੁਕਪੋਲਾਃ ਸੁਚਾਰ੍ਵ੍ਯਙ੍ਗ੍ਯਃ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਲੋਚਨਾਃ । ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸੌਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਰੇ ।। ੧੧.

ਉਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਨਾਜੁਕ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੰਗਾਂ, ਪਿਆਰੇ ਗਲ, ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ, ਵਧੀਆ ਵਾਲ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ; ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰ ਪਈਆਂ।

ਏਵਂ ਯੋषਿਦ੍ਗਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਾਃ ਕਰ੍ਮਕਰਾਸ੍ਤਥਾ । ਨਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭृਤ੍ਯਾ ਨृਪਸ੍ਯ ਹ । ਕੇਵਲਂ ਭੋਜਨਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਰਿਧਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ।। ੧੧.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਮਰਦ ਨੌਕਰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕ, ਸਿਰਫ਼ ਖਾਣਾ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਏ।

ਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇਣ ਮਜ੍ਜਨਮ੍ । ਦਦੁਸ੍ਤੇ ਚ ਨਰਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਹਸ੍ਤਿਨਾਂ ਚ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ।। ੧੧.

ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ।