ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਵਿਜਾਨਾਮਿ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਜਾਨਾਸਿ ਮਾਧਵ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤੁ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਨਾਵਯੋਰਨ੍ਤਰੇਣ ਹਿ
ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਮਹ੍ਯਂ ਹਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੂਤਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ ਹਰੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਤਵ ਵਿष੍ਣੋ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਯਾ ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਹਤਮ੍
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਲਵृਦ੍ਧਾ ਹਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉੱਥੇ, ਬੱਚੇ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਦੱਸਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਣष੍ਟਯੋਗਮਾਯਸ਼੍ਚ ਨष੍ਟੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਧਵ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੋਗ ਤੇ ਮਾਇਆ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਰਾਜ ਵੀ ਖੋ ਬੈਠੇ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
ਵਿष੍ਣੋ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੋਧਨਂ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਸਾਧਨ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਚਿਨ੍ਤਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਯਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਮੈਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ 136.
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ਰ—
ਕੀਦृਸ਼ਃ ਸਮਲੋ ਵਿष੍ਣੋ ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ?
ਤਤ੍ਪਾਪਸ਼ੋਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਮਯਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਯਂ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਮਨੁਜਾ ਵਿਗਤਸ੍ਪृਹਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯੇਵ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਉਥੇ, ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਤਾਨਾਂ ਚੈਵ ਮਾਂਸਾਨਿ ਯੇ ਚ ਭੋਜ੍ਯਾਸ੍ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਜੋ ਮਾਰੇ ਗਏ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ—
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਸਮਲੇ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਸਿ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਗੌਤਮਾਸ਼੍ਰਮਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਥੇ, ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗਾ।
ਸਤਤਂ ਪਾਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਕਪਾਲਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਖੋਪੜੀ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹੇਗੀ।
ਏਵਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋऽਭਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਤੋ ਨ ਰੋਚਤੇ ਭੂਮੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਂ ਮੇ ਕਦਾਚਨ 136.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਂ ਮੇ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਕਿਉਂ ਨਫ਼ਰਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਧੁਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਕਾਸ਼ਸ਼ਯਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਕਵਸ੍ਤ੍ਰਃ ਕੁਸ਼ਾਸਨੇ
ਇੱਕ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸੁਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਸੁਣ।
ਜਾਯਤੇ ਮਾਨਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਜੰਮਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਹੌਜਸਮ੍
ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਯਾਵਕੇਨ ਦਿਨੈਕਂ ਤੁ ਗੋਮੂਤ੍ਰੇਣ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜੌ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੇ।
ਨ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸਂਸਾਰਂ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਖਃ ਸ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾ ਚ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ 136.
ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ, ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਰੋਮ ਵਰਾਹਸ੍ਯ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿੰਨੇ ਵਾਲ ਮੇਰੇ ਸੂਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਹਨ,