ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਰਤੀਏ, ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਯਾਵਤ੍ ਤਤ੍ਤਨੁਸਂਸ੍ਥਂ ਤੁ ਭਜਤੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਉਸੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਰਤੀਏ, ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਅਨ੍ਧੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵਿ ਜਨ੍ਮ ਚੈਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਅੰਨਾ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਵਿਪੁਲੇ ਸਿਦ੍ਧੇ ਕੁਲੇ ਭਾਗਵਤੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਭਗਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਵਾਨ੍ਗੁਣਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰੂਪਵਾਞ੍ਛੀਲਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ
ਉਹ ਕੋਲ ਧਨ, ਗੁਣ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਉ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਿਲ੍ਬਿषਾਦ੍ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਨਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਤਿष੍ਠੇਤ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਪਾਯਸੇਨ ਚ
ਉਹ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ 136.
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੋषਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਘਾਟ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੋਹਣੀਏ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਸੁਣ।
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸੁਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਪਿਬਤੇ ਮਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਦীক্ষਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ।
ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਾਂ ਸੁਰਾਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਲਾਲ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸ ਲਿਪ੍ਯਤਿ ਪਾਪੇਨ ਸਂਸਾਰਂ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਨਰਕੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਘੋਰੇ ਦਸ਼ ਪਂਚ ਚ ਸੂਕਰਃ
ਉਹ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਬਣ ਕੇ ਸਿੱਕਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਨ੍ਮਤ੍ਕਰ੍ਮਣਿ ਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੂਮਿਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਨਰ੍ਹਰਿਮ੍
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ।
ਕਥਂ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ ਯੋ ਮੇ ਕੁਸੁਮ੍ਭਸ਼ਾਕੇਨ ਪ੍ਰਾਪਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦੱਸੋ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਉਪਾਅ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਛੁਟ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੁਸੁੰਭ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਨਾਲ ਝਾੜੂ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਰਕੇ ਪਰਿਪਚ੍ਯਤੇ 136.
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਕਲੇਸ਼ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਤੁ ਕृਤੇ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਕੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਃ ਪਾਰਕ੍ਯੇਣ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨ ਧੂਤੇਨ ਚ ਮਾਧਵਿ
ਜੋ ਪਰਾਏ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਗੰਦਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਾਧਵੀ,
ਕਰੋਤਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੇ ਮਾਂ ਤਦਾ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਐਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ,
ਹੀਨਪਾਦੇਨ ਜਾਯੇਤ ਚੈਕਂ ਜਨ੍ਮ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਹੇ ਵਸੁੰਧਰੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਈ ਅੰਗਹੀਣ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਹੌਜਸਮ੍
ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤਾਕਤਵਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅष੍ਟਭਕ੍ਤਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਫਿਰ, ਅੱਠ ਵਾਰ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ,
ਤਿष੍ਠੇਜ੍ਜਲਾਸ਼ਯੇ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਦਾਨ੍ਤੋ ਯਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਰਹੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖੇ।
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮੁਦਿਤੇ ਤੁ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਜਦ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਆਵੇ,
ਯ ਏਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ 136.
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਕੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
( ਅਕृਤ੍ਵਾ ਯੋ ਨਵਾਨ੍ਨਾਨਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਵਾਂ ਚੌਲ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ,